คำถาม...ถึงผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระทุกท่าน

โดย...จตุรภัทร หาญจริง

เสน่ห์ของการอ่านหนังสืออยู่ที่ตรงไหน?

ในห้วงเวลาที่งานมหกรรมหนังสือแห่งชาติเวียนมาบรรจบครบรอบกันอีกหน นี่จึงเป็นโอกาสอันดีที่เราควรจะได้มานั่งตั้งคำถามอะไรทำนองนี้กันอีกครั้ง ยิ่งในยุคสมัยที่ใครหลายคนต่างไม่แคร์เรื่องการอ่านผ่านหนังสือกระดาษสักเท่าไร ขอแค่ได้อ่าน ไม่ว่าจะอ่านผ่านอินเทอร์เน็ท โทรศัพท์มือถือแบบสมาร์ทโฟน หรือแท็บเล็ต อย่างไร มันก็นับว่าเป็นการอ่านได้เหมือนกัน

ยิ่งมีคนพูดกันว่า ยุคสมัยนี้ “Media is not the king but content is the king.” ยิ่งทำให้ต้องตั้งคำถามเพิ่มขึ้นมาอีกข้อว่า

หรือจริงๆ แล้ว เสน่ห์ของเนื้อหาสาระ หรือที่เราเรียกกันว่าคอนเทนต์ มันสำคัญยิ่งกว่าสื่อใหม่หรือสื่อเก่าทบเท่าทวีคูณ?

เมื่อเอาสองคำถามนี้มานั่งขบคิดเพื่อค้นหาคำตอบ ก็ทำให้ผมได้ค้นพบว่า เราจะมีนิสัยรักการอ่านได้ ก็ต่อเมื่อโลกใบนี้มีเนื้อหาสาระที่หลากหลาย น่าสนใจ และตรงกับใจ ตรงกับความต้องการ จนทำให้เราต้องแสวงหาทุกหนทางเพื่อให้ได้มาซึ่งการอ่าน การเรียนรู้ จนสามารถสร้างสรรค์สติปัญญาของตัวเองให้งอกเงยขึ้นมา

สักแต่มีหนังสือกระดาษ หรือมีสื่อใหม่ ก็ใช่ว่า จะทำให้คนมีนิสัยรักการอ่านเพิ่มมากขึ้น

เพราะฉะนั้น ต่อให้ไม่ว่าหลังจากนี้ จะมีสื่อใหม่ที่ใหม่กว่าสื่อใหม่ ณ ขณะนี้อีกสักเท่าไร หรือหนังสือกระดาษจะล้มหายตายจากไป ตราบใดที่โลกใบนี้ยังมีคนที่สร้างสรรค์เนื้อหาสาระที่ดี มีประโยชน์ และมีความหลากหลาย ไม่ปิดกั้นสติปัญญาของมนุษย์ หรือทำให้มนุษย์อยู่แต่โลกอันคับแคบ (หรือพูดง่ายๆ ว่าอยู่ในกะลานั่นแหละ) เมื่อนั้น นิสัยรักการอ่านของมนุษย์ก็จะบังเกิด สติปัญญาของมนุษย์ก็จะบังเกิด และไม่ต้องมานั่งถกเถียงหรือจิตตกกันว่า คนจะไม่อ่านหนังสือกันแล้วหรือไร ให้เหนื่อยใจ

ในมุมของคนอ่านที่เป็นมนุษย์คนหนึ่ง นี่คือกำไรล้วนๆ อยากรู้อะไร ก็มีเนื้อหาสาระให้ได้อ่าน ให้ได้ประเทืองปัญญา แต่ในมุมของผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระเล่า ได้มองข้ามช็อตที่ว่า สื่อใหม่จะทำให้คนไม่อ่านหนังสือกระดาษกันแล้ว หรือหนังสือกระดาษกำลังจะตายแล้วอีกไม่ช้าไม่นานกันแล้วหรือยัง ถ้ายัง โปรดรู้ไว้เถอะว่า ตราบใดที่ผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระยังนิยามตัวเองว่า เป็นคนทำหนังสือ ที่เชื่อมั่นในพลังของหนังสือกระดาษแทบขาดใจ (แต่แอบคาดหวังว่าจะมีคนมาให้คนสนใจบ้างสักนิดก็ยังดี จนถึงขั้นแอบหดหู่หัวใจแบบคนใกล้ตายไปทุกขณะ) โดยไม่คิดนิยามตัวเองเสียใหม่ว่าเป็นผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระผ่านสื่อไหน ใหม่หรือเก่า ก็ได้บนโลกใบนี้ เชื่อแน่ว่า ไม่ช้าก็เร็ว ผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระจะต้องล้มหายตายจากไปในท้ายที่สุด

คงน่าเสียดาย หากผู้สร้างสรรค์เนื้อหาสาระได้ล้มหายตายจากไปเสียก่อน คงอดเห็นแววตาอันเป็นประกายของคนที่เขากำลังขวนขวายหาเนื้อหาสาระดีๆ มาอ่านจากสื่อไหนก็ได้...อย่างมีความสุข