ทหาร

โดย...ปู โลกเบี้ยว

พอพูดถึงการมีระเบียบวินัย ต้องนึกถึงทหารตำรวจก่อนแระ ส่วนใหญ่ใครเป็นลูกเป็นหลานนายทหารตำรวจหรือคุณครู มักจะเป็นคนมีระเบียบวินัย ค่อนข้างทำอะไรเรียบร้อยมีแบบแผน ดูดีโดยอัตโนมัติ เพราะที่บ้านสอนมาหรือปฏิบัติกันจนเกิดความเคยชิน แต่ถ้าบ้านไหนถูกกดมากๆ คือ มีกฎระเบียบที่มากเกินไป ก็อาจมีบ้างที่ลูกหลานระเบิดกลายเป็นเด็กเกเร แหกคอก ได้เหมือนกัน (`V`)

ปูก็เป็นลูกทหารและเป็นลูกคุณครูด้วย ตอนเด็กๆ เรารู้สึกว่าเหมือนไม่มีอิสระ เพราะต้องทำอะไรตามกฎที่ผู้ใหญ่เค้าวางไว้ให้ คนรอบข้างก็เคร่งครัด เพราะลุงปูก็เป็นทหาร แถมยังเรียนโรงเรียนคริสต์ ที่มีพวกซิสเตอร์คอยจ้ำจี้จ้ำไช เรื่องความมีระเบียบอีก ณ ตอนนั้นไม่ชอบเลย ไม่ว่าจะเป็นการต้องถอดรองเท้า แล้วเอารองเท้าใส่ถุงพลาสติก วางให้เรียบร้อยหน้าห้องเรียน ต้องถือกระเป๋าไปโรงเรียน ต้องถักเปียสามข้อถ้าจะไว้ผมยาว ต้องผูกโบสีตามระดับชั้น ตอนเด็กรู้สึกว่า อะไรกันฟระ! เยอะเนอะ พอกลับบ้านทำการบ้าน ถ้าเขียนลายมือไม่สวย โดนคุณแม่ฉีกทิ้งอีก ให้เขียนใหม่จนกว่าลายมือจะสวย โอ๊ย! (^V^;)

แต่แล้วพอโตมา ณ บัดนาว รู้สึกขอบคุณในความมีระเบียบที่พวกผู้ใหญ่สั่งสมให้มาสุดๆ เพราะทุกวันนี้มีแต่คนชมว่าเราลายมือสวย และเป็นคนที่เก็บของหรือทำอะไรเป็นระเบียบเรียบร้อย อยู่กับใครก็ไม่มีใครเอาไปเมาท์ให้เสียหาย ไม่ต้องมองไกลเลย ก็รถของเรานั่นแหละ ไม่เคยรกสกปรกให้ใครต้องยี้เลยน่ะสิ อิอิ (*^๐^*) ปูว่าการที่ถูกสอนมาดี เป็นคนเข้าใจในระเบียบวินัย โดยเฉพาะการเข้าสังคมกับคนอื่นตั้งแต่เด็กก็จะทำให้คนคนนั้นเกิดความเคยชินเวลาที่จะทำอะไรก็จะไม่เขินอาย สามารถปฏิบัติได้เลย แต่ใครล่ะจะเป็นคนสอน คุณครูหรือว่าคุณแม่...???

มีเด็กน้อยคนหนึ่งชื่อ “น้องภู” เป็นลูกคนขายไอศกรีม ตอนแรกที่เห็นคือพ่อกะแม่จะเอาไว้บนถังไอศกรีม เวลาใครจะซื้อไอศกรีมที ต้องใช้กำลังในการเอามันลงจากถังอ่ะ งอแง เอาแต่ใจดิ้นพล่านๆ เหมือนอารมณ์ไม่ดีตลอดเวลา หน้างิกหน้างอเป็นตูดลิงเชียว (_^) พ่อกะแม่ให้ไหว้ใครก็ไม่เอา แหกปากร้องอาละวาดซะงั้นแระ พ่อแม่ก็เอาไม่อยู่ จนอยากจะตบกะโหลกมันนักเชียว...

แต่พอน้องภูได้ไปโรงเรียน เป็นคล้ายๆ เด็กก่อนวัยเรียนอ่ะ ของสงเคราะห์ปากเกร็ดข้างเทศบาลนี่แหละ ไม่ใช่โรงเรียนหรูอะไรเล้ย... น้องภูกลายเป็นคนละคนไปเลยอ่ะ โอ้แม่เจ้า! ไม่รู้คุณครูเค้าสอนยังไง ( # ๐ # ) น้องภูสงบเสงี่ยม เรียบร้อย พ่อกะแม่บอกให้ไหว้ก็ไหว้อย่างสวยงาม พูดอะไรก็ฟังยิ้มแย้มแจ่มใส ดูน่ารักขึ้นมาทีเดียวเชียวล่ะ เฮ้ย...! เป็นงงดิ สุดยอด...

กลับกัน...ลูกเพื่อนปูเรียนโรงเรียนหรูกลางเมืองสุขุมวิท ใครมาบ้านมันไม่เคยยกมือไหว้เลย เดินผ่านมาแล้วก็ผ่านไป ยิ้มให้ก็บุญแระ อีแม่ต้องคอยเรียกมาสวัสดีพวกป้าๆ น้าๆ มันถึงจะยกมือไหว้อ่ะ นี่เรียนโรงเรียนไทยนะ ถ้ามันเรียนโรงเรียนฝรั่ง มันคงได้แต่พยักหน้างึกๆ แน่เลยอ่ะ (^^;) ทำไมมันช่างแตกต่างกันนักนะ ระหว่างโรงเรียนข้างเทศบาลกับโรงเรียนหรูกลางกรุง หรือแม่บ้านๆ กับคุณแม่ไฮโซเนี่ย เฮ้อ!

นั่นทำให้นึกถึงตอนนี้ที่ตั้งแต่ทหารเข้ามามีส่วนร่วมดูแลบ้านเมือง ทำให้บ้านเมืองมีระเบียบวินัยมากขึ้น ดูอย่างตอนที่เค้าแจกบัตรชมภาพยนตร์ประวัติศาสตร์ชาติไทยสิ ดูจากข่าวนะ ที่ไหนมีแต่พนักงานของโรงหนังออกมาแจกบัตร ผู้คนเบียดเสียดแย่งกันเหยียบแทบจะฆ่ากันตาย เพื่อจะเอาตั๋วหนัง ในขณะที่อีกหลายโรงมีทหารเข้าไปช่วยแจกบัตร โอ้โห! อัตโนมัติ ผู้คนพอเห็นเป็นทหาร ทุกคนต่างพร้อมใจกันเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยโดยอัตโนมัติอ่ะ และอีกหลายๆ เรื่องที่พอคุณพี่ทหารเข้ามาจัดการ เรื่องชั่วๆ ก็ผุดขึ้นมาเพียบ คนทำผิดก็กลัวลนลาน เอาของผิดกฎหมายออกมาโยนทิ้งกันไร้เจ้าของ...

สรุปแล้วคนไทยเราต้องมีคนบังคับกันหรือออ...ถึงจะทำได้ (` ` ) =3