สุรัตน์ กึงฮะกิจ หลงใหลในความเหมือนและอ่อนช้อยของงานแกะสลัก

โดย...อนุสรา ทองอุไร ภาพ วีรวงศ์ วงศ์ปรีดี

การได้ลุ่มหลงคลั่งไคล้หลงใหลอะไรสักอย่างถือว่าเป็นความสุขใจเล็กๆ ที่ให้เราได้มีสิ่งยึดเหนี่ยวให้หัวใจได้อิ่มเอิบที่ได้ดูหยิบจับชื่นชม เช่นเดียวกับเขาคนนี้ สุรัตน์ชัย กึงฮะกิจ กรรมการผู้จัดการ บริษัท ดิ เอ็มเพอเร่อร์ เฮ้าส์ นอกจากมีงานประจำเป็นวิศวกรมือฉมัง เป็นเจ้าของบริษัทรับสร้างบ้านหรูแล้ว เขายังมีงานอดิเรกที่น่าสนใจหลายอย่างหนึ่งในเรื่องนั้นก็คือการสะสมรูปปั้นงานแกะสลักที่มาจากหินอ่อน ไม้ งาช้าง ซึ่งเขาใช้เวลาสะสมมา 20 กว่าปีเขาเล่าว่าความชอบของเขาเริ่มต้นมาจาก เมื่อตอนเป็นเด็กๆ เขาชอบหุ่นยนต์ ตัวตุ๊กตุ่นแบบที่เด็กผู้ชายชอบเล่น เช่น พวกไอ้มดแดงอุลตราแมน ซึ่งเขาก็สะสมโมเดลหุ่นยนต์พวกนี้ตั้งแต่แบบตัวเล็กๆ ราคาไม่กี่บาทตอนเด็กๆ จนโตเป็นหนุ่มมีงานทำก็เริ่มแบบมีฟิกเกอร์เยอะขึ้นมีรายละเอียดมากขึ้น เล่นตัวใหญ่ขึ้นมาจากราคาหลักพันไปเป็นหลักหมื่นบาท สะสมโมเดลหุ่นพวกนั้นมา 10 กว่าปี เริ่มเบื่อเพราะมันเริ่มตัน ไม่มีอะไรใหม่ๆ ออกมา เราสะสมมา 200-300 ตัว จนถึงจุดอิ่มตัวก็เลิก เราได้ตัวเด่นๆ มาครบ พอได้ถึงที่สุดมันจะอิ่มตัวไปเอง

 

จนเมื่อ 20 กว่าปีที่ผ่านมาเขาก็เริ่มหันมาเล่นของที่มีสเกล มีรายละเอียดมากขึ้นมีราคามากขึ้น เป็นของที่มีมูลค่ามากขึ้น เป็นรูปปั้น งานแกะสลัก จากทองเหลือง บรอนซ์ ไม้หอม หินอ่อน งาช้าง แมมมอท “คือไหนๆ จะสะสมทั้งทีก็เล่นของให้มีมูลค่า มีราคาขึ้นมา โดยเฉพาะงาช้างรู้สึกถูกใจว่าสวยมีเสน่ห์ สีสันสวยงาม มีลายที่เป็นธรรมชาติ เป็นงาช้างที่เขามาแกะสลักเป็นรูปร่างต่างๆ เช่น องค์พระ โดยเริ่มแรกคือเก็บมีดที่ด้ามทำจากงาช้างมีอยู่เกือบ 100 เล่ม เก็บไปเก็บมาช่างที่ทำด้ามมีดที่เก่งที่สุดเสียชีวิตไปความสนใจของเขาจึงสะดุดลง เขาก็เลยพัฒนาไปเก็บงาช้างในรูปแบบอื่น แกะสลักเป็นรูปเหมือนต่างๆ ซึ่งเป็นงานเก่าอายุ 5060 ปี พอไซเตสเขารณรงค์เรื่องงาช้างเขาก็เลยเลิกเก็บ ไม่อยากจะส่งเสริมในสิ่งที่ไม่ถูกไม่ควร ก็หันมาเก็บงานฟิกเกอร์จาก หินอ่อน ไม้หอม พวกบรอนซ์ แทน

 

“เริ่มจากสะสมงานชิ้นเล็ก พอเปลี่ยนมาเป็นพวกไม้หอม หิน บรอนซ์ งานก็เริ่มชิ้นใหญ่ขึ้นมีรายละเอียดมากขึ้น แล้วก็เริ่มศึกษาจริงจังจากพวกตำราเก่าๆ ทั้งของยุโรป ของทางเอเชียเราอย่างจีน อินเดีย ยิ่งอ่านยิ่งสนุกของจีนและอินเดียมีตำนานพวกเทพ พวกเซียน ตอนนี้ชักเริ่มหันไปสนใจพวกเครื่องกระเบื้องกังไสโบราณ แค่อ่านข้อมูลยังไม่ได้เก็บสะสมเท่าไหร่เพราะงบชักบานปลายไปเรื่อยๆ คุมไม่อยู่ต้องเลือกเป็นอย่างๆ ไป” เขากล่าวอย่างมีความสุข

 

สำหรับแหล่งของการได้งานเก่ามาเก็บสะสมนั้นมีหลายทาง เช่น ประมูลทางอินเทอร์เน็ต ไปงานของเก่าที่เขาเปิดประมูลกันบ่อยๆ เช่น ที่ริเวอร์ซิตี้ หรือไปตามร้านของเก่า และมีคนที่รู้ว่าเราสะสมก็เอาของมาเสนอโดยตรง ถ้าซื้อตรงแบบนี้ต้องมีความชำนาญพอตัวไม่อย่างนั้นจะโดนหลอกเอาได้ แต่ถ้าประมูลตามงานก็จะมีความน่าเชื่อถือมากขึ้น เราได้เห็นของได้สัมผัส มีหน่วยงานที่เขาจัดรองรับ

 

ชิ้นโปรดของเขาคืองาช้างที่แกะเป็นรูปเซียนของจีนอายุกว่า 100 ปี อีกชิ้นคืองาช้างทั้งชิ้นแกะเป็นรูปกล้วยหอมแล้วมีจักจั่นเกาะอยู่บนเนื้อกล้วย มันเหมือนมาก แล้วก็งาช้างแกะเป็นรูปผักกาด ผลงานการแกะสลักของแถบเอเชียเราจะแกะจากจินตนาการสวยเหนือจริงมีความเป็นศิลปะอยู่เยอะ แต่ถ้าเป็นงานแกะสลักของยุโรปจะเหมือนจริงไม่เสริมจินตนาการคือสัดส่วนหน้าตาต่างๆ จะเหมือนคนจริงๆ

 

สะสมของพวกนี้มันหลากหลายมีใหม่ๆ ให้เราเห็นและอยากได้อยู่เรื่อยๆ แต่เขาจะไม่สะสมเปะปะ เริ่มเลือกที่ดีมีคุณภาพจริงๆ ชิ้นเล็กๆ น้อยๆ จะไม่ค่อยเก็บแล้วมันกระจัดกระจายเกินไป ลำบากหาที่เก็บด้วย