วันนี่ที่รอคอย...เหรียญแรกลูกยางไทย

รอคอยมานานกว่า 48 ปี ในที่สุดวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทย ก็ได้เชยชมเหรียญแรกในประวัติศาสตร์การแข่งขันเอเชียนเกมส์สำเร็จ ด้วยการเอาชนะ ญี่ปุ่น 3 เซตรวด 25-17, 25-22, 25-23

“วันนี้เราทำดีที่สุดแล้ว เราหยิบเหรียญมาได้ตามที่ตั้งใจไว้ แม้จะไม่ได้เหรียญทองหรือเงิน แต่ก็ได้เหรียญทองแดงกลับบ้าน นับเป็นความภาคภูมิใจของตัวผมเอง นักกีฬา สต๊าฟทีมงาน และโค้ชอ๊อดด้วย เราทำงานกันมาพอสมควร สิ่งนี้เราขอมอบให้ท่านายกสมาคมและพี่น้องชาวไทย คิดว่าเหรียญนี้จะทำให้คนไทยมีความสุข” ณัฐพนธ์ ศรีสมุทรนาค เฮดโค้ชทีมชาติไทย กล่าว

นี่เป็นเหรียญแรกของทีมหญิงนับตั้งแต่เข้าร่วมแข่งขันครั้งแรกเมื่อปี 1966 และยังเป็นเหรียญแรกของประวัติศาสตร์วอลเลย์บอลอินดอร์ทั้งชายและหญิง นับตั้งแต่ปี 1962

แม้จะไปไม่ถึงดวงดาวที่วาดฝันอยากจะเข้าชิงชนะเลิศและลุ้นเหรียญทองกับ “เจ้าภาพ” เกาหลีใต้ แต่ก็ถือเป็นจุดเริ่มต้นของการปลดล็อกและคลายความกดดันลงได้ เพื่อก้าวต่อไปในอนาคต

“เป็นเหรียญที่ปลดความกดดันทุกอย่างที่พวกเราแบกไว้ ก็ถือว่าประสบความสำเร็จ แต่ขอโทษด้วยที่ทำได้แค่เหรียญทองแดง สัญญาว่าเราจะลดข้อผิดพลาด พัฒนาทีม พัฒนาน้องๆ ขึ้นมา เพื่อทำผลงานให้ดีกว่านี้” วิลาวัณย์ อภิญญาพงศ์ กล่าว

ก่อนหน้านี้นักตบลูกยางสาวไทยต้องแบกความคาดหวังไม่น้อยมาอินชอน หลังตัดสินใจส่งชุดใหญ่เข้าแข่งขันเอเชียนเกมส์ แทนที่จะไปชิงแชมป์โลก เพราะถือเป็นโอกาสทองที่จะสร้างประวัติศาสตร์คว้าเหรียญแรก และลุ้นถึงเหรียญทองเลยด้วยซ้ำ เพราะคู่แข่งสำคัญอย่างจีนและญี่ปุ่น ส่งชุดเล็กเข้าแข่งขัน มีเพียงเจ้าภาพเท่านั้นที่จัดเต็ม ท่ามกลางเสียงวิพากษ์วิจารณ์ทั้งแง่ลบและบวก

จึงไม่แปลกที่จะได้เห็นน้ำตาของกัปตันกิ๊ฟหลังเกมพ่ายจีน ในรอบรองชนะเลิศ พร้อมกับความกดดันที่เพิ่มขึ้น

นั่นหมายความว่า นัดต่อไปพลาดอีกไม่ได้!!

“วันนี้น้องๆ ทุกคนสามารถก้าวข้ามความกดดันที่ทุกคนมุ่งหวังว่าเราจะต้องทำให้สำเร็จให้ได้ ญี่ปุ่นเขาก็เล่นดี แต่เราไม่กดดันตัวเอง อยากให้น้องเก็บเป็นประสบการณ์ไปพัฒนาตัวเองต่อไป”

วิลาวัณย์ ยังขอบคุณกำลังใจและน้อมรับคำติชมทุกอย่าง โดยจะเก็บมาพัฒนาตัวเองแต่วันนี้ได้ทำเต็มที่แล้วจนสามารถคว้าเหรียญทองแดงมาได้สำเร็จ

“อยากให้ทุกคนดีใจ แม้ว่าจะไม่ได้เหรียญทอง แต่ก็นับเป็นเหรียญแรก และอาจจะเป็นเหรียญสุดท้ายสำหรับบางคน (หันไปทางปลื้มจิตร์)”

แน่นอน บางคนที่ว่าคงไม่ใช่แค่ ปลื้มจิตร ถินขาว เพียงคนเดียว เพราะอีก 4 ปีข้างหน้าหลายคนในชุดนี้ก็เลยเลข 3 เข้าไปแล้ว แต่เวลาที่เหลืออีก 2 ปีก่อนศึกโอลิมปิก 2016 พวกเธอยังมีภารกิจสำคัญกับการจารึกประวัติศาสตร์อีกครั้ง

“ยังคงมุ่งไปที่คัดโอลิมปิก ยังอยากจะไปให้ได้ โอลิมปิก 2 ปีข้างหน้าน่าจะยังอยู่ ถ้าจะเลิกเล่นก็หวังจะไปโอลิมปิกก่อนให้ได้” วิลาวัณย์ กล่าว พร้อมยืนยันแม้ตอนนี้จะอายุ 30 แล้ว แต่ไม่รู้ว่าสภาพร่างกายแย่ลง และจะเล่นไปจนกว่าจะรับใช้ชาติไม่ได้

อย่างไรก็ตาม บทเรียนสำคัญที่ได้รับจากครั้งนี้ก็คือ การพัฒนาของคู่แข่ง ซึ่งหมายถึงงานหนักที่รออยู่ในการลุ้นตั๋วโอลิมปิก เพราะแค่ชุดเล็กยังขนาดนี้คงไม่ต้องพูดถึงชุดใหญ่

“ในอนาคตชุดนี้และอีกชุดนึงเมื่อผสมกัน เรายังมีโปรแกรมคัดเลือกโอลิมปิก ซึ่งหวังจะได้ไปโอลิมปิก เหรียญเอเชียนเกมส์เราได้มาแล้ว เหลือโอลิมปิกที่เรายังไม่เคยได้ไป เรายังต้องซ้อมกันอีกมากกว่าจะถึงจุดที่เราจะได้ไป” โค้ชยะ กล่าว

สร้างประวัติศาสตร์ต่อไป ไทยแลนด์!!