ฮ่องกง

โดย...นพพล ชูกลิ่น

ผมว่าสถานที่แห่งหนึ่งที่คนไทยโดยส่วนใหญ่รู้จักและอยากไปให้ได้สักครั้งหนึ่งคือฮ่องกง เพราะเป็นสถานที่ช็อปปิ้งที่มีของครบถ้วนจากทุกมุมโลก และการไปเพื่อสรรหาของกินตามฉบับของคนจีนที่ปรุงสรรหาอาหารให้มีรสชาติเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลก ประกอบกับการเดินทางไปฮ่องกงมีความสะดวกมากๆ จากเที่ยวบินของสายการบินต่างๆ ที่มีช่วงเวลาให้เลือกเดินทางอย่างมากมาย จนผมคิดว่าง่ายกว่าการบินไปยังหัวเมืองใหญ่ๆ ในประเทศเสียอีก

ผมมีงานที่จำเป็นต้องเดินทางไปยังฮ่องกงและมีตารางได้ไปพบเพื่อนชาวฮ่องกง โดยเขาขันอาสาพาไปกินอาหารทะเลที่มีชื่อเสียง โดยที่ผมได้ยินเช่นนั้นเลยคิดว่าการเตรียมตัวแต่งกายให้เหมาะสมกับสถานที่ที่คิดเอาเองว่าต้องแต่งกายสุภาพเรียบร้อย แต่โชคยังดีที่ถามคนที่เคยไปมาแล้ว บอกว่าไม่ต้องเพราะเราต้องเดินผ่านตลาดเข้าไป และร้านอาหารก็ธรรมดามากๆ ยิ่งทำให้ผมอยากไปมากขึ้นด้วยความสงสัย

 

ผมใช้เวลาเดินทางจากที่พักโดยรถสปอร์ตสุดหรูที่เขาจัดมารับ ใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมง เพราะผมพักอยู่ฝั่งเกาลูนอยู่แล้ว พอไปถึงเขานำรถไปจอดยังลานจอดรถที่มีรถจอดอยู่เต็มในอัตราค่าที่จอดที่แพงมากๆ ผมเดินตามเพื่อนเข้าไปย่านที่เขาเรียกชื่อว่า lei yue mun ต้องบอกว่าเป็นการเดินผ่านตลาดที่เหมือนเดินในย่านเยาวราชของประเทศไทย

แต่สิ่งที่น่าตื่นตาตื่นใจมากคือเหมือนกำลังเดินอยู่ใน Under water world คือเต็มไปด้วยสัตว์น้ำใต้ทะเลที่มีให้เห็นอย่างมากมาย แบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน และที่สำคัญยังมีชีวิตอยู่ ทุกตัวยังคงแหวกว่ายอยู่ในตู้รอให้ผู้คนมาเลือกเขาไปปรุงอาหาร บอกตามตรงนะครับ สำหรับผมเห็นสภาพของสิ่งมีชีวิตที่รอคอยที่จะถูกเลือกเพื่อนำไปฆ่าแกงแล้วความรู้สึกอยากรับประทานของผมหมดไป

 

ผมเลยยกหน้าที่ในการเลือกชี้กุ้ง หอย ปู ปลาให้เพื่อนชาวฮ่องกงเป็นคนชี้และกำหนดว่าจะไปปรุงอาหารประเภทอะไร ในใจก็คิดว่าผมคงรับประทานอาหารมื้อนี้ไม่อร่อยแน่ๆ หลังจากเพื่อนจัดการเมนูอาหารเรียบร้อยเขาก็พาผมเดินไปยังร้านอาหารที่เขาเลือกและแจ้งกับร้านขายของสดให้ไปส่งกับร้านที่เขาพาผมไปนั่ง และในระหว่างที่รอ ผมเลยถือโอกาสออกมาเดินถ่ายภาพชุดนี้

การถ่ายภาพกลางคืนชุดนี้ ผมอยากได้บรรยากาศโดยรวมของพื้นที่ จึงหลีกเลี่ยงการใช้แฟลช เพราะจะทำให้เกิดสภาพแสงแข็งนั้นคือความสว่างที่มีความจ้าและแตกต่างอย่างมาจากส่วนที่แสงแฟลชครอบคลุมไม่ถึง ผมจึงใช้ isoช่วยเพิ่มสปีดชัตเตอร์ให้เหมาะสมกับบรรยากาศ เอาไว้ผมจะมาแนะนำเทคนิคการใช้ iso กับท่านผู้อ่านอีกครั้งนะครับ หลังจากเดินถ่ายภาพอยู่พักใหญ่ก็รีบเดินกลับไปร่วมรับประทานอาหารด้วยสภาวะจิตใจที่ไม่น่าจะอภิรมย์ในอาหารมื้อนี้เท่าไหร่นัก

 

แต่หลังจากลิ้มรสฝีมืออาหารของพ่อครัวชาวฮ่องกงยอมรับและสารภาพกับท่านผู้อ่านเลยครับว่าอร่อยมากๆ จนผมต้องบอกกับตัวเองว่าคงต้องกลับมาแวะเวียนรับประทานอาหารที่นี่อีกแน่ๆ

ผมได้รับการเล่าขานว่าเดิมย่านนี้เป็นหมู่บ้านชาวประมงเก่าแก่และเป็นแหล่งที่คนพื้นเพจะมาซื้อหาอาหารทะเลกลับไปปรุงอาหารที่บ้าน จนเป็นที่กล่าวขานของนักท่องเที่ยวเริ่มเข้ามามีการปรับตัวเปลี่ยนแปลงไปสู่ย่านการค้าเพื่อรับการท่องเที่ยว จึงเกิดขึ้นตั้งแต่ของทะเลที่มีชีวิตที่เราเห็นอย่างมากมายถูกนำเข้าจากแหล่งวัตถุดิบที่มีชื่อเสียงทั่วโลก การดำรงรักษาบรรยากาศให้คงสภาพหมู่บ้านประมงเก่าแก่ไว้คงเดิม จนทำให้เกิดเป็นแหล่งช็อปปิ้งของกินที่มีชื่อเสียงไปทั่วโลก

 

ผมหวนคิดถึงประเทศไทยนะครับ เรามีบรรยากาศแหล่งประมง การปรุงอาหารที่เลิศรสไม่แพ้ประเทศใดในโลก เราขาดเพียงแค่ขบวนการจัดการที่ต้องให้ภาครัฐเข้ามาเป็นผู้ดำเนินการนะครับ เป็นไอเดียเล็กๆ ของคนไทยคนหนึ่งเท่านั้นเองนะครับ แล้วพบกันครับ