คุณกำลังเฝ้ารอวันปิดเทอมอยู่หรือเปล่า...

โดย...นพดล ตังวัชรินทร์ SUCCESS [email protected]

ชีวิตของวิชญ์ก็เหมือนกับอีกหลายๆ คนที่ต้องใช้เวลาในแต่ละวันรับมือกับภารกิจต่างๆ ที่อยู่ตรงหน้า และนับวันดูเหมือนจะมีแต่มากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงานหรือภารกิจครอบครัว จนไม่ต้องพูดถึงเรื่องเวลาที่จะให้กับชีวิตส่วนตัวหรือความใฝ่ฝันอื่นๆ เพราะไม่เคยมีเวลาให้กับมัน แต่วิชญ์ก็เริ่มกังวลใจว่าวันเวลามันเดินผ่านไปเยอะแล้ว เขาไม่แน่ใจว่าจะมีเวลาในอนาคตอีกมากน้อยแค่ไหน และวิชญ์เริ่มได้ยินเสียงเรียกร้องในใจที่ต้องการจะมีความสุขกับชีวิตให้มากขึ้น

ยาที่วิชญ์ต้องการในเวลานี้คือ “เป้าหมายที่ทรงพลัง” ซึ่งเป็นยาที่คนอีกมากมายกำลังต้องการเพื่อรักษาอาการเบื่อและขาดพลังที่เป็นอยู่ แล้วทำไมเป้าหมายทรงพลังจึงเป็นยารักษาโรคของชีวิตได้? ผมเชื่อว่าเราจะรู้สึกสดใสมีชีวิตชีวา กระชุ่มกระชวยและมีพลังได้เมื่อเรารู้สึกว่า เรากําลังมีความหวังกับสิ่งดีๆ ที่กำลังจะมาหา เมื่อเรามองไปข้างหน้าในอนาคตเราได้เห็นอะไรบางอย่างที่สวยงามและเฝ้ารอคอยสิ่งนั้นอย่างใจจดใจจ่อและมีความสุข มีความฝัน และมีความหวัง มันทำให้เรามีกำลังใจ ลืมปัญหาและอุปสรรคต่างๆ ในชีวิต

ความหวังจะทำให้เรารู้สึกดีและตื่นเต้นไปกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับเราในแต่ละวัน ชีวิตในขณะที่เรามีเป้าหมายและมีความหวังมันจะมีพลังและมีความสุขอย่างมากๆ เลยล่ะครับ

ลองย้อนนึกภาพตอนยังเป็นเด็กที่พ่อแม่บอกว่าเดี๋ยวปิดเทอมจะพาไปเที่ยว เรารู้สึกตื่นเต้นดีใจและเฝ้ารอวันที่จะได้ไปเที่ยวกับพ่อแม่พี่น้อง เราตื่นเต้นดีใจจนบางครั้งถึงขนาดลืมกินลืมนอน จริงๆ แล้วความสุขของเรามันเกิดขึ้นตั้งแต่ก่อนจะได้ไปเที่ยวซะอีก และที่เรามีความสุขได้แม้จะยังไม่ได้ไปเที่ยวก็เพราะว่าเรามีความหวังกับสิ่งดีๆ ในอนาคตของเรานั่นเอง หรือลองย้อนนึกถึงตอนที่เราเรียนจบและเพิ่งจะเริ่มทํางานใหม่ๆ คนมักจะแซวเราว่าเป็นพนักงานใหม่ไฟแรง มีพลังในการทำงาน ขยันมุ่งมั่น และนั่นไม่ใช่เพราะเรากำลังใฝ่ฝันถึงความเจริญก้าวหน้าในหน้าและความสําเร็จจากหน้าที่การงานของเราหรอกหรือ ไม่ใช่เพราะความหวังที่จะเห็นตัวเองเติบโตในบริษัทและมีฐานะการงานการเงินที่มั่นคงหรอกหรือ ที่ทําให้เรามีพลังและมีกำลังใจในการทุ่มเททํางานหนักโดยไม่บ่น ไม่ท้อ

นี่ล่ะครับพลังแห่งชีวิตที่เกิดขึ้นจากการมีความหวัง ...พลังแห่งชีวิตอันเกิดขึ้นจากการมีเป้าหมายที่ทรงพลัง (ไม่ว่าเราจะรู้ตัวหรือไม่)

ในทางกลับกัน หากชีวิตเราไร้จุดหมาย ขาดสิ่งที่เราตั้งตารอคอย ขาดความหวังว่าจะมีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นในชีวิตเรา และใช้ชีวิตกับการจัดการภารกิจ ให้เสร็จสิ้นไปในแต่ละวัน ...แรกๆ ก็ยังพอไหวแต่เมื่อผ่านไปภารกิจกลับถาโถมเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ เรียกร้องให้เราต้องทุ่มเทมากขึ้นในแต่ละวัน ชีวิตเราเริ่มวุ่นวายอยู่กับการตอบสนองต่อความคาดหวัง คำสั่ง และเสียงเรียกร้องของคนรอบตัว มันจึงทำให้เรารู้สึกเหนื่อย ท้อแท้ ห่อเหี่ยว

ทุกวันนี้ใจของเราอาจกำลังเฝ้ารอวันปิดเทอมเหมือนตอนเป็นเด็ก (โดยไม่รู้ตัว) ตอนเป็นเด็กๆ เรารู้ว่าถ้าเราตั้งใจเรียนหนังสือ ทำการบ้านที่ครูสั่งให้เสร็จ สอบให้ผ่าน แล้วเดี๋ยวเราก็จะได้ปิดเทอม และเมื่อนั้นเราก็จะเป็นอิสระและได้สนุกซะที แต่ชีวิตของผู้ใหญ่มันไม่มีปิดเทอมแล้ว เราทำงานแทบตายตั้งใจว่าจะให้เสร็จกองนี้แล้วจะสบาย แต่แล้วก็มีกองใหม่เข้ามาอีก พอแต่งงานก็สร้างเนื้อสร้างตัว นึกว่าจะสบายก็มีลูกซะอีก ก็เหนื่อยต่อ บางคนก็ตั้งตารอคอยว่าตอนเกษียณแล้วจะสบาย นั่นก็คือเรายังเฝ้ารอวันปิดเทอมอยู่ ตอนนี้เราไม่ใช่นักเรียนแล้วแต่เราอาจจะยังใช้ชีวิตเหมือนตอนเป็นเด็กที่เฝ้ารอความสุขในวันปิดเทอมอยู่!!! ...วิชญ์ก็เฉกเช่นเดียวกับคนอีกจำนวนมากที่ยังคงติดอยู่ในวงจรเช่นนี้

จากนี้ไปเราต้องเป็นคนสร้างปิดเทอมของเราขึ้นมาเองครับ ...เวลาแห่งความสุขจะเกิดขึ้นเมื่อเรามีเป้าหมายทรงพลังที่สร้างความหวังและแรงบันดาลใจในการดำเนินชีวิตในแต่ละวัน เราต้องมีเป้าหมายที่ทำให้เรารู้สึกอยากตื่นขึ้นมาในตอนเช้า และพร้อมที่จะเผชิญกับภารกิจในแต่ละวัน เพราะว่าชีวิตเรายังมีความหวังถึงสิ่งดีๆ ที่รออยู่ข้างหน้า

คําถามที่ผมมักจะถามตัวเองอยู่บ่อยๆ เพื่อเช็กว่าผมกำลังรอปิดเทอมที่คนอื่นกำหนดให้อยู่หรือเปล่า คือ “ตอนนี้เป้าหมายที่น่าตื่นเต้นในชีวิตของ ฉันคืออะไร ตอนนี้ฉันกําลังทำอะไรและมันพาฉันเดินหน้าสู่เป้าหมายอยู่หรือเปล่า” ...เพราะบางทีผมก็เผลอปล่อยตัวให้ลอยไปตามกระแสน้ำของชีวิต เผลอปล่อยให้วันเวลาล่องลอยไปกับภารกิจที่วุ่นวายในแต่ละวัน

หากเราไม่เริ่มกําหนดว่าเราต้องการอะไรชีวิตเราแล้วล่ะก็ เวลามันจะผ่านไปอย่างน่าเสียดาย แล้วมันก็เรียกกลับคืนมาไม่ได้ซะด้วยสิ

เรามาเริ่มกําหนดเป้าหมายที่ทรงพลังให้กับชีวิตของเรากันเถอะครับ มาร่วมกันจุดประกายไฟในใจเราให้โชติช่วงชัชวาล เต็มไปด้วยความฝันและความหวังกันให้เต็มที่ แล้วชีวิตเราจะกลับมาสดใสวิ่งไปข้างหน้าเหมือนติดเทอร์โบกันเลย ...แล้วคุณจะรู้ว่าทุกวันของคุณคือวันปิดเทอม