คนมีสี

โดย...ชัยฤทธิ์ ยนเปี่ยม

เพราะเราคุ้นชินกับปัญหาทุจริตที่หมักหมมมานานจนกลายเป็นเรื่องธรรมดาสามัญ หลายคนจึงเฉยๆ กับความพยายามจัดการมาเฟียในวงการต่างๆ ที่เขากำลังจัดระเบียบกันอยู่

คุ้ยตรงไหนก็เจอตรงนั้น มาเฟียนั่งยิ้มกันทุกจุด นี่แหละประเทศไทย

มาเฟียรถตู้ มาเฟียวินมอเตอร์ไซค์ มาเฟียแท็กซี่สุวรรณภูมิ มาเฟียหวย มาเฟียค้าไม้ มาเฟียน้ำมันเถื่อน มาเฟียหัวคิวแรงงาน มาเฟียบ่อนพนัน มาเฟียตู้ม้า มาเฟียโควตาหวย มาเฟียเทศกิจ มาเฟียแผงค้า กทม.

ยังมีมาเฟียอีกมาก แบบเบสิกที่คุ้นหูเราๆ ท่านๆ แต่ท่าน คสช.ยังไม่ได้นำมากล่าวถึง เช่น มาเฟียตลาดนัดรถไฟ มาเฟียเงินกู้นอกระบบ มาเฟียทวงหนี้ มาเฟียแป๊ะเจี๊ยะวงการศึกษา มาเฟียพระเครื่อง มาเฟียคราบผ้าเหลือง มาเฟียธุรกิจเก็บขยะ ฯลฯ

ทุกอาชีพต่างมีมาเฟีย วงการไหนผลประโยชน์เยอะ มาเฟียก็คอยเป็นเงาตาม

ระบบมาเฟียอาจไม่กระทบกับเราโดยตรง แต่มันแฝงมากับส่วนต่าง ราคาที่ต้องบวกเพิ่มในแต่ละเรื่องโดยที่เรายอมจำนนแบบไม่รู้ตัว วินมอเตอร์ไซค์ราคาสูงเกินจริงเพราะเขาเอาเงินไปจ่าย “ค่าคุ้มครอง” มาเฟียให้จอดวินบนทางเท้าได้ ตำรวจจะได้ไม่ต้องมารบกวน อำนวยความสะดวกให้สิ่งผิดกฎหมายกลายเป็นถูกกฎหมาย

พลขับรถตู้จ่ายเงินให้ “คนมีสี” จะได้จอดรถในที่ห้ามจอด แต่ถ้าเราไปจอดบ้าง จะโดนจับมีกล้องถ่ายส่งใบสั่งถึงบ้านทันที

มาเฟียเกิดขึ้นได้ ก็ต้องอาศัย “คนมีสี” ทหาร ตำรวจ ผู้มีกำลังและถือกฎหมาย อีกฝ่ายคือ “เจ้าหน้าที่รัฐ” คอยให้การสนับสนุน ส่วนพลเรือน ภาคเอกชน ที่ประกอบธุรกิจสมยอม เป็นผู้จ่าย ทั้งหมดสมรู้ร่วมคิดเป็นทฤษฎีคอร์รัปชั่น

จะแก้ทีไรก็ไม่หาย จะออกกฎหมายกี่ฉบับ กำหนดโทษรุนแรง ติดดาบเจ้าหน้าที่ เพิ่มองค์กรอิสระขึ้นมาตรวจสอบก็ไม่สำเร็จ เพราะถ้าหัวส่ายยังไงหางก็กระดิก ผู้มีอำนาจระดับสูงเป็นมาเฟียเสียเองแล้วใครเล่าจะเกรงกลัว

ครั้นมาแก้รัฐธรรมนูญร่นเวลาการตัดสินคดีคอร์รัปชั่นเร็วขึ้น หวังเอามาเฟียในเสื้อสูทมาเข้าคุกให้เป็นแบบอย่าง ไม่ต้องรอสามศาล “ชั้นต้นอุทธรณ์ฎีกา” แต่เหลือศาลเดียว คือ ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง ก็มีพวกคอยส่งข่าวผลคำตัดสินล่วงหน้าให้ “ผู้ต้องหา” ระดับบิ๊กจนบินหนีไปกัมพูชา จีน ดูไบ ยอมทิ้งเงินประกันไม่กี่แสน กี่ล้าน เป็นอิสระในต่างแดน ดีกว่ามาถูกจองจำในคุก

ตัวอย่างมีให้เห็นไม่ต้องสาธยายกันอีก ศาลฎีกาคดีนักการเมืองเลยได้แต่ลงโทษ แต่ไม่สามารถเอาตัวผู้บงการใหญ่มาติดคุกได้

การปราบโกง ขจัดมาเฟีย ถ้าบังคับใช้กฎหมายกันจริงจังก็น่าจะจบ แต่ผู้บังคับใช้กฎหมายบ้านเรากลับ “เลือกปฏิบัติ” ไม่ก็ปฏิบัติหน้าที่โดยมิชอบคอยหาประโยชน์รีดไถ เลี้ยงดูอาณาจักรมาเฟีย สร้างเงินนอกระบบขึ้นมาหล่อเลี้ยงขบวนการสีเทาเหล่านี้โดยมีคนในเครื่องแบบอุ้มชู

กฎหมายเป็นกฎหมาย แต่สิ่งผิดกฎหมาย ของเถื่อนที่เกิดขึ้นมากมาย เพราะผู้บังคับใช้กฎหมายปล่อยปละให้มันเกิดขึ้น การขีดเส้นปราบมาเฟียรถตู้ วินเถื่อน บ่อนพนัน ตู้ม้า กระทั่งไปถึงการจับกุมกวาดล้างอาวุธสงครามมากมาย สะท้อนให้เห็นความล้มเหลวของตำรวจและระบบที่ปล่อยให้เกิดสิ่งเหล่านี้

บิ๊กตำรวจบางท่านให้สัมภาษณ์ตอนรัฐบาลยิ่งลักษณ์ว่า เหตุที่ไม่สามารถจับกุมคนร้ายก่อเหตุได้ซักรายเดียว ทั้งที่คาใจสาธารณชน ก็เพราะไม่มีหลักฐานโยงถึง!

มาวันนี้ในวันที่เปลี่ยนสี บิ๊กตำรวจคนเดิมบอกจะเอาผิดกับพวกก่อเหตุบึ้ม เพราะมีหลักฐานไว้หมดแล้ว!!

ถ้าจะเอาจริงจัดระเบียบ ล้างมาเฟียให้ราบคาบเพื่อคืนความสุขประชาชี ก็ควรไปดู เหล่าคนมีสี ผู้มีอิทธิพล ทั้งหลาย บัญชีดำมีอยู่ในมือหมดแล้ว จากนี้จะได้รู้ว่าที่คึกคักกันอยู่นี้ แค่สร้างภาพหรือล้างจริง