เปลี่ยนเกียร์ได้แล้ว!!!

โดย...ไดนาห์ ชอว์/ ภาพ คลังภาพโพสต์ทูเดย์

สมมติว่าชีวิตของคุณวุ่นวายมาก ทุกอย่างผ่านหน้าคุณไปอย่างรวดเร็ว คุณควบคุมอะไรไม่ได้เลย หัวหน้าและเพื่อนร่วมงานทุกคนก็รับรู้ในเรื่องนี้ดี เพื่อนๆ ต่างให้คำแนะนำแก่คุณ แต่มันไม่ใช่อะ!!

สถานการณ์ ชีวิตของผมกำลังสับสนวุ่นวาย ทุกอย่างควบคุมไม่ได้ ทั้งการงาน การเงิน ความคาดหวัง เพื่อนร่วมงานบางคนพยายามที่จะช่วยคิด แต่...

ทางออก เป็นธรรมดาของคนทำงานทุกคน ที่บางช่วงบางจังหวะอาจมีบางอย่างหรือหลายอย่างที่อยู่เหนือการควบคุม สิ่งที่คุณต้องทำคือ ถอยห่างออกมา ตั้งสติ จากนั้นจึงมองกลับเข้าไปใหม่ในมุมมองที่ต่างออกไป จะทำให้คุณมองเห็นภาพรวมได้ดีขึ้น คิดพิจารณาได้ดีขึ้น ก่อนจะตัดสินใจอย่าลืมคิดทบทวนให้รอบคอบ สูดลมหายใจเข้าออก ดึงจังหวะถ้าทำได้ งานบางอย่างไม่จำเป็นต้องตัดสินใจตอนนี้ เอกสารบางอย่างก็ยังไม่ต้องเซ็นตอนนี้เหมือนกัน คุณจะพบว่าจังหวะชีวิตที่ช้าลงอาจทำให้สถานการณ์รอบตัวดีขึ้น

ทุกวันนี้โลกหมุนเร็วจี๋ จังหวะชีวิตถูกเร่งรัดจนแทบไม่มีเวลาหายใจ ไม่มีใครมองอะไรได้ชัดเพราะทุกอย่างวิ่งไปข้างหน้าด้วยอัตราความเร็ว ทุกคนรีบกินรีบดื่ม รีบไปทำงาน รีบกลับจากทำงาน จากนั้นก็รีบกลับไปทำงานอีก ชีวิตที่ถูกเร่งรัดไม่มีอะไรมากกว่าความเลวร้าย เพราะเมื่อทุกคนเร่งเร็วเหมือนกันหมด ข้อได้เปรียบจากความเร็วก็หมดไปเช่นกัน บีบให้ทุกสิ่งและทุกคนต้องเร่งความเร็วขึ้นไปอีก จนที่สุดทุกอย่างที่สร้างไว้ ก็จะมลายลง

สถานการณ์ จะทำอย่างนั้นได้อย่างไร ในเมื่อผู้คนรอบข้างผม ต่างก็เรียกร้องความเร็ว ไม่ใช่แค่จากผม แต่จากทุกคนและจากทุกขั้นตอนการทำงาน ออฟฟิศและผู้คนในออฟฟิศกลายเป็นลูกข่าง ที่กำลังทำความเร็วรอบให้มาก เท่าที่จะมากได้

ทางออก ลัทธิคลั่งความเร็ว ทำให้เราขาดทักษะในการใช้ชีวิต ทำให้เราขาดทักษะในการทำงาน แทนที่จะครุ่นคิดให้ลึกซึ้ง หรือคิดพิจารณาตามกระบวนการจนสุกงอม ก็กลายเป็นเร่งๆๆ เร็วๆๆๆ ไหนจะมีเรื่องผลเสียจากการทำงานหลายอย่างพร้อมกัน จริงอยู่ที่การทำงานมากกว่า 1 อย่างได้พร้อมกันนั้นมีข้อดีอยู่ แต่ก็บ่อยครั้งที่งานออกมาแล้วไม่ได้เรื่องสักอย่าง

ชีวิตที่รีบเร่งคือชีวิตที่ผิวเผิน การทำงานก็เช่นกัน หากชีวิตบนโต๊ะทำงานของคุณมีแต่ความเร็ว คุณก็สัมผัสกับงานเพียงแค่แตะผ่าน ผลงานย่อมไม่เป็นที่หวัง ยิ่งในโลกที่เต็มไปด้วยเครื่องมือสื่อสาร ผู้คนกลับมีระยะห่างจากกันอย่างน่าใจหาย สัมพันธภาพกลายเป็นเรื่องเปราะบาง ทุกสิ่งทุกอย่างจึงเหมือนกับหักเปราะอยู่รอบตัว คุณคงไม่ต้องการให้ชีวิตหรือการทำงานเป็นแบบนี้ ถอยห่างออกมา ตั้งสติ ก่อนจะไตร่ตรองอย่างรอบคอบต่อการทำงานที่แท้จริง ไม่จำเป็นต้องให้เพื่อนร่วมงานคนไหน หรือใครก็ตาม มาบอกคำตอบให้

Ask the Expert....

Q. ผมทำงานมา 15 ปี ตอนนี้ที่ออฟฟิศมีแต่เด็กรุ่นใหม่ๆจนผมมีรู้สึกมีช่องว่างในการวางตัว และสื่อสารกับเด็กกลุ่มนี้ จะวางตัวอย่างไรดีครับ ?

A. นพดล ตังวัชรินทร์ Success Coach MAX Potentials บอกว่า หากอยากจะปรับตัวเข้ากับเด็กรุ่นใหม่ให้ได้ ข้อแรกเลยก็อย่าไปคิดว่าเขาเด็กแล้วเราแก่ครับ และอย่าไปมองว่า เด็กพวกนี้มักทำอะไรประหลาดๆ ไร้สาระ เพราะเราเองก็คงจะเคยเป็นแบบนี้เมื่อ 15 ปีที่แล้วเหมือนกัน ลองศึกษาศัพท์แสงของพวกวัยรุ่นบ้าง เช่น ฟรุ้งฟริ้ง มุ้งมิ้ง แล้วใช้กับเค้านิดหน่อยเดี๋ยวเค้าก็จะเปิดใจยอมรับเราเอง

ความยืดหยุ่นในบุคลิกภาพของเราจะทำให้เราเข้ากันได้กับคนทุกกลุ่ม ตราบเท่าที่เรารู้ว่าเราจะยืดหยุ่นปรับตัวไปเพื่ออะไร สิ่งที่สำคัญอันนึงที่มีผลต่อความสัมพันธ์ของคนต่างรุ่น คือการใช้ความคิดและค่านิยมของรุ่นเราไปตัดสินพฤติกรรมและความคิดของคนอีกรุ่นนึง อยากให้คุณถือโอกาสนี้ในการเปิดใจและศึกษาคนรุ่นใหม่ดูซิว่า “เดี๋ยวนี้เด็กๆ เขาคิดกันยังไง” ถืออเป็นการอัพเดทตัวเองไม่ให้ตกสมัยด้วย

He Said / She Said

เอ็มพนักงานบริษัท

“ผมชอบสาวๆ ที่ใส่ใจความรู้สึกของคนอื่น แคร์ความรู้สึกของกันและกัน ไม่เอาตัวเอาเป็นใหญ่ และเป็นสาวที่มองโลกในแง่ดีครับ”

เนยพนักงานบริษัท

“ชอบผู้ชายที่ดูเป็นผู้ชายค่ะ (หัวเราะ) ไม่ชอบแบบเรียบร้อย เหนียมๆ ดูนิ่งๆ กลัวพลาดได้เพื่อนสาวแทนค่ะ (หัวเราะ)”

Quote

“ผมอยากจะอ้วกกับคนที่ชอบติดอยู่กับความคมชัดสูง พวกไฮเดฟฯ หรือพูดถึงแต่เรื่องเทคโนโลยีอย่างนั้นอย่างนี้ ผมว่ามันดูหม่นหมอง ไร้จิตใจไปนิดนึงอะ แถมยังทำให้ผมอยากกลับไปใช้เครื่องมือโบราณๆ แบบดั้งเดิมในการทำหนังมากเลย”

ฮาโมนี โครีน ผู้กำกับ/ผู้สร้างหนังฮอลลีวู้ด