ใกล้ตัวกวนใจ

“ขอให้ความรักนี้เป็นเหมือนห้วงสมุทร อันเคลื่อนไหวอยู่ระหว่างฝั่งแห่งวิญญาณของเธอทั้งสอง

จงเติมถ้วยของกันและกัน แต่อย่าดื่มจากถ้วยใบเดียวกัน

จงให้ขนมปังแก่กัน แต่อย่ากัดกินจากก้อนเดียวกัน

จงร้องและเริงรำด้วยกัน

จงมีความบันเทิง แต่ขอให้แต่ละคน ได้มีโอกาสอยู่โดดเดี่ยว ดังเช่นสายพิณนั้น ต่างอยู่โดดเดี่ยว แต่ว่าสั่นสะเทือนด้วยทำนองดนตรีเดียวกัน

จงยืนอยู่ด้วยกัน แต่ว่าอย่าใกล้กันนัก เพราะว่าเสาของวิหารนั้นก็ยืนอยู่ห่างกัน และต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ไม่อาจเติบโตใต้ร่มเงาของกันและกันได้”

“คาลิล ยิบราน” ประพันธ์ “ระวี ภาวิไล” แปล

สถานการณ์ : แฟนขี้หึงมาก จะไปไหนทำอะไรส่วนตัวหรือไปกับเพื่อนเราที่เขาไม่รู้จัก เขาก็ขอไปด้วยตลอด ขนาดเวลาทำงานยังขอตามมาด้วย พอตามมาก็ไม่ได้ช่วยอะไร ทำให้อึดอัดใจ เหมือนเขาต้องการมาคุม ทำงานก็ไม่มีสมาธิ เพราะเขาจะชวนคุยนั่นนี่ตลอด ชวนพักไปหาอะไรกินบ้าง บางครั้งก็ดีใจที่เขาอยู่ใกล้ๆ คอยเอาอกเอาใจ แต่บางทีก็อึดอัด รู้สึกไม่มีพื้นที่ส่วนตัวเลย มองไปก็เจอเขาตลอด

ทางออก : ถ้าห้ามเขาไม่ให้ตามติดไม่ได้ ต้องยื่นเงื่อนไขให้เขา เช่น ตอนทำงานอย่ากวน เงียบๆ ต้องการสมาธิ อย่าเข้ามาใกล้มาก ขอเวลาเพียง 1-2 ชั่วโมง ถ้าเขาอยากมาด้วยก็ต้องอดทน ถ้าเขาเข้ามาเล่นมากวนใกล้ๆ ให้เสียสมาธิ ต้องกล้าดุไปเลยว่าทำงานสำคัญอยู่ไม่ใช่เวลาเล่น  ถ้าเป็นแบบนี้ไม่ต้องมาอีก เพราะในส่วนของการทำงานคุณต้องให้ความจริงจัง ถ้ายอมเรื่องใหญ่ ต่อไปเหตุการณ์เล็กๆ น้อยๆ ก็ต้องยอมเรื่อยไป

เวลาอยากไปไหนมาไหน เที่ยวโดยไม่มีเขาบ้าง คุณต้องสร้างความมั่นใจให้กับเขา แสดงเจตนารมณ์ที่ชัดเจน เปิดเผยว่าจะไปไหน ไปกับใคร กลับช่วงเวลาไหน เขาจะได้หายห่วง อย่าคิดว่าเป็นการรายงานตัว ลองคิดมุมกลับ ถ้าเขาไปบ้างสิ่งเหล่านี้คุณก็อยากจะรู้ จะได้เบาใจหายห่วง

ในบางสถานที่หรือบางกลุ่ม เขาไม่สามารถจะตามติดคุณได้เสมอ ต้องบอกเขาให้เข้าใจ แต่อย่าให้เขารู้สึกถูกกีดกันเหมือนเป็นคนนอก เช่น เพื่อนๆ แฟนคนอื่นๆ ยังไม่มีใครมากันเลย งานปาร์ตี้เฉพาะพนักงานบริษัท สิ่งเหล่านี้บอกไปมีน้ำหนักที่จะห้ามเขาได้ แต่ถ้าคุณยอมเองแล้วมาอึดอัดก็จะพาลทะเลาะกันเสียเปล่าๆ

ทำให้เขาเห็นและรู้สึกว่า บางครั้งการที่เราอยู่ห่างกันบ้าง ไม่ได้ทำให้เรารักกันน้อยลง และไม่ได้ทำให้เราวอกแวก นอกใจไปมองใครคนอื่น แต่มันทำให้เรากลับคิดถึงกันมากขึ้น ได้มีเวลาทำกิจกรรมที่เราชอบมากขึ้น (แต่อีกคนไม่ชอบ) คุณต้องหยิบยื่นอิสระนี้ให้กับเขา ทว่าช่วงที่ไม่ได้เจอกันนั้น เขายังมั่นใจได้ว่าคุณยังรักเขา คิดถึงเขา ด้วยการส่งสารเล็กๆ น้อยๆ ทางโทรศัพท์ ข้อความ ไม่ใช่ไม่เจอกัน 2 วัน แต่หายไปเลย ต้องให้เขาค่อยๆ ปรับกับการไม่เจอคุณนานๆ ขึ้น และเขาจะทำเช่นนั้นกลับ

เขาจะค่อยๆ สัมผัสได้ว่าความรักไม่ต้องอยู่ใกล้ชิดก็รักกันได้ ไว้วางใจกันได้ มั่นใจกันได้ และความคิดถึงยิ่งทำให้รักมากขึ้น และเขาพร้อมที่จะให้คนรักอยู่ตรงไหน ทำอะไรก็ได้ โดยมีความรักของเขาตามไปด้วยแทนตัว...