เหตุเกิด...จากความคิดถึง

เคยเป็นไหม? เวลาออกไปแฮงเอาต์กับเพื่อนๆ จนได้ที่ เรามักทำอะไรตามสัญชาตญาณออกไปโดยไม่มีสติมาคอยควบคุม เช่น คุยไลน์กับคนที่เราแอบรัก คุยไปคุยมาก็เผลอส่งสติ๊กเกอร์ประมาณว่า รักนะ คิดถึง จุ๊บๆ ทั้งๆ ที่ปกติเราไม่เคยทำอะไรแบบนั้นออกไป

สถานการณ์

คืนหนึ่ง "ต้อล" ออกไปแฮงเอาต์กับเพื่อนๆ ที่ร้านแห่งหนึ่ง แถวทองหล่อ พอชนแก้วกับเพื่อนหนักเข้า แถมวงดนตรี ก็เล่นเพลงช้าเพลงเศร้ากระแทกใจ ทำให้ต้อลเผลอคิดถึงรุ่นพี่คนหนึ่งที่ต้อลแอบรัก ด้วยบรรยากาศพาไป ต้อลเลยหยิบโทรศัพท์แล้วส่งสติ๊กเกอร์ไปทักทายรุ่นพี่คนนั้นทางไลน์ สักพักรุ่นพี่คนนั้นส่งสติ๊กเกอร์กลับมา ต้อลเลยพิมพ์ข้อความไถ่ถามสารทุกข์สุกดิบ อยู่ไหน ทำอะไร นั่นโน่นนี่ทันใดนั้น ใจมันก็สั่งให้ต้อลส่งสติ๊กเกอร์คำว่า "คิดถึง" ไปหารุ่นพี่คนนั้น พอส่งไปปุ๊บ ทุกอย่างเงียบงัน รุ่นพี่คนนั้นอ่าน แต่ไม่ตอบ ทำให้ความสุขในคืนนั้นหายวับไปกับตา หลังจากคืนนั้น ต้อลคอยแต่เฝ้าโทษตัวเองที่ทำอะไรไปโดยไม่มีสติคอยควบคุม ต้อลอายที่ทำอะไรแบบนั้นลงไป และลึกๆ ก็เสียใจที่รุ่นพี่คนนั้นใช้ความเงียบเป็น คำตอบ ซึ่งเป็นคำตอบที่ต้อลไม่อยากได้เลย
ทางออก

ก่อนอื่น อยากบอกต้อล (หรือคนที่เวลากรึ่มๆ แล้วชอบไลน์ไปหาคนที่ตัวเองแอบรัก) ว่า การแอบรักมันสวยงามสำหรับคนแอบรักเสมอ แต่บางทีมันอาจไม่สวยงามสำหรับคนที่ถูกแอบรัก เมื่อเขาได้รู้ความจริงจากใจของเรา เขาอาจเกิดปฏิกิริยาถอยห่าง อาจก่อกำแพงกั้นกลางขึ้นระหว่างกัน และบางครั้งเขาอาจหายออกไปจากชีวิตของเราตลอดกาล

ทางออกที่ดีที่สุด คือ พยายามบอกตัวเองว่า เวลากรึ่มๆ หรืออยู่ในบรรยากาศที่พาให้ใจเราลอยล่องไป อย่าไลน์ไปหาใครโดยเด็ดขาด โดยเฉพาะคนที่เราแอบรัก เพราะความรู้สึกจากก้นบึ้งของหัวใจมันจะออกมาจนหมด แต่หากเราเผลอทำไปแล้ว และผลลัพธ์มันทำให้เราเศร้าใจ เรียนรู้และยอมรับความจริง และกลับมาใช้ชีวิตให้มีความสุขใหม่ซะ รวมทั้งเปลี่ยนวิธีคิดให้เป็นด้านบวก โดยคิดว่า ดีเสียอีกที่ได้บอกอะไรออกไปแล้วได้รู้ความจริงเร็วขึ้น หากมันต้องเจ็บ มันก็จะเจ็บเร็ว แล้วเดี๋ยวสัก