
การส่งเสียงที่เท่ที่สุดในโลก
ใครที่เคยลงบันไดเลื่อนเพื่อลงไปซื้อของหรือหาของกินอร่อยๆ ในชั้นใต้ดินของห้าง
โดย...จตุรภัทร หาญจริง
ใครที่เคยลงบันไดเลื่อนเพื่อลงไปซื้อของหรือหาของกินอร่อยๆ ในชั้นใต้ดินของห้างเอสพละนาด รัชดาภิเษก คงจะได้เห็นชายชราท่าทางทรงพลัง ยืนถือป้ายตะโกนโหวกเหวกเป็นภาษาญี่ปุ่น ไม่ต้องเดาก็คงรู้ว่านี่เป็นวิธีการเรียกลูกค้าให้เข้ามาในร้านแบบวัฒนธรรมญี่ปุ่น
หลายกระแสบอกว่านี่เป็นคุณลุงสู้ชีวิต ทำงานหาเช้ากินค่ำเพื่อดำรงชีวิตอยู่ แต่หลายกระแสก็บอกว่า นี่คือเจ้าของร้านที่มายืนเรียกลูกค้าด้วยตนเองด้วยความเต็มใจ
วันหนึ่ง ผมได้แวะลงไปซื้อของที่ ท็อปส์ ซูเปอร์มาร์เก็ต ซึ่งอยู่ติดกับตีนบันไดเลื่อนที่คุณลุงคนนี้ยืนอยู่ ผมเฝ้ายืนมองดูคุณลุงท่านนี้อยู่นานสองนาน ผมค้นพบว่า คุณลุงตะโกนเป็นภาษาญี่ปุ่น โดยที่เขาเองก็ไม่ได้สนใจว่าใครจะเข้าใจในสิ่งที่เขาพูดหรือเปล่า แต่ผมเชื่อว่าเขามีเป้าหมายสำคัญ นั่นคือ เขาต้องการให้คนได้ยินในสิ่งที่เขาพูด แล้วหันมาสนใจมองป้ายที่เขาถือ เมื่อมองแล้วจะรู้ว่าในป้ายนั้นกำลังเชิญชวนให้คนที่หันมามองแวะเดินเข้ามาอิ่มท้องในร้านของเขา
คุณลุงท่านนี้คงต้องการเพียงแค่นั้น นอกเหนือจากนั้นเขาไม่ได้ทำอะไรเลย เขาไม่ได้จิกสายตาส่งให้ใคร ไม่ได้สร้างความรำคาญด้วยการเดินไปประชิดตัวใคร แกก็ยืนอยู่ของแก ตะโกนโหวกเหวกของแก ถามว่ามีคนรำคาญไหม ผมเชื่อว่ามี แต่ก็คงน้อยคนนัก เพราะเนื่องจากคนส่วนใหญ่ต่างมองว่านี่เป็นสีสันที่ไม่ได้สร้างความวุ่นวายอะไรจนเกินงาม
ผมก็เป็นหนึ่งในคนที่คิดเช่นนั้นครับ
ระหว่างทางกลับบ้าน ผมแอบคิดเล่นๆ ว่า ถ้าวันหนึ่งผมได้มีร้านอาหารเป็นของตัวเอง ผมอาจจะทำแบบที่คุณลุงท่านนี้กำลังทำอยู่ก็เป็นได้ หรืออาจจะคิดวิธีการใหม่ๆ ในการเรียกลูกค้าที่ไม่ได้สร้างความรำคาญให้ใคร แต่ก็ดึงดูดความสนใจจากผู้คนได้มากพอดูจนกลายเป็นทอล์ก ออฟ เดอะ ทาวน์
หากการส่งเสียงของคนในสังคมเป็นอย่างคุณลุงท่านนี้ ก็คงดีนะ!
จู่ๆ ความคิดนี้ก็แวบเข้ามาในหัว เหมือนกับว่าทุกวันนี้เราๆ ท่านๆ มักส่งเสียงดังเกินไปโดยไม่มีเป้าหมายหรือมีกลยุทธ์ บางครั้งยังสร้างความรำคาญให้ผู้คนเพิ่มเข้าไปอีกด้วย
หากการส่งเสียงของผู้คนในสังคมเป็นไปโดยมีเป้าหมาย มีกลยุทธ์ที่ไตร่ตรองมาเป็นอย่างดี รวมทั้งใช้พลังในการส่งเสียงอย่างสร้างสรรค์ จนกลายเป็นวัฒนธรรมการส่งเสียงที่ดีงาม ผมเชื่อแน่ว่าการส่งเสียงบอก “สาร” บางอย่างไปถึง “ใครต่อใคร” ย่อมสัมฤทธิผลได้ไม่ยาก
อย่าลืมว่าเป้าหมายสูงสุดของการส่งเสียง แน่นอนว่า มันต้องเป็นเสียงที่ส่งไปแล้วมีคนได้ยิน หันมามอง และเข้ามาเป็นพวกเดียวกัน ไม่ใช่เลื่อนลอย ไร้ทิศทาง จนไม่มีใครสนใจ
หากเราอยากเป็นคนส่งเสียงที่ทรงพลัง จงส่งเสียงอย่างมีเป้าหมาย และลงมือทำให้ถูกที่ถูกเวลา แล้วเสียงของเราจะมีค่า มีคนได้ยิน และมีคนให้ความสำคัญ
ซึ่งผมคิดว่านั่น...เป็นการส่งเสียงที่เท่ที่สุดในโลก!







