ศิลปะสอดไส้เทคโนโลยี ‘เติมสิทธิ์ ศิริพานิช’

ถ้าเปรียบเป็นขนมปัง คือ งานศิลปะ เทคโนโลยี คือ ไส้ใน กัดไปแต่ละคำก็อร่อยล้ำอารมณ์ละมุน

อาการหลงใหลการถ่ายภาพก้าวสู่การไขว่คว้าความฝันได้ ต๋งเติมสิทธิ์ ศิริพานิช ได้เล่าถึงอาชีพที่แสนภูมิใจว่า “สมัยเรียนปริญญาตรีที่สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง ยังไม่มีเปิดสอนวิชาเอกถ่ายภาพ เขาจึงเลือกเรียนสาขาออกแบบนิเทศศิลป์ แต่ตลอดช่วงปี 34 ค้นพบว่าตัวชอบถ่ายภาพเป็นพิเศษ ซึ่งการถ่ายภาพในช่วงแรกไม่ได้เน้นว่าจะถ่ายภาพอะไร เจออะไร เห็นอะไรก็ถ่ายไปเรื่อย ถือว่าเป็นการฝึกฝีมือเสมอ รู้สึกว่ามีความสุขที่ได้ทำ”

“ความฝันของตัวเอง ว่ามันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิด เพราะระหว่างที่ใช้ชีวิตในต่างแดนที่ต้องเรียนและทำงานพิเศษไปด้วย แถมยังเป็นคนไทยคนเดียวที่เรียนในคลาสนั้น แต่ก็ไม่ได้กดดันมาก เพราะอยากให้คนต่างชาติได้รับรู้ว่าคนไทยก็มีความสามารถ เลยปรับตัวให้เข้ากับเพื่อนร่วมชั้น และลงลึกทุกเรื่องทั้งทฤษฎีและการทำจริง”

วันนี้เขานั่งบังเหียนคุมภาพรวมของทิศทางของงานสร้างสรรค์ศิลปะ “จริงๆ แล้วมันต้องใช้ความรู้ด้านการออกแบบและการถ่ายรูปที่เราเรียน ต้องมีการฝึกฝนและอัพเดตงานและเทคโนโลยีตลอดเวลา แต่บางอย่างเราไม่จำเป็นต้องศึกษามากนัก เลือกที่เพียงพอต่อการใช้งาน แต่บางคนมีความรู้เยอะแต่ผลงานแย่ งานที่จะออกมามีคุณภาพได้ มันก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแต่ละคนด้วย” สำหรับโลกแฟชั่นและตลาดนิตยสารของเมืองไทย ต๋ง อธิบายเพิ่มว่า “แฟชั่นหรือผลงานที่ออกมาเน้นความสวยงาม ขณะเดียวกันต้องตอบโจทย์ทั้งด้านการตลาด ความต้องการของลูกค้า และต้องสามารถทำให้ผลงานที่ออกมาสมบูรณ์แบบ และไม่ดูขายของมากเกินไป ผมหลงใหลความท้าทาย เพราะแต่ละงานมีความยากง่ายต่างกัน นายแบบ นางแบบ ศิลปิน แต่ละคนที่เราเจอ ก็มีสิ่งใหม่ๆ ให้ทำการบ้าน จึงต้องอาศัยทักษะความสามารถ และตัวตนของเราประกอบกันออกมาเป็นผลงานแต่ละชิ้น

“อย่างซอฟต์แวร์ที่ใช้ในปัจจุบัน คือ โฟโต้ช็อป สำหรับการตกแต่งภาพ อินดีไซน์ในการวางเลย์เอาต์ และอีลาสเตรเตอร์ ในเรื่องส่วนตัว ส่วนมากจะเป็นโซเชียลเน็ตเวิร์ก อย่างเอ็มเอสเอ็น เฟซบุ๊ก และบีบีมากกว่า เนื่องจากงานในปัจจุบันที่ทำส่วนมากจะใช้โปรแกรมที่เกี่ยวข้องกับศิลปะมากกว่า”