7 ข้อคิดให้ชีวิตไม่หยุดเดิน

ชีวิตที่ออกจากกรอบ...แล้วเดินไปข้างหน้า ย่อมต้องผ่านเส้นทางที่ไม่ได้โรยด้วยกลีบกุหลาบ เจอความร้อนพบความหนาวเป็นธรรมดา ทว่า สำหรับบางคน อุปสรรคกลับมาบ่อยกว่าความสำเร็จ จนพลอยทำให้รู้สึกท้อถอยไปบ้างเหมือนกัน

ในหนังสือเรื่อง “ชีวิตมีไว้ก้าวเดิน” โดย วรพันธ์ โลกิตสถาพร แนะนำ 35 ข้อคิด พร้อมเทคนิคการแก้ไขปัญหา เพื่อจังหวะก้าวของชีวิตที่ดีกว่าเดิม เดินต่อได้ไม่หยุดชะงัก วันนี้เลือกมา 7 ข้อ ที่เหล่าคนทำงานสามารถนำมาปรับใช้ให้เข้ากับตัวเองได้

1.โลกแห่งการทำงานเต็มไปด้วยการแข่งขัน ข้อดีของการมีคู่แข่งคือ จะช่วยกระตุ้นให้พัฒนาตนเองไม่หยุดนิ่ง หาทางพิชิตจุดอ่อนของตนเอง ในวันที่พ่ายแพ้จะทำให้มีเวลากลับมาทบทวนความคิดว่า ผิดตรงไหน การมีชัยชนะตลอดอาจทำให้เราอยู่ในความประมาท ละเลยที่จะพัฒนาตนเอง มองเห็นแต่ได้ ไม่เคยมองเสีย ขาดความระมัดระวัง

2.เปลี่ยนความแค้นเป็นพลัง เมื่อเผชิญกับเหตุการณ์ที่ไม่พึงพอใจ เริ่มต้นด้วยการคุมสติ เลี่ยงจากเหตุการณ์นั้นๆ เช่น ไม่เผชิญหน้ากับฝ่ายตรงข้าม ออกจากสถานที่เกิดเหตุ หรือหาคนอื่นมาจัดการแทน แล้วจงหาสาเหตุ อย่าคิดแบบเข้าข้างตัวเอง พยายามทำความเข้าใจอีกฝ่ายให้มาก อย่าลืมว่าปัญญาประดุจดังอาวุธ อารมณ์ดุจดังพายุร้ายที่ไม่อาจควบคุม

3.หากทำงานเป็นทีม มีเป้าหมายเดียวกันคือ ประโยชน์ส่วนรวม แม้มีจุดยืนก็ต้องรู้จักย่อเข่า คนจริงแท้นั้น แม้เป็นไม้สูง แต่ปลายบนต้องรู้จักโน้มต่ำ เปิดหูรับฟัง เปิดใจรับรู้ เปลี่ยนคนอื่นไม่สู้เปลี่ยนตนเอง โดยไม่ต้องเหนื่อยแรง

4.“เป้าหมายมีไว้ให้พุ่งชน ไม่ได้มีไว้ให้กังวล” คนที่คิดเป็นจะวางแผนเส้นทาง หรือการปฏิบัติเพื่อบรรลุเป้าหมาย แล้วหันมาสนใจวิธีทำให้บรรลุเป้าหมาย แต่สำหรับคนขี้กลัวขี้กังวล เวลาส่วนใหญ่หมดไปกับความกังวลใจว่าจะไปถึงได้หรือไม่ มากกว่าคิดว่าจะไปถึงได้อย่างไร ซึ่งนอกจากไม่ช่วยคนอื่นแล้ว ยังเป็นตัวถ่วงของทีมอีกด้วย

5.หากพูดชมใครควรชมต่อหน้า ชมให้ทั่วถึงทุกคนที่เกี่ยวข้อง สำหรับความผิดพลาดควรเรียกมาคุยเป็นรายคน บอกจุดผิดและชี้แนะสิ่งที่ดีกว่า

6.ความผิดหวังทำให้เรียนรู้ ว่าชีวิตไม่ได้เป็นอย่างฝัน อุปสรรคทำให้เรียนรู้ว่าเราไม่ได้รู้ทุกเรื่อง และไม่ได้มีอำนาจเหนือทุกสิ่ง ขวากหนามเกิดขึ้นเพื่อฝึกฝนให้รู้วิธีขจัดขวากหนามออก

7.ต้องแบ่งเป้าหมายเป็นขั้นๆ เพื่อวางแผนตัวเอง ทั้งเรื่องทรัพยากรและเวลา เป้าหมายใหญ่ต้องเริ่มจากเล็กสะสมไปเรื่อยๆ ช้าเร็วย่อมถึงจุดหมาย รู้จักอดทนรอคอยความสำเร็จ ผู้ที่อยู่รอดไม่ใช่ผู้แข็งแรง แต่คือผู้ที่รู้จักปรับตัว พัฒนาต่างหาก