อันธพาลทางความคิด...วิปริตทางสังคม...จะแก้ไขอย่างไร?

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา การเผยแพร่ข่าวสารข้อมูลทางออนไลน์ (online) โดยที่ไม่ได้พิจารณากลั่นกรอง อาจสร้างความสับสนวุ่นวายและให้โทษภัยสังคม จะมีหนทางใดเตือนสติคนไทยพิจารณารอบคอบ ระมัดระวังในเรื่องการสื่อสาร และอยากทราบว่าจะมีวิธีการใดที่จะนำสังคมผ่านวิกฤตการณ์ดังกล่าวที่รุนแรงที่สุดในรอบศตวรรษ ด้วยคนไทยแบ่งฝ่ายทะเลาะวิวาทจนเลยขั้นควบคุมได้ลุกลามไปจนถึงมีการจุดประกายขยายความคิดที่จะเปลี่ยนแปลงประเทศ โดยอาศัยช่องกฎหมายรัฐธรรมนูญ ที่ออกแบบมาใช้เป็นแม่บทปกครองประเทศ... จึงมีการสร้างงานการเมืองเพื่อประโยชน์ตนอย่างมีวัตถุประสงค์เฉพาะ... เป็นงานการเมืองแบบพ่อค้าขายของชำธรรมดาๆ ซึ่งใช้หลักซื้อมาขายไปบวกกำไรปกติ โดยมีการจัดกระบวนการให้มีลักษณะขายตรง มุ่งสู่กลุ่มลูกค้าอย่างมีเป้าหมาย มีการแสวงหานักค้านักขาย นักการตลาด นักโฆษณาชวนเชื่อ ไว้ช่วยทำงานด้านการตลาด... เมื่อสภาพความคล่องและการตลาดโตขึ้น ก็เริ่มวางสาขาไปในถิ่นฐานพื้นที่เป้าหมาย โดยมีการจัดหาเด็กเดินตลาด นักเลงคุมร้าน เจ้าหน้าที่รัฐรับจ๊อบมาช่วยสนับสนุน โดยต่างตอบแทนประโยชน์ให้ตามความเหมาะควร อีกทั้งยังมีพนักงานพิเศษคอยปกป้องประโยชน์ในธุรกิจของตน และมุ่งทำลายวงจรการค้าของคู่แข่ง ที่ไม่ยอมเข้ามาอยู่ใต้อำนาจ มีเจ้าหน้าที่เถื่อนบวกกับคนถ่อยที่มีนิสัยอันธพาล กล้าตีหัวหมาด่าแม่เจ๊ก ซึ่งได้รับการคุ้มครองดูแลช่วยงานสนับสนุน เป็นตัวทำงานอีกด้านหนึ่ง... เมื่อบวกกับยุทธศาสตร์การค้าขาย ที่พุ่งไปสู่คนระดับรากหญ้า ที่ยังประสบปัญหาการครองชีพชักหน้าไม่ถึงหลัง ที่มีอยู่มากในสังคม จึงได้ใจชาวบ้านระดับรากหญ้าที่มองดูร้านโชห่วยติดแอร์ดังกล่าวดุจเทพเจ้ามาโปรด

จะเห็นได้ว่า การใช้กลยุทธ์ดังกล่าวได้ผลมากในสังคมที่ประสบปัญหาความยากจน ไร้เสถียรภาพในการครองชีพ ประชาชนอ่อนล้าทางศีลธรรม จริยธรรม คุณธรรม ซึ่งเป็นสาเหตุหลักของภาคสังคมในยุคเสื่อมถอยทางจิตวิญญาณ... ปัญหามากมายเติบโตขยายตัวอย่างยากจะแก้ไข ไม่ว่า อาชญากรรม ยาเสพติด และการสร้างความแตกแยกในหมู่ชน ด้วยรากเหง้าแห่งปัญหา คือ ความยากจน ยังไม่ได้รับการเยียวยา

...ความยากจนบวกกับคติสุขนิยมของประชาสังคม จึงนำไปสู่การจัดทำแผนงานภาคสังคม (การเมือง) ของร้านโชห่วยติดแอร์ ที่ต้องการผันตนเองมาเป็นอำมาตย์ศักดินา เพื่อใช้อำนาจรัฐมุ่งหาประโยชน์ โดยอาศัยหลักกฎหมายการปกครองที่อ้างอิงอาศัยเสียงส่วนใหญ่ เพื่อก้าวสู่การถืออำนาจปกครองสังคม โดยการรู้ช่องทางการใช้กฎหมาย เพื่อความสบประโยชน์แห่งตนและหมู่คณะ ภายใต้การอ้างอิงสังคมเป็นบรรทัดฐาน

เมื่อบรรจบกับเสียงส่วนใหญ่ที่ชี้นำในสังคมที่เสื่อมถอยแบบนี้ มักจะมาจากคนด้อยโอกาสและประสบปัญหาความยากจนเป็นพื้นฐาน จึงกลายเป็นเสียงสวรรค์ของเจ้าของร้านโชห่วยติดแอร์ที่มีพฤติกรรมไร้มนุษยธรรมที่อาศัยช่องทางการหากินจากปัญหารากเหง้าของสังคมและฐานเสียงเหล่านี้ยึดติดในประชานิยมของร้านโชห่วยติดแอร์ที่มีพฤติกรรมไร้มนุษยธรรม ที่อาศัยปัญหาเพื่อประโยชน์ของตนเองและหมู่คณะ และเมื่อได้เล็งเห็นช่องการใช้เสียงส่วนใหญ่มาเป็นฐานอำนาจ ระบบการขายในสังคมร้านโชห่วยจึงเกิดขึ้นในระบบการเมือง เพื่อเดินหน้าไปสู่การยึดอำนาจทางการปกครอง โดยการใช้ระบบเสียงข้างมากเป็นเครื่องมือที่ประเทศทั่วโลกเรียกว่า ระบบประชาธิปไตย... ยุทธการแบบร้านโชห่วยติดแอร์ จึงเกิดขึ้นในวงการเมือง ดุจการทำธุรกิจข้างถนนของสังคมที่เสื่อมถอย และที่สำคัญมีการแสวงหาผลประโยชน์ให้กับสังคมพวกพ้องอย่างเปิดเผย ทั้งนี้โดยมีการจัดตั้งมวลสมาชิกภาคสังคมขั้นรากหญ้าไว้เป็นฐานกำลัง ตามยุทธวิธีแบบร้านโชห่วย... การใช้ระบบนำเสนอผลประโยชน์เพื่อให้ได้มาตามความต้องการ ถูกนำมาใช้ในระบบ มีการเสนอสนองผลประโยชน์ เรียกว่า ต่างตอบแทน อย่างขาดพื้นฐานทางศีลธรรม จริยธรรม และคุณธรรม มีการจัดซื้อคนมาเป็นข้าทาสบริวาร มีการจัดระบบการตลาดแบบขายตรง มียุทธวิธีทำลายคู่แข่งขันอย่างขาดมนุษยธรรม อาศัยอันธพาลบุคคลทั้งในรูปแบบ-นอกรูปแบบช่วยก่อการ สรรพวิธีที่ไร้คุณธรรมจึงเกิดขึ้นในสังคมที่อ่อนล้าเช่นนี้ มีการปลุกปั่นสร้างกระแสในหมู่ประชาชนรากหญ้าให้เข้าใจผิดเพี้ยน ละทิ้งคุณธรรมความดี ประเพณีนิยมที่สืบกันมา เพื่อแลกเปลี่ยนกับวัตถุนิยมที่ต้องการ สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นในสังคมที่ถูกบริหารจัดการด้วยระบบการเมืองแบบโชห่วย ของพ่อค้าหน้าเลือด นายทุนศักดินาที่ไร้คุณธรรม ปัญหาสังคมจึงไม่จบสิ้น และยิ่งแก้ก็ยิ่งยุ่ง เพราะไม่ได้แก้ลงไปที่ปัญหา คือ ความยากจนของสังคม และด้วยวิกฤติการณ์ทรัพยากรสิ่งแวดล้อม และขาดแคลนปัจจัยในทุกๆ ด้าน จึงทำให้ปัญหารากเหง้าความยากจนในสังคม ถูกโถมทับด้วยปัญหาซึ่งเกิดขึ้นจากเงื่อนไขต่างๆ ของโลก และเมื่อมาบวกกับความเห็นแก่ตัว และความเป็นอันธพาลทางความคิดของเจ้าของร้านโชห่วยติดแอร์ สังคมไทยที่ย่ำแย่อยู่แล้วจึงยอบแยบอย่างที่เห็น เรื่องดังกล่าวไม่ทราบว่าหลวงพ่อมีแนวความคิดในทางธรรม จะช่วยเหลือสังคมแบบนี้ได้อย่างไรบ้างครับ!

วิสัชนา เจริญพรสาธุชนที่มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา เรื่องที่ปุจฉามายาวเป็นหน้าคงไม่ต้องถามอาตมาหรอก... ควรไปถามท่านอุบาสกประยุทธ์ และคณะรักษาความสงบแห่งชาติ ซึ่งคงบรรลุสัจธรรมดังกล่าวแล้ว จึงกล้าหาญที่จะทำการเยียวยาสังคมที่ถูกโรคภัยจากกิเลสมารเล่นงานจนบอบช้ำสาหัสมานานหลายปี แต่สำหรับเรื่องการแพร่ข่าวสารข้อมูลไร้สาระ ใส่สีตีไข่ แต่งเติมเรื่องจริงบ้างเท็จบ้าง เผยแพร่กันในโลกออนไลน์ เพื่อสร้างความสนุกสนานหรือต้องการสร้างความเครียดให้กับสังคม ขอสรุปว่าเป็นพฤติกรรมของพาลชน ซึ่งสัตบุรุษคนดีไม่ควรทำเป็นเรื่องของหมู่คนอับปัญญาชอบกระทำ ที่ประพฤติปฏิบัติอย่างไม่ถูกควร ผิดในศีล ไม่ถูกต้องในธรรม และบกพร่องในจริยธรรม ขาดคุณธรรม ด้วยการพูดจาสื่อสารข้อมูลความคิดภาพข่าวสารไปในด้านอกุศล ไม่มีประโยชน์และเป็นโทษภัยของสังคม บางเรื่องก็เท็จ บางเรื่องก็ส่อเสียด บางเรื่องก็เป็นการใช้คำหยาบ และมากเรื่องล้วนเหลวไหลไร้สาระ ไม่มีประโยชน์โดยธรรม... ผลแห่งการกระทำของบุคคลเหล่านี้ ย่อมเป็นผู้เข้าถึงความวิบัติ ๔ และเกิดความเป็นมิจฉาทิฏฐิ อับปัญญาเป็นผล... และหากเรื่องราวที่สื่อสารส่งออกไปสู่สังคม ทำให้บุคคลหรือสังคมเดือดร้อน ผลกรรมดังกล่าวย่อมเกิดขึ้นอย่างเต็มกำลัง โดยขยายฐานของกรรมไปสู่ครุกรรมได้อย่างไม่ยาก อันจะส่งผลเต็มกำลังอย่างรวดเร็วในการตอบแทนคืนอย่างวิบัติกับบุคคลที่กระทำ ให้ความวิบัติในเบื้องหน้าเพียงอย่างเดียว จึงควรที่สาธุชนจะใคร่ครวญไตร่ตรองให้รอบคอบในเรื่องราวทั้งหลาย ก่อนจะสื่อสารกระทำการใดออกไป ที่สำคัญผู้รับรู้รับฟังข่าวสารทั้งหลายในสังคมยุคนี้ พึงตั้งสติกลั่นกรองไต่สวนด้วยปัญญา พิจารณาด้วยจิตที่ถึงพร้อมในความรู้เท่าทัน ก่อนจะลงมติเชื่อว่าเรื่องนั้นๆจริงหรือไม่... สำคัญอย่างยิ่งพึงใช้หลัก “ฟังครึ่งหู เก็บไว้สักหูครึ่ง” เพื่อความไม่ประมาทในธรรม...

เจริญพร