สัตว์เลี้ยงแสนรัก (มั้ย...?)

โดย...ปู โลกเบี้ยว

หมาแมวมันเป็นเพื่อนที่ดีของมนุษย์อยู่แล้วล่ะ มันเป็นเพื่อนคลายเหงา แถมยังสามารถเฝ้าบ้านให้เราได้อีกด้วย แสนรู้ น่ารักน่าฟัด บางคนก็รักเสมือนลูก โอบอุ้มกอดรัดฟัดเหวี่ยงเอาไปนอนบนเตียงด้วยงี้ ถ้าเป็นตัวเล็กๆ น่ารักก็ไม่มีปัญหาหรอก เห็นเพื่อนๆ หลายคน อุ๊ยยย! ถ่ายรูปอวดกันใน Instagram กินนอนด้วยกันงี้ แบกใส่กระเป๋าเอามาเล่นในกองถ่ายงี้ เป็นหมากองถ่ายเชียว คนนั้นอุ้มที คนนี้อุ้มที

ปูน่ะไม่ค่อยชอบหมาเล็ก ส่วนตัวรำคาญมากกว่า ที่ชอบหมาใหญ่เพราะมันน่าจะมีประโยชน์มากกว่า ตรงที่เฝ้าบ้านได้ ขโมยไม่กล้าเสี่ยงแน่ ปูเคยดูสัมภาษณ์พวกโจรมันบอกกลัวที่สุดก็หมาเนี่ยแหละ เพราะไม่สามารถควบคุมหรือรู้ใจมันได้เลย ไม่เหมือนพวกสัญญาณกันขโมย หรือกล้องวงจรปิดที่สามารถแก้ไขได้ ปูเลยชอบ จะได้ไม่มีใครมาวุ่นวายแถวบ้านไง อิอิ แต่ก็น่ากลัวตรงที่มันชอบวิ่งชนเรา ถ้าเสียศูนย์ก็ล้มหัวคะมำได้เหมือนกันน่ะซิ *๐* ถ้าหมาแมวมันจะหมั่นเขี้ยวคนเลี้ยงหรือเจ้าของบ้าง ก็แค่แผลถลอกเบาๆ ชิมิ แต่ใครล่ะจะไปคิดว่าไอ้แผลข่วนเบาๆ น่ะมันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่โตได้ ... (:**:)

น้องผู้หญิงคนหนึ่งชอบแมว รักแมวมาก แมวแพงด้วยนะ ซื้อมาหลายหมื่นอยู่ เลี้ยงมันมาได้สองปีแระ เลี้ยงอย่างดีซะด้วย กินนอนสบายอยู่ด้วยกันตลอด นอนห้องแอร์ กินอาหารหรู อู้ยยย! น่าหมั่นไส้ เพราะเวลาที่เจอน้องเค้าจะเอามันมานัวเนียตลอด แล้ววันหนึ่งแม่น้องเค้าก็โทรมาปรึกษา ร้องห่มร้องไห้ปางตาย ถามว่า “ลูกพี่จะตายมั้ย” เราก็ เฮ้ย! อะไรพี่? ยังไง? ก็น้องอลิสน่ะซิ ทะเลาะกะแมวแล้วไปตีมันอย่างแรง มันเกิดสู้และอารมณ์เสีย มันเลยข่วนให้ที่มือ “ข่วนที่มือแล้วมันจะถึงตายเชียวเหรอพี่” จ๊ะ แค่ข่วนที่มือนั้นแหละ กลายเป็นแผลติดเชื้อ “ติดเชื้อในกระแสเลือด” ตอนแรกก็ไปหาหมอทำแผลแล้วก็กลับบ้าน แต่พอถึงบ้านน้องก็มีอาการชาทั้งตัว มือเริ่มบวมขึ้น บวมขึ้น จนต้องเอากลับไปโรงพยาบาลใหม่อีกครั้ง น้องหายใจแผ่วเบามากจนคุณหมอถึงกับถามว่าจะให้ยื้อชีวิตน้องไว้มั้ย? พี่เขาขาอ่อนเลยล่ะ ลูกทั้งคน หมอก็เลยปั๊มหัวใจขึ้นมาได้อีก อยู่ในห้องไอซียู ปูก็ได้แต่ปลอบใจพี่เค้า เพราะตรวจดวงชะตาแล้วไม่น่าจะไปสวรรค์ง่ายๆ ไม่นานน้องเค้าก็เริ่มดีขึ้นจนหายเป็นปกติ ก็ใช้เวลาเป็นเดือนอยู่อ่ะ #_# ไม่น่าเชื่อเลยเนอะว่าแค่แมวข่วน เกือบเอาชีวิตไม่รอดได้อ่ะ แมวคุณหนูแท้ๆ ด้วยนะ ไม่ใช่แมวข้างถนนสกปรกซะหน่อย ทุกวันนี้คุณพี่คนนั้นไม่ให้ลูกเลี้ยงสัตว์อะไรเลย อยู่เฉยๆ เลี้ยงแมวในไอแพดไป หึหึ...

อีกรายเป็นเรื่องของน้องหมา ชอบนักหมาพันธุ์ใหญ่ พันธ์ดุๆ เลี้ยงแล้วมันเท่ดีไง น้องบอก ^~^ ไปซื้อของตลาดนัดเจอน้องที่ขายของอยู่ แต่เค้ามีหูข้างเดียว เลยเอ่ยปากถามไปว่า “หายไปไหนข้างหนึ่งอ่ะน้อง?” น้องมันพูดนิ่งๆ เลยนะ “ลอตไวเลอร์” อุ๊บบบ! นานยัง? หมาเราเหรอ หรือว่า... หมาผมเนี่ยแหละ เล่นกันแรงไปหน่อย เนี่ยขนาดเลี้ยงมันมาตั้งแต่เด็กน้อยเลยนะ ก็เล่นกันตามปกติ คือ ผมชอบหมาใหญ่ตัวบึกๆ อยู่แล้ว เพราะมันน่ากลัวดี เฝ้าบ้านไม่มีใครกล้าหือ แล้วเท่มากเวลาเอามันไปเดินเล่นด้วย น่านนนน! ไง แต่พันธุ์นี้มันชอบเล่นแรงๆ ตัวมันก็ใหญ่ เออ! จริงแฮะ (*.*) ขนาดเจ้าหมาเด็กนกหวีด พันธุ์ลอตไวเลอร์ 3 เดือนมันยังเล่นแรง มันงับเล่นๆ แล้วกระชากมือปูเอาซะเลือดโชกเลยเชียว หึหึ ความจริงมันใจดีนะ เล่นกับเด็กหรือหมาเล็กก็ได้ แต่วันนั้นฟัดกันอยู่ดีๆ ไม่รู้มันหมั่นเขี้ยวอะไรผม หรือว่ามันอารมณ์เสียก็ไม่รู้ จู่ๆ มันกัดหูผมกระชากแล้วเอาไปเคี้ยวดังกรึ๊บๆ เลยนะพี่ หูผมเหมือนเห็ดหูหนูเลยอ่ะ @_# แล้วมันยังอยู่มั้ย? อยู่ซิพี่ ผมอ่ะโคตรรักมันเลย แต่ก็ไว้ใจไม่ได้ซะแระ

เฮ้ย! ไอ้นี่มันซาดิสม์ หรือหมามันซาดิสม์กันแน่ฟระ