เกาะสีชัง

โดย...นพพล ชูกลิ่น

ผมไม่แน่ใจนะครับว่าเคยเขียนถึงเกาะสีชังหรือยัง ตลอดปีกว่าที่เขียนบทความมาในทุกสัปดาห์ ใช้สต๊อกภาพที่เคยได้ไปท่องเที่ยวเก็บภาพตามที่ต่างๆ มาแทบจะหมดสต๊อกเลยนะครับ แต่ทุกครั้งที่เปิดสต๊อกภาพ ผมก็มักจะต้องเข้าไปเปิดภาพเกาะสีชังดูทุกครั้ง เพราะเป็นหนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวแบบวันเดย์ทริปที่มีความสวยงามหน้าประทับใจมาก และผมจำได้ว่าได้ถ่ายภาพเก็บไว้เป็นจำนวนมากด้วยเทคนิคที่แตกต่างกันเป็นจำนวนมาก

ขณะเดียวกันสถานที่เองก็มีความสวยงาม มีการผสมผสานในเชิงวัฒนธรรมและศาสนาอย่างลงตัว เป็นสถานที่ที่มีหน้าประวัติศาสตร์อยู่มากมายย้อนไปได้ถึงตอนต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยที่เรายังคงสามารถสัมผัสกลิ่นอายแห่งประวัติศาสตร์เหล่านั้นได้อย่างมากมายในเกาะเล็กๆ แห่งนี้ จนผมคิดว่าเกาะแห่งนี้คือสีสันแห่งวัฒนธรรมที่ผสมกันอย่างลงตัวเช่นเราจะเห็นวัดในศาสนาพุทธอยู่ร่วมกับวัดจีน เราสามารถเห็นพระพุทธรูปวางอยู่หน้าแท่งหินแกะสลักที่เป็นภาษาจีนได้อย่างลงตัวมากๆ แต่ผมไม่สามาถแปลภาษาจีนได้เลยไม่รู้ความหมายที่สามารถมาเล่าให้ท่านผู้อ่านทราบได้

วันที่ผมไปที่เกาะสีชัง อากาศปิดมากในช่วงเช้าท้องฟ้ามีเมฆครึ้ม แต่ผมโชคดีมากที่ช่วงบ่ายท้องฟ้าเปิด จึงทำให้สามารถถ่ายภาพกลับมาได้บ้าง ผมเดินขึ้นไปกราบพระบนเขาต้องขอโทษนะครับผมจำชื่อไม่ได้ แต่ในระหว่างเดินขึ้นบันไดผมเห็นพระพุทธรูปองค์ใหญ่อยู่ตรงข้ามเขา ผมคิดว่าจะเก็บภาพนี้ไว้ แต่ถ้าถ่ายภาพเฉยๆ ก็คงไม่มีเรื่องราวที่น่าสนใจ ผมเลยใช่กระดิ่งที่ปลิวไหวตามแรงลมเป็นฉากหน้า โดยที่ผมโฟกัสไปที่องค์พระจึงทำให้เกิดเส้นไหวบนภาพเกิดมิติของภาพอีกแบบนะครับ

การใช้จุดโฟกัสเป็นเครื่องมือในการจัดองค์ประกอบที่สำคัญและน่าใช้เพราะสามารถใช้ได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกล้องสมัยใหม่มีขนาดจุดโฟกัสให้เลือกใช้ได้หลายขนาดเพื่อสามารถกำหนดขอบเขตการโฟกัสได้ทำให้การจัดองค์ประกอบง่ายขึ้น นักถ่ายภาพลองหัดใช้เทคนิคนี้บ้างก็จะทำให้การถ่ายสนุกมากขึ้น ยิ่งถ้าหากใช้ให้สัมพันธ์กับการเปิดหน้ากล้อง จะทำให้ได้ภาพสมบรูณ์ขึ้นนะครับ

ทริปนี้ผมเดินเก็บภาพอาคารสถาปัตยกรรมเล็กๆ น้อยๆ แต่ช่างทำให้เกาะมีเสน่ห์มาก เช่น ภู่หลากสีที่ห้อยปลิวไสวตามแรงลม หลังคาศาลของชาวจีนที่มีสีตัดกับท้องฟ้าอย่างลงตัว หรือแม้แต่ศาลาทรงไทยยุครัตนโกสินทร์ตอนต้นที่ปลูกยื่นไปในทะเลอย่างสวยงาม

ผมสังเกตชีวิตผู้คนบนเกาะที่ยังมีชีวิตตามแบบดั่งเดิมกับการสร้างรายได้จากการทำประมง โดยยังเห็นการซ่อมแซมเรือตามชายหาด จนผมคิดว่าสักวันจะหาความรู้เกี่ยวกับวิถีชาวประมงมาเขียนให้ท่านผู้อ่านได้บ้างนะครับ ชีวิตผู้คนบนเกาะนี้มีความน่ารักและอบอุ่นมากดูเป็นชุมชนและสังคมที่น่าแวะไปเยี่ยมเยือนเป็นอย่างมากนะครับ