เวลาที่หายไป

โดย...ณศักต์ อัจจิมาธร

แม้ 1 วันจะมี 24 ชั่วโมง แต่สำหรับใครหลายคน โมงยามเหล่านั้นก็ดูเหมือนจะไม่พอสำหรับการทำสารพัดสิ่งในชีวิต...

“ทำงานไม่ทัน” “ไม่มีเวลาออกกำลังกาย” “นอนไม่พอ” “เวลาไม่พอไปเที่ยว” และอีกหลายคำพร่ำบ่นถึงความรู้สึกว่า เวลาที่กำลังหมุนดูจะไม่เพียงพอต่อการใช้ชีวิตใน 1 วัน

จริงหรือที่เวลา 1 วัน ไม่เพียงพอสำหรับการดำเนินชีวิตของผู้คน?

คำตอบที่น่าจะจริงแท้ก็คือ 1 วันของทุกคนบนโลกนี้ล้วนมีเวลาเท่ากันที่ 24 ชั่วโมง ไม่ขาดไม่เกิน แต่หากมองอีกมุม เราก็จะพบว่าการใช้เวลาของแต่ละคนให้ผลลัพธ์ที่แตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง

24 ชั่วโมงของบางคน อาจไม่ได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอัน ขณะที่ 24 ชั่วโมงของบางคน ก็สามารถสร้างผลงานชิ้นเอกที่ดังสนั่นโลกขึ้นมาได้ไม่ยากนักเช่นกัน

เมื่อเร็วๆ นี้ เว็บไซต์อินโฟ วี ทรัสต์ ได้นำตารางชีวิตประจำวันของบรรดาศิลปินชื่อก้องโลกมาสรุปให้เห็นเป็นภาพว่า ในเวลา 1 วัน เขาเหล่านี้ทำอะไรไปบ้าง

“โวล์ฟกัง อะมาเดอุส โมซาร์ท” นักประพันธ์ดนตรีคลาสสิกชาวออสเตรีย ใช้เวลาในการประพันธ์เพลง ฝึกซ้อมดนตรี 14 ชั่วโมงต่อวัน รับประทานอาหารเที่ยงและพูดคุยกับผู้คน 4 ชั่วโมง และนอนพักผ่อน 5 ชั่วโมง โดยโมซาร์ทจะเข้านอนราวตี 1 และตื่นราว 6 โมงเช้า ผลลัพธ์ของการใช้เวลาแต่ละวันของโมซาร์ท ทำให้เขาเป็นเจ้าของผลงานประพันธ์เพลง 700 ชิ้น

ชีวิตในห้วงเวลา 24 ชั่วโมงของ “ออนอเร เดอ บาลซัก” นักเขียนนิยายและนักเขียนบทละครชาวฝรั่งเศสก็น่าสนใจไม่แพ้กัน เขามีผลงานชิ้นเอกคือนิยายชุดต่อเนื่องประกอบด้วยเรื่องสั้นและนิยายหลายเรื่องที่ชื่อว่า “นาฏกรรมชีวิต”

บาลซักเข้านอนราว 6 โมงเย็นของทุกวัน ก่อนจะตื่นนอนในช่วงตี 1 และเริ่มต้นเขียนหนังสือตั้งแต่บัดนั้นไปจนถึง 8 โมงเช้า ก่อนจะงีบหลับราว 1 ชั่วโมงครึ่ง และลุยเขียนงานต่ออีก 6 ชั่วโมงครึ่ง พร้อมกับดื่มกาแฟดำราวๆ 50 แก้วต่อวัน แม้จะดูเป็นการทำงานที่บ้าคลั่ง แต่บาลซักก็เตรียมเวลาไว้ออกกำลังกายวันละครึ่งชั่วโมง รวมทั้งอาบน้ำและรับแขกที่มาเยือนราว 1 ชั่วโมงครึ่งทุกวัน

ด้าน “ลุดวิจ ฟาน เบโทเฟน” คีตกวีและนักเปียโนชาวเยอรมัน จะเริ่มต้นชีวิตหลังจากนอน 8 ชั่วโมง ในช่วง 4 ทุ่ม-6 โมงเช้า จากนั้นเขาจะใช้เวลา 8 ชั่วโมงต่อวัน ในการลงมือประพันธ์ดนตรีอย่างจริงจัง แต่ระหว่างเดินเล่น 2 ชั่วโมงในช่วงบ่าย เขาก็จะพกกระดาษโน้ตดนตรีและดินสอติดตัวไปด้วยเสมอ ขณะที่ช่วงเย็น เบโทเฟนจะใช้เวลาไปกับการอ่านหนังสือพิมพ์และทานมื้อเย็นเล็กน้อย ก่อนจะดื่มเบียร์ 1 แก้ว สูบไปป์ และเข้านอน

ขณะที่ “ซิกมุนด์ ฟรอยด์” ประสาทแพทย์ชาวออสเตรีย บิดาแห่งจิตวิเคราะห์ จะตื่นนอนราว 7 โมงเช้า พร้อมรับประทานอาหารเช้า ก่อนจะเริ่มให้การบำบัดผู้ป่วย 4 ชั่วโมง จากนั้นเขาจะว่างและใช้เวลากับมื้อกลางวันราว 2 ชั่วโมง ก่อนที่จะเดินเร็วเพื่อออกกำลังกาย 1 ชั่วโมง

จากนั้นตั้งแต่บ่าย 3 โมงไปจนถึง 3 ทุ่ม ฟรอยด์จะใช้เวลาไปกับการบำบัดผู้ป่วย รวมทั้งการให้คำปรึกษากับคนไข้ แม้จะยุ่งตลอดวัน แต่เขาจะเตรียมเวลาในช่วง 34 ทุ่มของทุกๆ วัน ในการเดินเล่นกับภรรยาหรือลูกสาว ก่อนจะกลับมาอ่านหนังสือและเขียนบทความกระทั่งเข้านอนในเวลาตี 1

ไม่ว่าจะมีกิจกรรมในชีวิตอย่างไร สิ่งที่ไม่ควรลืมก็คือ 24 ชั่วโมงใน 1 วันนั้น เป็นช่วงเวลาที่ทุกคนมีเท่ากัน แต่สิ่งที่ทำให้เกิดผลลัพธ์ที่แตกต่างกันก็คือ การจัดตารางการใช้เวลาให้เกิดประโยชน์สูงสุดในทุกๆ นาทีที่ผ่านไป เพราะเวลามีแต่จะเดินไปข้างหน้า เหลือแต่เราในฐานะผู้ใช้เวลา ว่าจะนำโมงยามเหล่านั้นมาทำอะไร จะปล่อยให้ผ่านเลยอย่างสูญเปล่า หรือใช้มันทำบางสิ่งบางอย่างให้เกิดขึ้น

เวลาไม่ได้หายไปไหน เว้นเสียแต่ว่าเรามองไม่เห็นเองว่าเวลากำลังเดินอยู่...