ตฤณ ปิ่มหทัยวุฒิ‘ร้านกาแฟคือมุมเรียนรู้’

โดย...บงกชรัตน์ สร้อยทอง

อาจไม่ใช่เรื่องแปลกของคนรุ่นปัจจุบันที่ต้องเข้าร้านกาแฟเพื่อสูดรับกลิ่นและลิ้มรสชาติยามเช้า สาย บ่าย จนต้องกลายเป็นแฟนคลับ หรือขาประจำกันเป็นแถว

“ตฤณ ปิ่มหทัยวุฒิ” ผู้บริหารหนุ่มวัย 35 ปี ผู้อำนวยการฝ่ายปฏิบัติการ บริษัท สเตรกา ผู้ประกอบการธุรกิจรับเหมาขุดเจาะในแนวนอนเพื่อวางท่อใต้ดินโดยไม่ต้องเปิดหน้าดิน (HDD) ที่ตอนนี้กำลังวุ่นเกี่ยวกับการเตรียมความพร้อมทั้งเอกสารบริษัทหรือทีมงานแนวปฏิบัติการเพื่อยื่นเสนอรายการ (ไฟลิ่ง) กับสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) และระดมทุนและเข้าจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ เอ็ม เอ ไอ (mai)

พื้นที่ส่วนตัวของผู้ชายคนนี้นอกจากบ้านแล้ว เขาถือว่าร้านกาแฟที่ต่างๆ เหมือนเป็นบ้านแห่งที่ 2 ของเขา เพราะถือว่าเป็นมุมพักผ่อนที่ดีที่สุด เพราะไม่ว่าจะยุ่งกับการทำงานขนาดไหน หากเพียงเดินเข้าร้านกาแฟแล้วเขาจะรู้สึกผ่อนคลายไปทันที และความที่ออฟฟิศและบ้านอยู่แถวนอกเมือง จ.ปทุมธานี ร้านกาแฟโปรดของเขาก็จะอยู่โซนแถวชานเมืองมากกว่าจะบุกฝ่ามานั่งชิลๆ ในกรุงเทพฯ

“ตฤณ” บอกว่า ร้านกาแฟยังถือเป็นมุมแห่งการเรียนรู้ หรือจุดเริ่มต้นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ต่างๆ ขึ้นมา เนื่องจากกิจกรรมที่ทำระหว่างที่นั่งผ่อนคลาย เขาเลือกที่จะพกทั้งหนังสือพ็อกเกตบุ๊กหรือไอแพดไปด้วยเสมอ โดยหนังสือที่ชอบอ่านตอนนี้ส่วนใหญ่มีอยู่ 2 หมวด คือ หนังสือเกี่ยวกับหลักการบริหาร เพราะอ่านไปจะทำให้เรานึกถึงสภาพความเป็นจริงว่ามีอะไรที่เทียบเคียงกับเหตุการณ์จริง อ่านแล้วนึกตาม อะไรที่ไม่ได้ทำ ไม่เคยทำ ก็ทำให้เรานึกและเกิดความคิดใหม่ พร้อมจดบันทึกว่าอะไรที่ควรทำ เพื่อมาปรับกับงานบริหารในองค์กร

ขณะที่หนังสืออีกประเภท คือ แนวจิตวิทยา ที่อ่านเพราะรู้สึกสนุกมันเหมือนเราได้เรียนรู้อะไรที่เราไม่เคยรู้ และได้รู้ว่าสิ่งที่คนเราเป็นอย่างนี้นอกจากมันจะมีที่มาที่ไปแล้ว สถิติที่มีการจดบันทึกไว้ก็สามารถบอกได้ว่ามนุษย์เป็นแบบนี้ คนเก่งเป็นอย่างนี้ เช่น มีหนังสืออยู่เล่มหนึ่งได้อธิบายว่าคนที่เป็นคนเก่ง เป็นนักคิดอะไรที่ยิ่งใหญ่ในโลกนี้ ส่วนใหญ่เป็นเด็กที่เริ่มเรียนหนังสือช้ากว่าวัย ตามหลักทฤษฎีมันไม่ได้มีอะไรที่สามารถอธิบายได้ตายตัว แต่ที่หนังสือได้ชี้ชัด นั่นคือ หลักจากการเก็บข้อมูลสถิติเอาไว้ว่าเด็กที่เข้าเรียนก่อนวัยและพอดีกับวัย พัฒนาการของเด็กจะน้อย หรือสู้เด็กกว่าที่เรียนช้ากว่าวัยไม่ได้ และทำให้เขาได้เรียนรู้ว่าหากเขามีลูกจริงก็อยากมาใช้กับลูกดู

เช่นเดียวกันกับคลังข้อมูลของโลกที่มาจากอินเทอร์เน็ต ดังนั้นการเอาไอแพดพกไปด้วยเพื่ออัพเดทสถานการณ์ต่างๆ ได้อย่างทันท่วงที ทั้งข่าวสารข้อมูล อีเมล แต่เมื่อไปที่ร้านกาแฟแล้ว สิ่งที่จะเลือกดูจากไอแพดมักจะเป็นเรื่องที่ไม่ได้เกี่ยวกับงาน ไปนั่งดูยูทูบ ฟังเพลง หรือหาอะไรที่น่าสนใจอ่านไปเรื่อยๆ

“ผมมองว่าไม่ว่าจะเป็นหนังสือ หรือไอแพด ล้วนเป็นคลังข้อมูลในการเรียนรู้ในสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อนได้ดีที่สุด เพราะเชื่อว่าคนเราจะรู้อะไรได้ไม่หมดทั้งโลก ส่วนใหญ่เราจะรู้อะไรที่เราได้เรียน ได้ทำงาน หรือที่ได้ประสบการณ์ตรงมา แต่ถ้าเราคิดอะไรขึ้นมาปุ๊บ อุปกรณ์พวกนี้ก็จะเป็นตัวช่วยที่เปิดโลกทัศน์เราได้เป็นอย่างดี”

ผู้บริหารหนุ่มคนนี้เข้าร้านกาแฟเกือบทุกวัน ร้านที่ไปบ่อยสุดก็แถวบ้าน เพราะชอบดื่มกาแฟอยู่แล้ว ขณะที่บรรยากาศของร้านสำหรับเขาก็ถือว่ามีส่วนสำคัญไม่แพ้กันกับรสชาติกาแฟ เพราะบรรยากาศจะช่วยทำให้เราผ่อนคลายจากภายนอก มีพื้นที่กว้าง มีสเปซ มีการตกแต่งที่ทำให้เราไม่ต้องนั่งคิดถึงเรื่องงานหรือเรื่องเครียดๆ มาก และสุดท้ายก็จะช่วยเป็นเครื่องชาร์จแบต หรือเติมพลังในการทำงานให้ในแต่ละวันสำหรับเขาได้ดี

หากมีเวลาว่าง “ตฤณ” จะเลือกไปท่องเที่ยวต่างจังหวัดที่ไหนก็ได้ ที่จะทำให้เขาได้สัมผัสกับความเป็นธรรมชาติจริงๆ ซึ่งที่ไปบ่อยสำหรับเขา คือ เขาใหญ่ จ.นครราชสีมา

ผู้บริหารหนุ่มคนนี้เชื่อว่าทุกคนย่อมมีพื้นที่ หรือมุมส่วนตัวที่จะทำให้ตัวเองได้ผ่อนคลายจากวิถีชีวิตประจำวัน แต่ความพอใจในกิจกรรม หรือสถานที่ที่เลือกใช้ย่อมแตกต่างกัน เพียงแต่สำหรับเขามันคือพื้นที่ว่างๆ ที่มีกาแฟให้ดื่ม และบรรยากาศดีๆ ก็เพียงพอให้เขาได้ผ่อนคลาย และได้เปิดโลกทัศน์กว้างได้เรียนรู้กับ 2 ตัวช่วยที่มักพกไปด้วยตลอด คือ ไอแพดกับพ็อกเกตบุ๊ก แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว