งานเขา งานเรา

การรัฐประหารคราวนี้จะเป็นประโยชน์โพดผลต่อสังคมไทยหรือไม่ อยู่ที่คนไทยส่วนใหญ่ จะยอมปฏิวัติจิตใจตนเองหรือเปล่า

ไม่ว่าจะมาวางระบบใหม่อย่างไร จะใช้วิธีการไหนแก้ไขปัญหาสินค้าเกษตร จะปฏิรูปพลังงานหรือไม่ จะจัดการกับโครงการขนาดใหญ่แบบไหน จะทำกติกา กำหนดโครงสร้างใหม่ผ่านรัฐธรรมนูญใหม่แบบไหน บริหารประเทศอย่างไร พาคนไทยไปไหน ฯลฯ

ทั้งหมดทั้งมวลนั้นเป็นแต่เพียงการขีดเส้นวางกฎกติกาใหม่ในสังคมเท่านั้น

ความสำเร็จไม่ได้อยู่ที่จะมีคนล้ำเส้นหรือไม่ ทำใจไว้เถอะว่า ถึงขีดแล้วมันก็จะมีคนล้ำเส้นเป็นธรรมดา แต่ความสำเร็จที่แท้จริงนั้นน่าจะอยู่ที่ทำให้สังคมไทยรัฐประหารจิตใจของตนเองได้บ้างหรือเปล่า

ตัวชี้วัดคือ คนไทยจะเคารพกฎเกณฑ์ เคารพกฎหมาย มีค่านิยมใหม่ ช่วยกันปลูกฝังธำรงจริยธรรมใหม่ มีมาตรฐานใหม่ได้บ้างไหม?

ถ้าทุกอย่างยังเหมือนเดิม เอาพรรคเอาพวกเป็นใหญ่ ทำตามอำเภอใจ ด่ากันว่าไพร่อำมาตย์แต่ต่างก็ใช้ระบบอิทธิพลอุปถัมภ์กันเต็มเหนี่ยว มีเสรีภาพโดยไม่ต้องรับผิดชอบ เพราะถือว่าฉันมาจากการเลือกตั้ง เป็นประชาธิปไตยใครจะทำไม ฯลฯ

แบบนี้เห็นทีต้องบอกว่า เสียของ

แน่นอนว่า ก่อนจะไปขีดเส้นให้ใครเดิน คสช.จะชูธงนำได้ ก็ต้องทำให้เห็นเป็นตัวอย่างก่อน

ในการประชุมขับเคลื่อนการบริหารราชการครั้งที่1 แล้ว คสช.ขีดเส้นใหม่เส้นหนึ่ง โดยแถลงว่า "ที่ประชุม คสช.ได้สั่งการให้หัวหน้าฝ่ายเศรษฐกิจไปพิจารณาทบทวนสิทธิประโยชน์ต่างๆ ของหน่วยงานรัฐวิสาหกิจ โดยเฉพาะให้ตัดสิทธิประโยชน์ที่ไม่ใช่ผลตอบแทนและเงินปันผลออก เพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายภาครัฐของรัฐวิสาหกิจ โดยเริ่มจากบริษัท การบินไทย เป็นหน่วยแรก เช่น ตัดสิทธิตั๋วเครื่องบินพิเศษในการขึ้นเครื่องบินฟรีของคณะกรรมการเป็นต้น"

แค่นี้ล่ะครับ มาตรฐานใหม่ก็เกิดขึ้นแล้ว

คนจำนวนมากอาจจะซี้ดซ้าด สะใจกับคำสั่ง คสช.ฉบับนี้ แต่ถ้าเส้นนี้เป็นแค่ของเล่นที่วันหลังคนอื่นก็มาลบทิ้งได้ง่ายๆมันก็ไม่มีประโยชน์อะไร

วิธีที่จะทำให้เส้นนี้ไม่หายไปคือ คนในสังคมต้องช่วยกันธำรงมาตรฐานอันนี้ไว้

ไม่อยากเห็นบอร์ดการบินไทยใช้อภิสิทธิ์ แล้วตัวเราเองล่ะเป็นอีแอบหรือเปล่า เราฝากลูกเข้าโรงเรียนไหม เราโกงมิเตอร์หรือเปล่า เวลาถูกจับเรายัดเงินตำรวจไหม ฯลฯ

ว่าก็ว่าเถอะ หลายเรื่องหลายอย่างว่าเขาแต่เราก็ทำเอง

อยากจะปฏิรูปมิใช่หรือ ต่อให้ คสช.เป็นซูเปอร์ฮีโร่ก็ปฏิรูปสังคมไม่ได้ ถ้าเราท่านไม่ปฏิรูปตัวเองขณะที่ใครหลายคนกระเหี้ยนกระหือรืออยากให้คณะรัฐประหารลงดาบคนอีกพวก คนที่มีความ เห็นต่าง คนรับใช้ระบอบทักษิณ หรือขี้ข้านักการเมือง ฯลฯ ผมกลับนึกถึงข่าวสารจากเมืองจีนเล็กๆ ข่าวหนึ่ง

เมื่อวันที่9 มิ.ย. 2557 สำนักข่าวต่างประเทศรายงานจากกรุงปักกิ่งว่า คณะกรรมการกลางตรวจสอบวินัยแห่งพรรคคอมมิวนิสต์ (ซีซีดีไอ) ได้เปิดรายชื่อข้าราชการในมณฑลกวางตุ้งกว่า1,000 คน ซึ่งมีพฤติกรรมเข้าข่ายละเมิดวินัย ด้วยการส่งคู่สมรสหรือบุตรหลานไปอาศัยอยู่ในต่างประเทศ

ข่าวแจ้งว่า ข้าราชการเหล่านี้แสร้งทำเป็นคนไม่มีฐานะ เมื่อแจ้งบัญชีทรัพย์สินหนี้สินก็แสดงแค่ว่าเพิ่มขึ้นมานิดหน่อย ไม่ค่อยเป็นสาระ แต่เอาเข้าจริงแล้วพวกเขากลับใช้เส้นทางการส่งคู่ชีวิตหรือลูกหลานไปอยู่ยังต่างประเทศ นั่นล่ะเป็นช่องทางในการโยกย้ายทรัพย์สินที่อาจได้มาโดยมิชอบ

ซีซีดีไอรวบรวมข้อมูลนานกว่า 2 เดือนถึงพบข้อเท็จจริงนี้

วิธีการแก้ไขปัญหาของพวกเขาคือ เสนอทางเลือกให้เจ้าหน้าที่กว่า 1,000 คนนั้น 3 ทางด้วยกัน คือ 1.นำครอบครัวกลับภูมิลำเนา 2.ลาออก 3.ยอมถูกลดตำแหน่งคือ 1.นำครอบครัวกลับภูมิลำเนา 2.ลาออก 3.ยอมถูกลดตำแหน่ง

ผลปรากฏว่า มีเจ้าหน้าที่ราว 200 คน ยอมทำตามเงื่อนไขข้อแรกส่วนที่เหลือยอมถูกลดตำแหน่ง ในจำนวนนั้นเป็นนายกเทศมนตรีถึง 9 คน หนึ่งในนั้นบอกกับสำนักข่าวซินหัวว่า เขายอมถูกลดขั้นเนื่องจากเชื่อว่าครอบครัวซึ่งอาศัยอยู่ที่ฮ่องกงน่าจะปลอดภัยกว่ากลับมายังแผ่นดินใหญ่(เดลินิวส์ 9 มิ.ย. 2557)

แน่นอนว่า การตรวจสอบกวาดล้างคอร์รัปชั่นในจีนเกิดขึ้นได้เพราะรัฐบาลจีนขีดเส้น เซตมาตรฐานใหม่ โดย สีจิ้นผิง ประธานาธิบดีเขาเป็นคนถือธงนำ

เอาคนเห็นต่างไปยิงเป้าเท่าไหร่ก็ไม่หมดหรอกครับ ต่อให้ฆ่าคนหมดโลกจนเหลือแต่เราคนเดียวก็ใช่ว่าปัญหาจะหมดไป เพราะดีไม่ดีวันนี้กับวานนี้เราอาจจะคิดต่างกันก็ได้

คนโกงก็ว่าไปตามโทษานุโทษ บางคนต้องเชือดให้เห็นเป็นตัวอย่าง บางรายให้โอกาสได้ก็ต้องให้โอกาสไป

บางอย่างต้องล้าง บางอย่างต้องขีดเส้นแล้วเริ่มกันใหม่ ให้คนได้มีโอกาสปฏิวัติจิตใจตนเอง

คสช.รักษาพรหมจรรย์ตัวเองให้ดี ถือธงนำให้มั่น นำพาคนไปสร้างมาตรฐานใหม่ของสังคม

เรียนตรงๆ ว่า อย่างอื่นก็ทำไปแต่นี่เป็นหนทางหลักทางเดียวที่จะไม่ให้เสียของ