อาทิตย์ ตันติอนุกุลบุตร รัก (ขนม) ไม่เปลี่ยนแปลง

โดย...วรธาร ภาพ เสกสรร โรจนเมธากุล

เพิ่งจะเรียนจบหลักสูตรเชฟขนม จากเลอ กอร์ดอง เบลอ ดุสิต ได้ไม่นาน สำหรับ “เอ็ม” อาทิตย์ ตันติอนุกุลบุตร เชฟหนุ่มผู้มีความมุ่งมั่นและความฝันอันเปี่ยมด้วยความรักในขนมตั้งแต่วัยเด็กที่วันนี้ความฝันของเขาเป็นจริงแล้ว และก้าวต่อไปจากนี้คือ การออกไปเก็บเกี่ยวประสบการณ์ ฝึกปรือฝีมือ และพัฒนาตนเองในทุกๆ ด้านที่เกี่ยวกับขนมตามที่ตั้งใจไว้

“เอ็ม” เริ่มหลงรักในขนมตั้งแต่เรียนมัธยมศึกษาปีที่ 1 บ่อยครั้งที่ได้ลงมือทำขนมเองไปแจกจ่ายให้เพื่อนๆ ที่โรงเรียนได้ลองชิม ซึ่งได้รับคำชมต่างๆ นานา จากเพื่อนๆ อร่อยบ้างล่ะ...ทำได้ไงเนี่ย...ไปเรียนที่ไหนมา และคำชมเหล่านั้นก็แปรเป็นความสุขทำให้เขาหลงรักในการทำขนมมากยิ่งขึ้น และตั้งใจว่าถ้าจบ ม.6 จะเรียนทำขนม แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เรียน

“ปกติผมจะเข้าครัวช่วยคุณแม่ทำอาหารหลักเลิกเรียนหรือเวลาว่าง แต่ส่วนตัวชอบทำขนมมากกว่า และอยากเป็นเชฟขนมตั้งแต่เด็ก ตอนอยู่ ม.1 โรงเรียนทิวไผ่งาม ชอบทำขนมอย่างเช่น คุกกี้ ไปให้เพื่อนๆ ได้ลองชิมหลายครั้ง โดยสูตรและวิธีทำค้นหาจากในอินเทอร์เน็ต ตั้งใจว่าถ้าจบ ม.6 จะไปเรียนเชฟทำขนม แต่ก็ผิดหวังนิดๆ เพราะตอนนั้นทางบ้านต้องการให้มีใบปริญญาติดตัว จึงไปเรียนบริหารธุรกิจ (การเป็นเจ้าของธุรกิจ) มหาวิทยากรุงเทพ และคว้าใบปริญญามาได้ อย่างน้อยก็ให้ทางบ้านสบายใจ”

หลังจบปริญญาตรี เขาไม่เคยลืมความฝันของตัวเองที่อยากเป็นเชฟ จึงเริ่มศึกษาหาวิธีการทำขนมจากอินเทอร์เน็ตอยู่ตลอดเวลา จนวันหนึ่งมีโอกาสได้รู้จัก “เชฟแม็กซ์” วิทวัส เจิมสุรวงศ์ และเป็นเชฟแม็กซ์ที่คอยแนะนำให้คำปรึกษาในการทำขนม และเป็นเชฟแม็กซ์นี่เองที่เห็นว่าเขาสนใจเรื่องขนมมากจึงแนะนำให้ไปเรียน

“เมื่อผมเรียนจบปริญญาทางบ้านก็ยังไม่อยากให้มาทางเชฟเท่าไหร่ แต่ด้วยความชอบก็คิดว่าถึงเวลาแล้ว ผมจึงเริ่มศึกษาหาความรู้วิธีการทำขนมจากอินเทอร์เน็ต จนได้รู้จักเชฟแม็กซ์ซึ่งต่อมาผมได้ขอคำปรึกษาเรื่องขนม (ตอนนั้นทำนิวยอร์กชีสเค้ก) จากเขาทางอินเทอร์เน็ตบ่อยมาก จนเขารู้ว่าผมชอบทำขนมและได้แนะนำให้ไปเรียน และผมก็ไปเรียนทำขนมที่เลอ กอร์ดอง เบลอ ดุสิต เมื่อเดือน ต.ค.ปีที่แล้ว และเพิ่งจบมาไม่นานครับ”

อย่างไรก็ตาม ในช่วงที่เรียนทำขนมที่เลอ กอร์ดอง เบลอนั้น เขาได้ใช้วันหยุดทำขนมขายบนไอจีตัวเอง คือ @Lickurlips ไปด้วย ส่วนหนึ่งเพื่อต้องการพัฒนาฝีมือตัวเองอยู่ตลอดและให้คนอื่นได้ลองชิมบ้าง และวันนี้เขาก็ยังทำขายอยู่ไอจีของเขา

“ความสุขในการทำขนมของผม คือ การที่คนอื่นได้ชิมขนมของผมแล้วมีความสุข และผมจะรู้สึกแฮปปี้ทุกครั้งเวลาที่ลูกค้า เพื่อนๆ หรือใครก็ตามได้ชิมขนมของผมแล้วเขาบอกว่า เขาชอบขนมของผม ดังนั้นในตอนที่เริ่มเรียนผมได้รู้วิธีการ รู้เทคนิคการทำขนมที่ถูกต้องและถูกสุขลักษณะ เลยเอาวันหยุดไปทำขนมขายในไอจี ตอนนี้ยังทำขายอยู่และมีออร์เดอร์เข้ามาเรื่อยๆ ลูกค้าส่วนใหญ่ทำงานออฟฟิศ เมนูที่ชอบสั่งก็จะเป็นชูซ์ครีม (Choux Cream) ทาร์ต มูส โดยเฉพาะชูซ์ครีมลูกค้าจะติดใจชอบกันเยอะ เพราะผมจะใส่สตรอเบอร์รี่สด ครีมก็เป็นครีมสดเพื่อให้รสชาติที่ออกมาอร่อย”

การรับออร์เดอร์นั้น เชฟรูปหล่อบอกว่า จะคำนึงถึงกำลังของตัวเองและศักยภาพของครัวไว้ก่อน โดยเฉพาะห้องครัวของเขาเล็กเกินไปไม่พร้อมที่จะรองรับการทำขนมในจำนวนที่เยอะ ดังนั้น สิ่งสำคัญถ้าจะทำขนมออกไปสิ่งที่ลูกค้าจะต้องได้รับคือคุณภาพและรสชาติที่ดี ถ้าทำออกไปไม่ดีขอไม่ทำดีกว่า เสียทั้งชื่อและเป็นการไม่เคารพลูกค้าด้วย

สำหรับเป้าหมายในอนาคต เชฟเอ็มบอกว่า ยังได้คิดไกลถึงการมีร้านขนมของตัวเอง แต่สิ่งที่คิดไว้และจะต้องทำต่อจากนี้คือ ออกไปหาประสบการณ์ เรียนรู้ ฝึกฝน พัฒนาตนเองให้มีความเชี่ยวชาญในเรื่องของขนมในทุกด้าน เช่น เรียนรู้ระบบการจัดการร้าน เทคนิคในการทำขนม ระบบการจัดเก็บขนม เป็นต้น จากนั้นค่อยคิดกันอีกที เพราะยังไงๆ ครอบครัวดูจะสนับสนุนให้เปิดอยู่

“ถ้าจะเปิดร้านนั้นเปิดง่าย แต่การที่จะบริหารให้ทุกอย่างออกมาดีไม่ง่าย ถ้าเรายังไม่มีศักยภาพเพียงพอที่จะเปิดร้าน แล้วเปิดจะมีความเสี่ยง ทั้งเสียชื่อเสียง เสียทุกอย่าง ผมอยากออกไปหาประสบการณ์ก่อน ไปเรียนรู้ให้มาก ผมอยากเป็นเชฟขนมโดยที่คนอื่นบอกว่าผมเป็นเชฟ ไม่ใช่ผมพูดเองว่าผมคือเชฟนะ ผมอยากเห็นคนอื่นบอกว่าผมเป็นคนที่มีความรู้เรื่องขนมจริงๆ ไม่ใช่ว่าเป็นคนทำขนม”