ทำไม โจโฉ ต้องเป็นนายกฯ

โดย...ภัทระ คำพิทักษ์

พงศาวดารและมหากาพย์ทั้งหลายที่เป็นวรรณกรรมอมตะของโลกนั้น มักจะรวมเอาเลือดเนื้อและลมหายใจของผู้คนเป็นๆ เอาไว้จำนวนมาก ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่ากาลเวลาจะผ่านไปเท่าไหร่ คุณค่ามันก็มิได้ลดน้อยถอยลง หากแต่สัจธรรมแห่งชีวิตนั้นได้ประกาศความจริงข้ามพ้นกาลเวลามาได้อย่างต่อเนื่อง

เมื่อความจริงแสดงตัว ความเป็นอมตะจึงเป็นแค่เครื่องค้ำยันเท่านั้นเอง

หัวหน้าคณะปฏิวัติบางคนอาจจะต้องคิดทบทวนหลายรอบว่า ควรจะเป็นนายกรัฐมนตรีเองหรือไม่ แต่นั่นก็อาจจะเป็นเรื่องมโนของคนอื่น เพราะบางทีเจ้าตัวเขาอาจจะคิดได้เองโดยไม่ต้องมีคนอื่นไปสะเออะบอก หรือมีกุนซือคอยแนะนำ แต่ให้ตายเถอะ เรื่องอย่างนี้มีอยู่ในประวัติศาสตร์อยู่เหมือนกัน

ตอนโจโฉเป็นใหญ่แล้ว เขาคิดมากว่าจะตั้งลูกคนไหนสืบทอดอำนาจ จึงต้องปรึกษากาเซี่ยงจึงค่อยถึงบางอ้อ แต่ตอนโจโฉจะเป็นใหญ่ โจโฉคิดเองได้โดยแจ่มชัด

เมื่อรัศมีเริ่มจับโจโฉส่อแววว่าจะเป็นใหญ่ แต่ไม่ใหญ่ขนาดเป็นหัวหน้าคณะรักษาความสงบแห่งชาติ (คสช.) นั้น บรรดาขุนน้ำขุนนางหลายคนก็ชักระแวงว่า ถ้าปล่อยไว้ก็จะเติบใหญ่เกินควบคุม จึงเริ่มพูดซ้ายพูดขวา พูดที่โน่นกระซิบที่นี่ว่า โจโฉควรจะพอได้แล้ว

คนที่อยู่ในแวดวงการเมืองตอนพรรคเพื่อไทยเป็นใหญ่ ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร เป็นนายกฯ ก็คงพอจำกันได้ว่า มีนักวิเคราะห์การเมืองพูดกันอึงมี่ว่า พล.อ.ประยุทธ์ ไม่คิดปฏิวัติหรอก เพราะอีกไม่กี่เดือนก็จะเกษียณอายุราชการแล้ว เขาน่าจะเกษียณออกไปใช้เงินใช้ทอง ท่องเที่ยวแบบสุขสบาย เรื่องอะไรจะมาหาเหาใส่หัว

มีวิเคราะห์การเมืองให้เหตุผลสารพัดว่าบิ๊กตู่จะไม่ทำปฏิวัติ แต่เอาเข้าจริงไงล่ะ

เห็นปฏิบัติการหลังรัฐประหารแล้ว คราวนี้นักวิเคราะห์การเมืองกลับพูดไปอีกเรื่องคือ บอกว่าสิ่งต่างๆ ที่ คสช.ทำนั้น แสดงให้เห็นว่าบิ๊กตู่เตรียมการปฏิวัติมานานแล้ว และก่อนลงมือเขาศึกษาความล้มเหลวและความสำเร็จของคณะรัฐประหารรุ่นพี่ คือ คณะ คมช.อย่างละเอียดลออ

อ้าว ไปงั้นไป...

ตอนโจโฉยังไม่ได้เป็นหัวหน้า คสช. หรือ คมช. หรือจะเรียกว่าเสนาบดีวุยก๊ก หรืออะไรก็ช่าง แต่เป็นดาวรุ่งพุ่งแรงแต่ยังพุ่งไม่สุดนั้น หน่วยสกัดดาวรุ่งก็กระซิบกระซาบกัน จนสุดท้ายก็มีคนที่ถือว่าแน่ เพราะอีตอนนั้นประกาศ คสช.ยังมิได้เป็นกฎหมาย พากันก้าวออกมายืนอยู่หน้าหมู่มวลอำมาตย์ในท้องพระโรง แล้วเอ่ยขึ้นมาแบบภาษาการเมืองว่า ท่านก็เป็นถึง ผบ.ทบ. เอ๊ย...ท่านก็เป็นขุนนางชั้นผู้ใหญ่แล้ว เติบโตมาได้ขนาดนี้ มีศักดินามากเพียงขนาดนี้ น่าจะไปเสพสุขเก็บผลประโยชน์ที่ลงทุนไว้ในตลาดหลักทรัพย์หรือกองทุนต่างๆ ได้แล้ว

อิๆ... ไม่ใช่ ท่านควรจะไปเก็บค่าเช่าที่นาที่ได้มาตามบรรดาศักดิ์ มิต้องมาเหน็ดเหนื่อย เปลืองแรงรบราฆ่าฟันกับใครอีกแล้ว

เสียใจ โจโฉ มิใช่เล่าปี่ ถ้าเป็นเล่าปี่ก็อาจจะแสร้งหลั่งน้ำตาขอบคุณเหล่าขุนนางผู้ซ่อนดาบในรอยยิ้มเหล่านั้น แล้วหาคำหรูๆ มาตอบโต้ว่า ข้าอายุยังน้อย ข้าทนมิได้ที่เห็นแผ่นดินเป็นเช่นนี้ แต่โจโฉศอกกลับแล้วเสยเข้าปลายคางเหล่าขุนนางเหล่านั้นแบบหมัดเดียวจอดตลอดกาล โดยเอ่ยอมตะวาจาออกมาด้วยถ้อยคำเพียง 16 คำ ที่จดจำกันชนิดลืมมิได้ในประวัติศาสตร์จีน ถอดเป็นภาษาไทยตามสำนวนของ ONE CHINA ว่า

“ยุทธภพ ไม่สงบ ไม่อาจถอนตัว สำหรับศักดินา สามารถคืนให้ ข้ายอมยกของภายนอกให้ สิ่งที่เป็นของจริงให้ไม่ได้”

แปลไทยเป็นไทยอีกทีได้ความว่า ศักดินาบ้าบออะไรนี่เอาคืนไปเหอะ แต่อำนาจที่มี ข้าไม่ให้ (โว้ย)

ใช่แต่เพียงเท่านั้น โจโฉยังบอกอีกต่อไปด้วยว่า “ทำไมข้าต้องเขียนเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ทำไมข้าต้องเอ่ยเรื่องพวกนี้ขึ้นมา ก็เพราะไม่อยากให้พวกเจ้าทั้งหลาย ไม่มีอะไรจะพูดอีก จำต้องหุบปากให้ข้า”

แปลไทยเป็นไทยอีกยกก็คือ พวกเอ็งพูดอย่างนี้ ได้ครั้งนี้ครั้งเดียวนะ หลังจากนี้หุบปากห่อลิ้นให้มิดชิดเสีย ถ้าอยากจะมีปากไว้กินข้าว มีลิ้นไว้ลิ้มรส มีจมูกไว้หายใจ พูดภาษาจอร์จ บุช คือ ถ้าท่านไม่เป็นพวกเราก็เป็นศัตรูของเรา

หลังจากนั้น มิมีใครกล้าลองของ ขวางทางบิ๊กโจโฉอีกเลย

เรียบร้อยโรงเรียนโจโฉ

ปฏิวัติมาก็ต้องใช้อำนาจ กล้าปฏิวัติก็ต้องกล้าทำ กล้ารับผิดชอบ เหนื่อยยากจนถึงลูกหลานโจโฉก็มิบ่ายเบี่ยง ไม่งั้นไม่ทำตั้งแต่แรก

อย่าไปคิดแทนใครเลยครับ ของแบบนี้เขาคิดกันมาก่อนแล้ว แต่ที่ขอสะเออะมีหน่อยเดียว คือ บิ๊กโจโฉเป็นใหญ่แล้วมิได้บ้าพลังอยู่คนเดียว มิใช่เอะอะอะไรๆ ก็ทหารยันเต

สมการการเมืองตอนนี้ มันแปลได้ว่า โจโฉ 2014 และกองทัพกำลังขึ้นชกกับ ทักษิณ ชินวัตร และพรรคพวกเท่านั้น

ถ้าชนะก็ดีไป แต่ถ้าพลาดท่าเสียทีมา มิใช่ โจโฉ 2014 เท่านั้นที่เสียหาย แต่อะไรอื่นที่สำคัญกว่านั้นเยอะจะเสียหาย

เป็นนายกฯ น่ะควรเป็น แต่อย่าบ้าพลังอยู่คนเดียว

ขอเตือนมาด้วยความปรารถนาดี เพราะความจริงที่ประกาศตัวชัดในทุกตอนของประวัติศาสตร์ คือ อำนาจมันไม่เข้าใครออกใคร