ในวันที่อารักษ์ไม่ได้เดินลำพัง

โดย...พงศ์ พริบไหว 

เมื่อวันที่ 28 มิ.ย.ที่ผ่านมา กะทิกะลา คอมปานี ได้จัดคอนเสิร์ตน่ารักๆ ให้กับศิลปิน อารักษ์ อาภากาศ ในชื่องานว่า “เธอจะไม่มีวันเดินคนเดียว” โดยโต้โผงานอย่าง จุ้ยศุ บุญเลี้ยง ได้เกริ่นถึงการมีขึ้นของคอนเสิร์ตเล็กๆ นี้ให้ฟังทำนองชื่นชมว่า ตัวเขาเองชื่นชอบงานดนตรีของอารักษ์ อาภากาศ มานานตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้ฟังและเห็นการร้อง เสมือนกับว่าเขาต้องมนต์สะกดของเอกลักษณ์บางสิ่งที่แปลกแตกต่างไม่เหมือนใคร เรียกได้ว่าเติบโตมากับผลงานเพลงของอารักษ์ และมักหยิบมาฟังสร้างแรงบันดาลใจเสมอๆ ในเมื่อวันนี้เจ้าของผลงานยังพอมีเรี่ยวแรงอยู่ ตัวเขาเองที่พอจะทำอะไรได้บ้าง จึงอยากจัดคอนเสิร์ตนี้ขึ้นเพื่อให้แฟนเพลงแนวอินดี้รุ่นบุกเบิกได้มาชื่นชมผลงานของศิลปินเจ้าของน้ำเสียงเท่ๆ เพื่อให้หายคิดถึงกัน

ในงานวันนั้นถูกจัดขึ้นภายในหอศิลปวัฒนธรรมแห่งกรุงเทพมหานคร ห้องออดิทอเรียม บรรยากาศเป็นไปอย่างเรียบง่ายในแบบคอนเสิร์ตอะคูสติกมินิคอนเสิร์ต ซึ่งอบอุ่นและอบอวลด้วยบทเพลงฟังสบายสไตล์อารักษ์ อาภากาศ หรือ อาทัย จาก “พันธุ์หมาบ้า” นิยายสุดแสบของ ชาติ กอบจิตติ หากจะกล่าวถึงเจ้าของคอนเสิร์ตนิดๆ หน่อยๆ คงต้องย้อนกลับไปเมื่อปี 2534 ในเวลานั้นเขาโลดแล่นในสายธารดนตรีจนได้รางวัลศิลปินหน้าใหม่ยอดเยี่ยมของเวทีดนตรีที่ได้รับการยกย่องว่าเยี่ยมที่สุดในเมืองไทยอย่างสีสันอวอร์ดส์ จากนั้นผู้คนก็รู้จักอารักษ์ในนามศิลปินเพื่อชีวิตที่ร่ายรำและร้องเพลงผ่านเนื้อหาของบทกวี ซึ่งมักจะสะท้อนท่วงทำนองในวิถีแห่งความจริงที่อาจจะสุขและเจ็บปวด

5 โมงเย็นย่ำ อารักษ์ อาภากาศ เปิดตัวด้วยเสียงกีตาร์โปร่งจังหวะสนุกๆ พอให้ขยับไม้ขยับมือกับบทเพลง “บูชาดอกข้าว” ก่อนต่อด้วยเสียงของฮาโมนิกาที่มากับบทเพลง “น้อยก็หนึ่ง” เพลงประกอบภาพยนตร์ฝันบ้าคาราโอเกะ หลังร้องจบแฟนเพลงรุ่นใหญ่ต่างปรบมือให้กับเจ้าของบทเพลง ก่อนคนบนเวทีจะยิ้มตอบและขอเชิญ อาจารย์กีรตินันท์ สดประเสริฐ แห่งโรงเรียนดนตรีคีตะนันท์ ครูดนตรีของลูกชายขึ้นมาพูดคุยชวนขำก่อนจะยกเวทีให้กับอาจารย์คีตะนันท์โชว์เดี่ยวกีตาร์คลาสสิก ทำเอาเคลิ้มกันไปทั้งห้องออดิทอเรียม ก่อนที่เจ้าของงานจะขอทวงคืนเวทีด้วยเพลงอย่าง “คนเดินดิน” เพลงในอัลบั้มแรกที่ทำให้ได้รางวัลสีสันอวอร์ดส์ ต่อด้วยเพลง “จะหยิบยอดเมฆ” เพลงจังหวะโจ๊ะๆ ที่มีเนื้อร้องชวนคิดตาม ก่อนเชิญ เป้อารักษ์ อมรศุภศิริ นักร้อง นักแสดงสุดแนวมาแจมกันในบทเพลงอย่าง “กรุงเทพฯ รมควัน” และเมื่อสองอารักษ์อยู่บนเวทีเดียวกัน ทั้งสไตล์ดนตรีก็ไม่หนีกันทำให้บรรยากาศยิ่งคึกคัก เรียกได้ว่าเป็นเหมือนของกำนันให้แขกรับเชิญเลยก็ว่าได้ ก่อนที่เจ้าของงานจะปิดท้ายด้วยการร้องเพลงกับจุ้ยศุ บุญเลี้ยง ผู้ที่ทำให้มีคอนเสิร์ตนี้ขึ้น และร่ำลากันด้วยบทเพลงความหมายดีๆ อย่าง “เธอจะไม่มีวันเดินคนเดียว”