ป่าในใจ เขมวิช ภังคานนท์

โดย...โจลิฟวิ่ง

แม้จะล่วงผ่านมาเกือบ 7 ปีแล้ว แต่เพลง “โลกในรอยน้ำตา” อันเป็นฝีมือการแต่งและร้องโดย “เขมวิช ภังคานนท์” ยังคงก้องอยู่ในหู ระหว่างพลิกอ่านนวนิยายเล่มล่าสุดของเขา “Vertigo Forest ป่าของใจ ในป่าของโลก” (สนพ.ต้นสนมิวสิค) จังหวะดนตรีก็นำพาให้เราดำดิ่งสู่ป่าลึกซึ่งเขาใช้เป็นฉากสำคัญ

เนื้อหาอย่างย่นย่อ เล่าถึงการหายตัวไปของลูกนักการเมือง ณ ป่าทองผาภูมิ ภารกิจการออกตามหาจึงตกมาที่ “มนฤดี” หรือ “พรานมน” ผู้นำทางเพื่อตามหาเด็กสาวท่ามกลางเงื่อนงำและสิ่งเร้นลับที่ถูกซุกซ่อนอยู่ในผืนไพร

นวนิยายเรื่องนี้เขาตั้งใจเขียนให้คุณพ่อ (ศ.นพ.เกษียร ภังคานนท์) โดยนำภาพเก่าเมื่อครั้งวัยเยาว์ตอนไปเยี่ยมญาติฝ่ายพ่อที่ จ.กาญจนบุรี และได้มีโอกาสเที่ยวป่าเมืองกาญจน์มาใส่ไว้ในงานเขียน ผสานวิธีเล่าสไตล์ทริลเลอร์ชวนลุ้นระทึก เคล้าด้วยบรรยากาศและฉากน่าติดตามอย่างชิดใกล้ ยิ่งเฉพาะการสำรวจจิตใจของตัวละครเอก “พรานมน”

“ประสบการณ์ตรงของผมจะมีในฉากที่ทุกคนคิดว่าเป็นไปไม่ได้ ที่ผมกล้านำประสบการณ์ตรงมาเขียนในเรื่อง เพราะถ้าให้ผมจินตนาการเอง ก็ไม่กล้าจินตนาการเหมือนกัน (หัวเราะร่วน) ส่วนเรื่องที่ผมไม่มีประสบการณ์ ก็ต้องอาศัยการค้นคว้า หรือถามคนอื่น แล้วพยายามถ่ายทอดออกมาให้ตรงและถูกต้องที่สุด

มันเป็นนวนิยายผจญภัยระทึกขวัญแนวทริลเลอร์เชิงจิตวิทยา (Psychological Thriller) ภายใต้เหตุการณ์ที่เต็มไปด้วยเงื่อนงำ สิ่งลึกลับ ในลักษณะป่าซ้อนป่า และการเผชิญหน้ากับอดีตของตัวละครที่ชื่อพรานมน โดยได้แรงบันดาลใจในการเขียนนวนิยายเล่มนี้มาจากคุณพ่อ ซึ่งเป็นคนกาญจนบุรีและความทรงจำสมัยเด็กที่ผมเคยไปท่องเที่ยวในป่าเมืองกาญจน์กับครอบครัว”

อิทธิพลจากหนังสือหลายรูปแบบที่เขมวิชเคยอ่าน ตลอดจนกระบวนการคิดเชิงจิตวิทยา ซึ่งตัวเขาสนใจและศึกษาจริงจัง กลายเป็นแรงขับเคลื่อนต่อการเขียนงานชิ้นนี้เป็นอย่างมาก ยิ่งเฉพาะวิธีวางโครงเรื่องและตัวละครล้วนมีแรงจูงใจและมีความกำกวมคละเคล้ากันไปหมด

ขณะที่บรรยากาศและฉากหลัง ผู้เขียนก็สร้างโครงเรื่องโดยอ้างอิงจากประวัติศาสตร์ วัฒนธรรม แนวคิดทางการเมือง ค่านิยมทางสังคม สอดแทรกด้วยความเป็นไทยและคำสอนพุทธศาสนา อันมีบรรยากาศทริลเลอร์เชิงจิตวิทยาเชิญชวนให้ผู้อ่านร่วมค้นหาคำตอบ

ไม่เพียงเท่านั้น ผู้เขียนยังนำสิ่งที่ผู้เขียนประทับใจ เช่นว่า หนัง Vertigo (อัลเฟรด ฮิตช์คอก) หรือเพลง ฟ้ามิอาจกั้น (เดอะฮอท เปปเปอร์) มาหลอมรวมไว้ในบางฉาก เพื่อให้ผู้อ่านได้เสพกลิ่นอายและตีความหมาย

“ตอนที่เขียนนวนิยายเรื่องนี้ ผมพยายามจะทำตัวเองให้สงบที่สุด พยายามจะไปอยู่ในบรรยากาศเดียวกับตัวละคร และมันก็มีความบังเอิญเกิดขึ้น คือเทปคาสเซตที่ผมมีตั้งแต่เด็กๆ ของวงเดอะฮอท เปปเปอร์ ชื่ออัลบั้มลมรัก เวอร์ชั่นคุณปราจีน ทรงเผ่า โปรดิวซ์ ในอัลบั้มมีเพลงที่ทำให้ผมย้อนกลับไปในบรรยากาศของตัวละครพรานมนได้เลยว่าเขาโตมายังไง ฟ้ามิอาจกั้นเป็นเพลงค่อนข้างหดหู่ ด้วยบรรยากาศของมันเอง มีบรรยากาศอาลัยอาวรณ์ ที่ตัวผมรู้สึกประทับใจมากกว่าเพลงรักธรรมดา คือมันเป็นเพลงรักที่เศร้า ฟังแล้วน่าเอาบรรยากาศนั้นมาใส่ในนวนิยาย

ส่วนหนัง Vertigo ผมแค่ต้องการจะสื่อสารกับคนอ่านว่า นวนิยายเรื่องนี้มันเป็นทริลเลอร์ ซึ่งก็เหมือนแนวทางที่หนังนำเสนอ สังเกตว่าตอนนี้หนังสือในท้องตลาดมีชื่อภาษาอังกฤษเยอะ ผมก็มีความคิดว่า ถ้าจะใช้ภาษาอังกฤษเป็นเครื่องมือสื่อสารกับคนอ่านที่มีความสนใจเรื่องนี้อยู่แล้ว ก็น่าจะลองใช้ดู เพราะมันก็เป็นคำที่น่าจะทำให้คนรู้สึกได้ว่าเนื้อเรื่องมันวนเวียนไม่รู้จุดเริ่มและจุดจบ”

สำหรับเขมวิชนั้นไม่ใช่นักเขียนหน้าใหม่ ก่อนหน้าเขาเคยมีผลงานเขียนออกสู่แผง 2 เล่ม “สิ่งที่ตี๋ไม่มีวันลืม โดย ตีตี๋ หมาอ้วน” (2554) ไดอารี่ที่เจ้าของหมาเขียนถึงหมาตัวเอง “ทะเลเวลา” (2556) 14 เรื่องสั้น ที่เชื่อมโยงกับ 14 เพลง ฟีดแบ็กอาจไม่ได้เปรี้ยงปร้างเท่าไหร่ แต่นั่นก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีที่ช่วยให้เขามุ่งมั่นกับผลิตผลงานวรณณกรรม ซึ่งมีความแปลกและความต่าง

“เวลาที่ทำงานผมจะปิดสวิตช์ตรรกะไว้ แล้วค่อยใช้ตรรกะเป็นตัวตรวจสอบเมื่องานชิ้นนั้นเสร็จแล้ว ซึ่งจะเป็นสิ่งที่ดีกว่าการไปวางกรอบว่ามันควรจะเป็นอย่างนั้น มันควรจะเป็นอย่างนี้ ฉะนั้นวิธีเขียนงานของผม ผมก็เขียนไปตามความรู้สึก อย่างเรื่องนี้ผมก็เขียนตามความรู้สึก ขั้นแรกผมแค่อยากเขียนให้คนอ่านได้รับความบันเทิง หรือใครจะอ่านแบบตีความ รวมทั้งจะจับผิด ก็ยินดีครับ แต่จุดสำคัญคือ ถ้าเกิดคนอ่านอ่านแล้วมีความสนุกเท่าที่คนเขียนรู้สึก ก็มากพอแล้วละครับ เพราะตอนที่ผมเขียน ผมก็เขียนคนเดียว เขียนด้วยความสนุก ก็หวังว่าคนอ่านจะรู้สึกสนุกเท่าๆ กับตอนที่ผมเขียน”

เขมวิช เกิด 31 ธ.ค. 2513 จบปริญญาตรี คณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปริญญาโท มหาวิทยาลัยอินเดียนา เพนซิลเวเนีย

เคยเป็นผู้สื่อข่าวหนังสือพิมพ์อยู่พักหนึ่ง ก่อนจะย้ายทำงานสายเงินการธนาคาร และพาตัวเองเข้าสู่ถนนสายดนตรีอย่างเต็มตัว มี 5 อัลบั้ม Insomnia Lullabies (2548) cu@dnOfTheWorld (2550), Space Station (2552), Songs for T (2554) และ Ocean of Time (2556)

งานเพลงในชุด cu@dnOfTheWorld ได้รับรางวัล คม ชัด ลึก อวอร์ด สาขาอัลบั้มยอดเยี่ยม ศิลปินชายเดี่ยวยอดเยี่ยม และเพลงบรรเลงยอดเยี่ยม