In My Bag

โดย...โยธิน อยู่จงดี

ชาคริต ดิเรกวัฒนชัย

รองกรรมการผู้จัดการ ฝ่ายกิจการสาธารณะ เทสโก้ โลตัส

อายุ ไม่เปิดเผย

ที่อยู่ บางกรวย นนทบุรี

แหล่งซื้ออาหาร

“ผมเป็นคนที่ทำกับข้าวและจ่ายตลาดเองมาตั้งแต่อยู่อเมริกา จน 67 ปี ให้หลังมานี้เรียกได้ว่าผมเป็นพ่อครัวประจำบ้านก็ว่าได้ เพราะผมสามารถจำได้ว่าในตู้เย็นที่บ้านผมมีอะไรอยู่บ้างและสามารถทำอะไรรับประทานได้ ผมจะทำอาหารเฉพาะเสาร์อาทิตย์

แหล่งซื้ออาหารของผมส่วนใหญ่จะเป็นโลตัสสาขานวมินทร์ ซึ่งใกล้ที่ทำงานกับตลาดพระราม 5 นครอินทร์แถวบ้าน ช่วงวันศุกร์เวลาพักเที่ยงที่คนอื่นไปรับประทานอาหารกลางวัน ผมจะเดินไปซื้อของสดสำหรับเตรียมไว้ทำอาหารในเช้าวันเสาร์มาเก็บในตู้เย็นที่ออฟฟิศ เผื่อภรรยาอยากรับประทานเมนูพิเศษ มีญาติ หรือแขกมาแต่เช้าวันเสาร์เราก็จะได้ทำเตรียมของเอาไว้ เพราะสะดวกกว่าการเดินทางไปจ่ายตลาดแต่เช้าตรู่

สำหรับมื้อกลางวันก็จะออกไปจ่ายตลาดสดใกล้บ้าน เพราะบางทีก็จะมีผักแปลกๆ เข้ามาขาย ซึ่งก็จะหาของสดได้ง่ายกว่าอย่างเช่น ถ้าผมจะทำเมนูโจ๊กต้องใช้ขิงอ่อน ถ้าผมซื้อในห้างเขาจะขายมาเป็นแพ็ก แต่ถ้าผมต้องการต้นเดียว ก้านเดียว จึงซื้อได้ที่เดียวคือตลาดสด ส่วนเนื้อหมูผมจะซื้อในตลาดสดเหมือนกัน จะซื้อเป็นหมูสันในบด ซึ่งมีเจ้าที่ผมซื้อเป็นประจำ เวลาซื้อจะบอกเขาว่าซื้อหมูสันใน 2 เส้นไปบด แรกๆ ร้านก็งงว่าไปบดทำไม แต่เขาก็ล้างเครื่องบดก่อนบดเนื้อสันในให้ผมเพื่อให้สบายใจว่าไม่มีเศษมันติดอยู่ที่เครื่อง

ผมเริ่มการรับประทานอาหารเพื่อสุขภาพมานานมากแล้ว โดยเริ่มทำเมนูผักให้เยอะขึ้น ใช้เนื้อสัตว์บ้างแต่เน้นเนื้อปลาและเนื้อสัตว์ไม่ติดมัน ไม่รับประทานอาหาร ปิ้ง ย่าง อาหารทอดที่ใช้น้ำมันเยอะ ที่เสี่ยงให้เกิดโรคมะเร็งและโรคอื่นๆ ที่เป็นผลพวงจากการรับประทานอาหาร ทำลายสุขภาพ”

การเลือกซื้อ อาหาร หีบห่อ บรรจุภัณฑ์

“การซื้อของของผมก็คือ ซื้อตอนเช้าที่สุดเพราะเชื่อว่าจะได้ของที่สดสุด ที่ร้านเขารับเอามาลงแผงค้าช่วงเวลาประมาณ 910 โมงเช้าจะเหมาะที่สุด เพราะของลงครบหมดแล้ว บางทีเรามาเช้าเกินไปของลงไม่ครบก็ไม่ได้อีกเหมือนกัน แต่เวลานี้ของครบพร้อมขายจะไม่ซื้อตอนบ่าย เพราะผมคิดว่าอากาศบ้านเราร้อนโอกาสที่เชื้อโรคทำให้ของ เสียได้ง่ายกว่า ดังนั้นไปตลาดสดตอนเช้าจะดีกว่า

ข้อเสียคือ ผมเป็นคนที่เลือกของไม่เก่ง เลือกผักไม่เป็น เลือกหมูก็ไม่เป็น แต่ผมเลือกร้านที่ผมเห็นแล้วเชื่อใจ จากนั้นก็ชวนพูดคุยกับพ่อค้าแม่ค้าร้านที่ผมคิดว่าเป็นร้านที่ผมจะมาซื้อประจำ คุยแบบตีสนิทเลย ให้เขาได้รู้จักผมมากพอที่จะรู้ว่าผมชอบมาซื้อของแบบไหน และเราจะได้ทั้งมิตรภาพและวัตถุดิบที่ดีในเวลาเดียวกัน

อย่างเช่น ผมจะชอบซื้อใบเหลียงกับเห็ดออรินจิ มาทำกับข้าวมาก วันนึงแม่ค้าเห็นผมเดินมาใกล้ๆ ร้าน ก็ตะโกนบอกเลยว่าวันนี้มีใบเหลียงมา เขาก็จะเลือกของสดของดีมาให้ผมที่เป็นลูกค้าประจำของเขา

อีกอย่างสิ่งที่ทำให้พ่อค้าแม่ค้าจำผมได้ง่ายก็คือ ผมใช้ถุงผ้าจ่ายตลาดมาหลายปี แรกๆ เขาก็ไม่เข้าใจผมนะเวลาผมยื่นถุงผ้าให้เอาผักสดๆ ใส่ถุงมาเลย แต่เขากลัวว่าถุงเราจะสกปรกเลยใส่ถุงพลาสติกมาให้ เราก็เข้าใจเขาในจุดนี้แต่ก็บอกว่าใส่มาเลยไม่ต้องกลัวเปื้อนเพราะถุงเอาไปซักได้

เคล็ดลับสุดท้ายของผมอีกอย่างก็คือ ด้วยความที่ผมชอบรับประทานผักมากก็จะมีวิธีเก็บรักษาผักให้นานขึ้น ซึ่งพ่อบ้านแม่บ้านหลายคนมักจะซื้อของสดมาเก็บไว้ในตู้เย็นตั้งใจไว้ว่าจะทำในโอกาสถัดไปแล้วก็ลืม ดังนั้นเราก็ต้องมีวิธีในการเก็บถนอมอาหารอย่างผักสดให้นานที่สุดด้วยการใส่กล่อง

ไม่ต้องเป็นกล่องถนอมอาหารราคาแพงๆ ก็ได้เอากล่องพลาสติกเท่าที่มีในบ้านมาเก็บ ใส่ผักก็ได้แล้ว กล่องถนอมอาหารเอามาใส่ผักเก็บไว้ในตู้เย็นจะเก็บผักได้ นานขึ้นเท่าตัว อย่างผักชีที่เสียง่ายๆ ให้ใส่ในถุงพลาสติกพับครึ่งใส่กล่องถนอมอาหารก็จะเก็บได้เป็นเดือน อาจจะมีเฉาบ้างแต่จะเป็นแค่ขอบๆ เล็กน้อยสามารถนำมาประกอบอาหารได้สบาย ส่วนกล่องไม่ต้องเป็นกล่องราคาแพงก็ได้เป็นที่มีกล่องทัพเพอร์แวร์ที่มีฝา ปิดก็ใช้ได้แล้วครับ”

ในถุงกับข้าววันนี้

“ในถุงกับข้าวจะซื้อของเตรียมไว้หลายอย่างก็มี เห็ดออรินจิ เห็ดนางฟ้า เห็ดหอม กุนเชียง เต้าหู้ เนื้อหมูสันในไม่ติดมัน เส้นหมี่ ผักอื่นๆ ที่สามารถนำมาดัดแปลงทำได้หลายเมนู มาเก็บไว้ในตู้เย็นสำหรับทำอาหารช่วงวันหยุดเสาร์อาทิตย์

จำได้ว่าตอนหัดทำอาหารใหม่ๆ ผมเริ่มจากเมนู กระเพาะปลา ข้าวมันไก่ เพราะผมไม่ถนัดเมนูประเภทผัดมากนัก คิดว่าเมนูผัดต่างต้องใช้ฝีมือในการทำอาหารสูง เพราะต้องใส่ทุกอย่างลงไป และผัดพร้อมกันทีเดียว ไม่มีเวลาได้แก้ตัวมากเหมือนกับเมนูพวกต้มแกงพวกนี้เรามีเวลาที่ชิมได้ปรับรสชาติได้

แรกๆ ก็ทำเป็นอาหารหม้อเดียว อย่าง กวยจั๊บญวน ต้มกระดูกหมู แล้วใส่เส้นลงไป หลังๆ ก็เริ่มทำเมนูของตัวเองขึ้นมา โดยเริ่มจากอ่านหนังสือเมนูสุขภาพ ชีวจิต ซึ่งผมมีตำราอาหารอยู่หลายเล่ม แต่ใช้จริงๆ ไม่กี่เมนู ที่เหลือเราดูเอาเป็นไอเดียในการทำอาหารมากกว่า ว่ามีอะไรที่สามารถดัดแปลงไปประกอบเมนูอื่นๆ ได้

ทำอาหารสุขภาพแรกๆ ก็ต้องปรับลิ้น มีเสียงบ่นจากคนในครอบครัวบ้างเหมือนกัน แต่ผมมองว่าเป็นเรื่องจำเป็นที่เราต้องปรับแนวทางในการรับประทานอาหารที่บ้าน โดยเริ่มจากข้าวขาวมาเป็นข้าวกล้อง ทำอาหารที่เป็นเมนูหม้อใหญ่ หม้อเดียว ถ้าเขาไม่กินก็ไม่มีอะไรกินนะ เป็นการบังคับไปในตัว

หลังจากนั้นพอเราทำมาเรื่อยก็พัฒนาเรื่องรสชาติให้ดีขึ้นจนทุกคนยอมรับเวลาข้างบ้านมีงานบุญเราก็สามารถทำอาหารไปให้เขาได้ งานปาร์ตี้ งานปีใหม่ที่บ้านก็สามารถทำเลี้ยงแขกได้สบาย ซึ่งทุกคนก็ชอบนะ ขนาดไม่พอรับประทานกันเลยทีเดียว เราก็เรียกได้ว่า เป็นพ่อครัวเต็มตัว

เมนูเด่นๆ ที่ทำเป็นประจำก็คือเส้นหมี่ผัดเต้าเจี้ยว เส้นเล็กผัดซีอิ๊วที่ทำง่ายๆ ใส่เต้าหู้เยอะๆ ใส่ไข่ไม่ใส่เนื้อ อีกเมนู ก็คือโจ๊กข้าวกล้อง แต่ผมจะใช้เนื้อสันในหมูบด เนื้อจึงออกแข็งหน่อยเพราะไม่มีไขมัน ทำให้เนื้อนุ่มแต่รสชาติใช้ได้เหมือนกัน

ก๋วยเตี๋ยวหลอดก็เป็นเมนูที่ทำบ่อย ใส่หมูไม่มีมัน เต้าหู้ ใส่เห็ดออรินจิแทนหน่อไม้ ผสมเห็ดนางฟ้า เห็ดหอม กุนเชียง ไข่เจียว น้ำซีอิ๊วดำสูตรเฉพาะของผมเองก็ทำให้ก๋วยเตี๋ยวหลอดอร่อยขึ้น

เมนูทุกอย่างของผมต้องมีผักประกอบเสมอ เมนูเส้นเล็กผัดซีอิ๊วเป็นเมนูง่ายๆ เริ่มจากเอาไข่ตอกลงไปในกระทะที่มีน้ำมันน้อยพอไม่ให้ติดกระทะ ใช้ไฟอ่อนๆ คั่วไข่เจียวไปเรื่อยจนม้วนตัวกันคล้ายๆ กับออมเล็ตแต่ไม่สวยเท่า เนื้อไข่ที่ได้จะคล้ายๆ เนื้อไก่ใช้แทนกัน เป็นวิธีการทำอาหารที่ผมได้มาจากกองทัพธรรม แล้วใส่เต้าหู้เหลืองชิ้นเล็กๆ รวนเต้าหู้พอสุกไม่ให้มีกลิ่น ใส่เส้นเล็กซีอิ๊วดำใช้ไฟแรงผัด เมนูอาหารง่ายๆ ก็จะอร่อยขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ”