จะเหวี่ยงกันไปใย

โดย...โจนาธาน

ความไม่พึงใจนำมาซึ่งอารมณ์บูดบึ้ง ฝ่ายหนึ่งชักสีหน้า อีกฝ่ายไม่ลดรา แรงมาก็แรงไป ไม่มีใครยอมใคร เจอเข้าก็เซ็งเอาได้ง่ายๆ เมื่อเพื่อนร่วมงานเกิดการเหวี่ยงใส่กัน บรรยากาศเริ่มมึนตึง คุกรุ่นกลายเป็นสงครามย่อมๆ งานไม่เดิน สมองไม่แล่น ประทานโทษเถอะ หยุดเหวี่ยงกันได้มั้ย โปรดฟังคำร้องขอนี้ไว้

สถานการณ์

“เปีย” สาวเก่งแห่งร้านกาแฟแบรนด์เนม ขยัน ซื่อสัตย์ ทำงานไม่เคยบกพร่อง จนได้รับคำชมจากผู้จัดการ แต่ข้อเสียของเธอ คือเถรตรงเกินไป คิดอะไร ก็พูดไปอย่างนั้น แบบว่าไม่ได้นำมากรองก่อนปล่อยสาร

“น้อย” สาวสวยร้านกาแฟที่เดียวกัน อัธยาศัยดี มีน้ำใจ ร่าเริง คนรอบข้างชื่นชอบและอยากเข้าหา แต่ข้อเสียของเธอคือ ขี้เมาท์ เมาท์แหลกลาญ ไม่ว่าจะเรื่องจริง เรื่องอำ เมาท์สนั่นสนุกปาก หาได้มีการไตร่ตรองไม่

เป็นที่รู้กันทั้งร้านว่าสองสาวไม่ค่อยกินเส้น เจอกันกี่ที พบกันกี่ครั้ง ก็มักจะจิกกัดกันตลอด แรกๆ ก็ดูไม่มีอะไร เล่นๆ เหมือนเพื่อนแซวเพื่อน ตามประสาผู้หญิง คนหนึ่งปากตรงกับใจ อีกคนแมงเมาท์อยู่ในปาก ทว่า นานวัน ดีกรีการจิกกัดกลับทวีมากเป็นลำดับ ถึงขั้นเหวี่ยงใส่กัน เรื่องนี้ไม่ถูกใจก็เหวี่ยง เรื่องนั้นไม่โดนจริตก็เหวี่ยง ฉันเหวี่ยงเธอ เธอเหวี่ยงฉัน เป็นการระเบิดอารมณ์ที่ชวนให้รู้สึกอิดหนาระอาใจของเพื่อนร่วมงาน

ทางออก

การจะจับคู่เกาเหลามาปรองดองกัน เผชิญหน้ากัน นั่งลงแล้วคุยกัน ไม่ใช่เรื่องง่าย ยิ่งรู้อยู่แก่ใจว่าสองคนคือไม้เบื่อไม้เมา แถมยังเหวี่ยงใส่กันตลอดเวลา ก็ยากเข้าไปใหญ่ แต่ทุกสิ่งอย่างย่อมไม่เหนือบ่ากว่าแรง ถ้าจะคิดจัดการ

ในฐานะเพื่อนร่วมงาน กระทั่งเจ้านายที่มีอำนาจการตัดสินใจ อย่าได้วางตนเป็นผู้สังเกตการณ์ หรือเชียร์ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใด เพื่อให้ปัญหาจบลงด้วยดี คนเหล่านี้ต้องยื่นมือเข้ามาช่วย ทำหน้าที่คนกลางคลี่คลายข้อขัดแย้ง ก่อนทุกอย่างจะบรรลัย ซึ่งไม่ใช่แค่สองหญิงสาว แต่นั่นหมายถึงร้านที่สร้างสมบ่มเพาะมายาวนาน ก็อาจจบลงเพียงเพราะอารมณ์เหวี่ยง

ต่อจากนั้นก็เป็นเรื่องของสองสาวที่ต้องจับเข่าคุยถึงสาเหตุที่เหวี่ยงใส่กัน มีความลับในใจก็พรั่งพรูออกมา เปิดอกเว้ากันแบบซื่อๆ จะได้รู้ข้อเท็จจริง ต้นสายปลายทางเกิดจากอะไรกันแน่ นิ่งงันไม่ใช่คำตอบสุดท้าย เมินเฉยไม่ใช่สิ่งที่ควรทำ ที่สำคัญ พึงระวัง การพูดคุยอย่านำอารมณ์เข้ามาเกี่ยวพัน ต้องใช้เหตุและผล จึงจะบรรลุเป้าหมายของการสมานฉันท์

Ask the Expert

Q. มีรุ่นน้องย้ายมาจากแผนกอื่นและดูเหมือนว่าจะมาเลื่อยเก้าอี้ผม แต่มือยังไม่ถึงเท่าไหร่ พยายามสั่นคลอนอยู่เรื่อยๆ แต่ยังไม่เป็นผล ผมไม่ประมาท แต่ก็รำคาญใจจะเปิดฉากเจรจากันตรงๆ เลยดีไหมครับ?

A. คุณกรรณิการ์ สิทธิชัย Consulting Partner บริษัท ออร์คิดสลิงซอท ตอบว่า ขอหยิบยกคำกล่าวของ ดร.จอห์น ซี.แม็กซ์เวลล์ ซึ่งเป็นที่รู้จักของคนทั่วโลกในฐานะกูรูมือหนึ่งด้านการพัฒนาทักษะความเป็นผู้นำ เขาให้ความเห็นเรื่องความสัมพันธ์ในการทำงานของตัวเรากับผู้อื่นไว้ อย่างน่าสนใจ คือ “We see people not as they are, we see people as we are.” เขาอธิบายเพิ่มเติมว่า “We have a tendency to look at other people and judge them based upon us and who we are.” เขายังยกตัวอย่างอีกว่า หากเราเป็นคนใจดี มีน้ำใจ เราก็จะมองผู้อื่นเป็นแบบนั้น แต่หากเราเป็นคนขี้ระแวง ไม่ค่อยเชื่อถือไว้ใจใคร หรือมีความคิดทางลบ เราก็จะมองผู้อื่นเป็นแบบนั้นด้วย ทั้งที่ในความเป็นจริงผู้อื่นอาจไม่ได้เป็นแบบที่เราคิด หากระหว่างคุณและรุ่นน้องที่ย้ายมาใหม่มีความสัมพันธ์ที่ดี รักใคร่สามัคคี มีความเข้าใจซึ่งกันและกัน คุณคงไม่รู้สึกว่ากำลังถูกเขาเลื่อยขาเก้าอี้ ดิฉันอยากชวนให้คุณมองในมุมที่เปิดใจมากกว่าเดิมอีกนิด คุณเคยได้ยินประโยคที่ว่า “ผู้นำที่ยิ่งใหญ่คือ ผู้นำที่สร้างผู้นำคนถัดไป” ไหมคะ? จะดีกว่าไหม ถ้าคุณแสดงฝีมือให้ผู้ใหญ่ในองค์กรเห็นด้วยกับการพัฒนาศักยภาพรุ่นน้องคนนี้ และให้ความช่วยเหลือต่างๆ จนเขาพร้อมนั่งเก้าอี้ตัวนี้แทนคุณ เพื่อให้คุณได้เปลี่ยนไปนั่งเก้าอี้ตัวใหม่ที่ใหญ่กว่าเดิม เพราะหลายครั้งองค์กรก็ไม่สามารถเลื่อนหัวหน้าทีมขึ้นไป ก็เพราะยังหาคนที่เหมาะสมมาแทนไม่ได้

He Said/She Said

กำปั้นพนักงานบริษัท

“ผมชอบสาวอารมณ์ติสต์ ดูอาร์ตๆ แต่งตัวมีแนวหน่อย และก็เป็นตัวของตัวเอง ยิ้มเก่งหน่อยอีกนิดก็ใช่เลยครับ”

ก้อยพนักงานบริษัท

“ชอบหนุ่มอารมณ์นุ่มๆ พูดจานุ่มนวล ยิ้มเก่ง ขี้อายหน่อยๆ และมีอัธยาศัยดีก็น่ารักเลยค่ะ”

Quote

“ผมเชื่อในพลังแห่งความมุ่งมั่น ว่าสามารถที่จะช่วยเปลี่ยนสภาพแวดล้อมและความคิดในสังคมได้ เรื่องราวของ เจมีย์ โรดแมร์ (เกย์วัยรุ่นในนิวยอร์ก ที่ถูกกลั่นแกล้งล้อเลียนจนฆ่าตัวตาย) เปลี่ยนวิธีคิดของผมมากจริงๆ ความมุ่งมั่นของผมหลังจากนั้น คือการได้เปลี่ยนสังคมให้มีแต่ความจริงใจ มีความเห็นอกเห็นใจ มีเมตตาธรรมแก่กันและกัน”

ซาชารี ควินโต นักแสดงชาวอเมริกัน