หยุดเอาเปรียบ

น่าปลื้มใจไม่น้อยที่กระแสวอลเลย์บอลฮอตฮิตติดลมบนเรียบร้อย แม้ในศึกเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 สองสนามแรกที่เกาหลีใต้และฮ่องกง นักตบสาวทีมชาติไทยจะเกี่ยวได้เพียง 2 แต้ม แต่สัปดาห์ที่ 3 แฟนลูกยางบ้านเรายังคงให้ความสนใจสำรองบัตรกันล้นหลาม เพื่อหวังตะโกนเชียร์ไทยแลนด์ๆ แนบชิดติดขอบสนาม

ทุกอย่างดูเหมือนจะดี หากไม่มีคนกลุ่มน้อยที่คอยเอารัดเอาเปรียบแฟนกีฬาจำพวกนี้ เมื่อเช้าวานนี้ผมได้รับโทรศัพท์จากรุ่นพี่รายนึง ที่เป็นแฟนพันธุ์แท้ทีมวอลเลย์บอลหญิง ซึ่งโทรมาปรึกษาเรื่องถูกพ่อค้าหัวใสโก่งราคาค่าบัตรเข้าชมศึกลูกยางระดับโลกอย่างน่าเกลียด

รายละเอียดปลีกย่อย คือ มีคนนำบัตรวอลเลย์บอลเวิลด์กรังด์ปรีซ์ 2014 มาเร่ขายในราคาที่แพงกว่าเท่าตัว จากมูลค่ารวม 1,200 บาท แต่ขาโหดกลุ่มนี้โก่งมาเต็มเหนี่ยว 5,500 บาท ด้วยเหตุผลอันดูไม่สอดคล้อง เนื่องจากอ้างว่าขายเพราะติดธุระไม่สะดวกไปชม

แหม่... ฟังดูช่างไม่เมกเซนส์เอาเสียเลย เพราะจากประสบการณ์ที่ผ่านมา คนที่ต้องการปล่อยตั๋วไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตหรือกีฬา มักไม่บวกราคาเพิ่มเติมโอเวอร์ขนาดนี้ เต็มที่ก็เพิ่มค่าน้ำมัน ค่าต่อคิวนิดหน่อย แต่นี่อะไรหวังฟันกำไรถึง 45 เท่า

ขณะที่ไทยทิคเก็ตเมเจอร์ตัวแทนจำหน่ายบัตรอย่างเป็นทางการ เผยว่าได้จำกัดสิทธิให้ซื้อได้ไม่เกินคนละ 4 ใบแล้ว เพื่อลดปัญหาตั๋วผีกระจุกตัว แต่หากกลุ่มลูกค้าหัวใสกระจายคนมาต่อคิวและทำตามกฎ ก็จำเป็นต้องขายตามปกติ

แน่นอน ในส่วนของไทยทิคเก็ตเมเจอร์เขาได้ทำหน้าที่อย่างสมบูรณ์แล้ว จึงได้แต่ขอวิงวอนให้นายกลุ่มคนหัวหมอรู้สึกเห็นอกเห็นใจแฟนกีฬาตาดำๆ บ้าง เพราะกองเชียร์เหล่านี้ไปเชียร์กีฬาด้วยหัวใจ พวกเขายอมถูกตราหน้าว่าโง่ (ยอมซื้อตั๋วแพง) เพียงแค่ได้ไปชมสิ่งที่เขารักในสนามเท่านั้นเอง