หนังสือศิลปะสุดหวงของ อรนลิน โลจนะโกสินทร์

โดย...วันพรรษา อภิรัฐนานนท์/ภาพ กฤษณ์ พรหมสาขา ณ สกลนคร

“ชีวิตคือการทำงานเกี่ยวกับศิลปะ เป็นชีวิตที่ทำอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับศิลปะไม่ได้ และอนาคตก็คงเป็นชีวิตที่ไม่หลุดไปจากกรอบนี้”

อรนลิน โลจนะโกสินทร์ กรรมการผู้จัดการ บริษัท โลตัส โฮม ดีไซน์ เจ้าของแบรนด์เฟอร์นิเจอร์หรู ซีซั่นส์ เฟอร์นิเจอร์ (SEASONS FURNITURE) เล่าถึงชีวิตและการทำงาน และถ้าจะถามต่อไปถึงของสะสม ก็ไม่พ้นไปได้จากศิลปะเช่นกัน

ปัจจุบัน อรนลิน ดำรงตำแหน่งเป็นกรรมการผู้จัดการของบริษัท โลตัส โฮม ดีไซน์ (SEASONS FURNITURE) นำเข้าและจำหน่ายเฟอร์นิเจอร์แบรนด์หรู ไม่ว่าจะเป็น Baxter, Molteni&C, Glas italia, Barovier&Toso, Dandy home และ Stellar Works เป็นต้น นอกจากนี้ยังดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการ บริษัท บีฟแบงคอค ครีเอทีฟ เอเจนซี (M MERGE) อีกด้วย

 

ของสะสมของอรนลินว่าไม่พ้นศิลปะไปได้ คงต้องให้เจ้าตัวเล่า ก็เนื่องเพราะความชอบในหนังสือ ขณะที่ความหลงใหลคืองานศิลปะ ของสะสมของเธอจึงผนวกรวมเป็นหนังสือศิลปะหายาก อย่าพูดถึงราคาค่างวด เพราะในราคาคือคุณค่าที่แฝงอยู่อย่างประเมินมิได้ หลายเล่มได้มาด้วยการควานหาจากตลาดหนังสือทั่วโลก เฝ้าติดตามหาเป็นเวลาหลายปี

“ชอบอ่าน ชอบดม ชอบดู (ฮา) อะไรก็ได้ถ้าเป็นหนังสือ ชอบหมด ชอบมาตั้งแต่เด็ก แปลกนะ เพราะพี่ชายน้องชายอีก 3 คนก็ไม่เป็นอย่างนี้ บางคนว่าเพราะอนุสัยแต่ชาติที่แล้ว” อรนลินเล่า

 

สาวน้อยนักบริหารเล่าว่า ความชอบในหนังสือเริ่มมาตั้งแต่ยังอ่านหนังสือไม่ออก เห็นหนังสือเมื่อไหร่ แม่เล่าว่าเป็นต้องคว้ามาจับ มาดม หยิบมาพลิกดูโน่นดูนี่ทั้งที่อ่านไม่ออก เธอบอกว่าหนังสือมีเสน่ห์ของมัน มีอะไรบางอย่างที่ทำให้เธอต้องจับต้องคว้า ก็เลยกลายเป็นความชอบอ่าน เธอบอกว่า การอ่านทำให้ได้เข้าไปอยู่ในชีวิตของคนอื่น คิดดูสิว่ามหัศจรรย์แค่ไหน อรนลินอ่านหนังสือทุกชนิด อ่านหมดและอ่านไม่หมด (ฮา) เพราะเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยมีเวลา

ส่วนความชอบในศิลปะ อรนลินกล่าวว่า เป็นความชอบที่รู้ตัวตั้งแต่เด็กเช่นกัน ศิลปะคือการปรุงแต่ง คือภาษาเปิดที่มนุษย์ทุกคนสามารถเข้าใจได้ ภาษาของศิลปะแตกต่างจากภาษาพูดทั่วไปก็ตรงที่ไม่มีคำว่าถูกหรือคำว่าผิด หากเป็นประสบการณ์การรับรู้ของมนุษย์ที่ต้องใช้จิตใจและจิตวิญญาณในการเข้าถึง เปิดโลกหรือพื้นที่ที่ไม่มีคำว่ากรอบ

 

“ศิลปะให้พื้นที่แก่เราในการคิด ให้พื้นที่แก่เราในความเป็นตัวตนของเรา พ้นเลยไปจากขอบเขตหรือกรอบในโลก เรามีศิลปะที่ให้พื้นที่แก่เรา ในจินตนาการของเรา” อรนลินเล่า

อรนลินบอกว่า ศิลปะทำให้คนแตกต่างกัน คนไร้ศิลปะคือคนที่ชีวิตติดอยู่ในกรอบ หลุดออกจากกรอบไม่ได้ กลายเป็นชีวิตที่อึดอัดขัดข้องเพราะออกไปไม่พ้นคุกของความคิด โดนปิดประตูล็อก จะด้วยความกลัวหรืออะไรก็ตาม ศิลปะอยู่ในทุกสิ่ง ภาพวาด เสียงดนตรี ภาษาพูด ภาษาเขียน การขับร้องหรืออาหารเครื่องดื่ม ลองคิดดูว่าถ้าติดอยู่ด้านหลังของประตูแล้ว ชีวิตจะไร้รสชาติหรือไร้สีสันขนาดไหน

 

ชอบศิลปะขนาดนี้ แต่ตอนเด็กๆ ตกวิชาศิลปะนะ (ฮา) เมื่อพูดถึงการเรียนศิลปะสมัยเป็นเด็ก สาวสวยก็นิ่วหน้าขึ้นมาทันที บอกว่าตอนเด็กเกลียดมากเลยวิชาศิลปะ ไม่ชอบเลย เป็นไปได้ยังไงกับการให้คะแนนถูกผิด ภาพวาดของ ด.ญ.อรนลิน ไม่เคยได้คะแนนดี เคยวาดภาพลูกแอปเปิ้ลเป็นสีดำ ครูวิชาวาดเขียนบอกทันที ไม่ได้นะ! วาดหลุดกรอบออกมาก็ไม่ได้นะ วาดอย่างนี้ก็ไม่ได้นะ

“ศิลปะไม่ใช่แบบนี้ ศิลปะไม่มีคำว่าไม่ได้ รีบปฏิรูปการศึกษาวิชาศิลปะด่วน”

 

โชคดีที่โตขึ้นมาและจับทางตัวเองได้ว่า ชอบศิลปะ รู้ใจตัวและมุ่งเข็มไปอย่างแน่วแน่ อรนลินจบ Communication Arts จาก Camberwell College of Arts จากนั้นจบปริญญาโท สาขา Fine Art จาก Central St. Martins College of Arts and Design ที่ลอนดอน ประเทศอังกฤษ

สำหรับหนังสือที่สะสมไว้ แบ่งเป็นหนังสือศิลปะหายาก ที่ทยอยสะสมมาชั่วชีวิต รวมแล้วกว่า 500 เล่ม หลายเล่มได้มาจากการไล่ล่าในโลกอินเทอร์เน็ต หลายเล่มได้มาจากการควานหาในตลาดหนังสือ หลายเล่มเพื่อนส่งมาให้ เล่มโปรดสุดหายาก มี 2 เล่ม (จริงๆ มีหลายเล่ม) คือ 1.Artistry Of The Mentally ill ของ Hans Prinzhorn และ 2.Photomontages Of The Nazi Period ของ John Heart Field

 

Photomontages Of The Nazi Period ของ John Heart Field เล่มนี้หวงมากถึงมากที่สุด ได้จากการไล่นิ้วคลิกในอะเมซอน เป็นหนังสือที่ว่าด้วยศิลปะของการตัดต่อภาพถ่ายของยุคนาซีพีเรียด เป็นหนังสือหายาก ที่นับจำนวนได้ในโลก ส่วนเล่มแรก Artistry Of The Mentally ill ของ Hans Prinzhorn เพื่อนรักตามซื้อมาให้จากประเทศแคนาดา เป็นหนังสือศิลปะที่เขียนหรือวาดโดยกลุ่มผู้ป่วยที่มีอาการทางจิตประสาท

นอกจากนี้ ก็ยังมีหนังสือศิลปะที่น่าสนใจอีกหลายเล่ม อรนลินหยิบๆ มาพลิกให้ดู ทีมงานถึงกับต้องวางปากกา เล่มหนึ่งเป็นของมาร์ลีน ดูมัส (Malene Dumas) ศิลปินน่าทึ่ง ผู้เขียนฟิกเกอร์ด้วยสีน้ำ หนังสือทั้งเล่มคือรูปของศพที่มาร์ลีน ดูมัสปัดฝีแปรงไว้อย่างน่าดู ศพมากมายในหนังสือของเธอ ดูราวกับความเงียบที่สื่อเสียงออกมาดังๆ

 

ไล่สายตาดูหนังสือที่ละลานตาไปหมดในตอนนี้ ได้เห็นหนังสือโมเดิร์น อาร์ตสวยๆ หลายเล่ม รวมทั้งหนังสือศิลปะจากยุคดาด้า สเวริซึม ที่สะท้อนความมหัศจรรย์อันไม่มีขอบเขต แหกกฎและความคิดที่ชัดเจนของคนจากยุคนั้น อ้อ! นั่นหนังสือของแอนโธนี กอมลี ก็ช่างสื่อออกมาอย่างชัดเจนถึงความกลัว ความอึดอัด กระทั่งภาวะความไม่มีตัวตนในงานของเขา

นอกเหนือจากหนังสือศิลปะหายาก อรนลินยังสะสมหนังสือเก่าๆ ชั้นดีของนักเขียนหลายเล่ม ทั้งนักเขียนชาวไทยและต่างประเทศ ถือเป็นนักอ่านตัวยงที่ประมาทไม่ได้นะเนี่ย รสนิยมค่อนไปทางหนัก หนังสือหลายเล่มหรืออาจกล่าวได้ว่าเกือบทุกเล่ม เนื้อหาและแนวหนังสือหนักแทบทั้งสิ้น

 

“นิยายก็มีหลายเล่มของออสการ์ ไวลด์ จอร์จ ออร์เวล นักเขียนไทยก็ชอบหลายท่าน ไม่ว่าจะเป็น เสกสรรค์ ประเสริฐกุล ชอบงานของเขามาก ภาษาสวยและความคิดประณีต เป็นคนหนึ่งที่เขียนหนังสือแล้วเห็นภาพ เขียนทะเลแล้วเห็นคลื่น เช่น บุตรธิดาแห่งดวงดาว เคยอ่านแล้วใช่ไหมคะ” อรนลินเล่า

นักเขียนไทยอีกคนที่ก็ชื่นชอบเป็นพิเศษ คือ ดังตฤณ ในเรื่องจิตจักรพรรดิ (แต่ยังอ่านไม่จบนะฮา) Poul Erik Tojner Munch กับงาน In His Own Worlds หนังอาร์ตก็เป็นศิลปะอีกแขนงที่ชอบเช่นกัน ลองเอ่ยชื่อให้ฟังคือ Luis Bunuel เจ้าตัวมีหนังอาร์ตของลุย บูเนลเกือบครบ เสน่ห์ของผู้กำกับภาพยนตร์คนนี้ก็คือความเพี้ยนและความเบลอที่เป็นศิลปะ

“ผ่านพ้นจึงค้นพบ และจิตวิญญาณถึงบ้านเมือง ของเสกสรรค์ ประเสริฐกุล อมตะ ของวิมล ไทรนิ่มนวล เหี้ยห่าและสารพัดสัตว์ ของ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล” อรนลินขานชื่อนักเขียนไทยและวรรรกรรมไทยในคอลเลกชั่น

อย่างที่บอกไว้ตั้งแต่ต้น ชีวิตของอรนลินคือการทำงานเกี่ยวกับศิลปะ เป็นชีวิตที่ทำอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับศิลปะไม่ได้ และอนาคตก็คงเป็นชีวิตที่ไม่หลุดไปจากกรอบนี้ สำหรับคอลเลกชั่นส่วนตัว หนังสือศิลปะและวรรณกรรมหายาก ที่ก็คงจะตามเก็บและตามดูตามอ่านไปชั่วชีวิต ไม่หลุดกรอบจากนี้เช่นกัน