ปัญหาแก้ไขได้ด้วยตนเอง!

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา บ้านเมืองเดินทางเข้าสู่พื้นที่ความขัดแย้งระหว่างกลุ่มคนที่ต่างฝ่ายต่างมีความคิด ต่างฝ่ายต่างมีพวก ต่างฝ่ายต่างมีอำนาจ... การแบ่งฝ่ายเกิดขึ้น จนหาจุดลงตัวเพื่อการอยู่ร่วมกันได้ยาก มีผู้นำเสนอแนวสันติวิธีหลายรูปแบบ แต่ไม่มีประสิทธิผล สังคมไทยยังเดินหน้าแตกต่างกันต่อไป จนปรากฏความแตกแยกในสังคมอย่างที่เห็น... ความเป็นหลักของชาติก็ถูกบ่อนทำลายอยู่ตลอดเวลา โดยเฉพาะ สถาบันศาสนา เกือบไร้บทบาทต่อสังคม แม้หมู่พระสงฆ์ในประเทศนี้ก็ยังแบ่งฝ่ายประกาศตนเลือกข้างอย่างชัดเจน เพื่อความก้าวหน้าในสมณฐานะ-สมณศักดิ์... ห้ามเถียงว่า ไม่จริง! ไม่ใช่!! เพราะได้เห็น ได้ยินมาโดยตรงจากพระมหาเถระบางรูปที่มีบทบาทในองค์กรสงฆ์ โดยเฉพาะพฤติกรรมเชิงสนับสนุนอย่างออกหน้าออกตาในกลุ่มคนสีเสื้อ... จึงเป็นเรื่องที่น่าเศร้าต่อสังคมไทย เมื่อกาลเวลาดำเนินมาถึงจุดต่ำสุดของสังคม ความไร้ศีลธรรม ขาดมโนธรรม จึงปรากฏแพร่หลายไปทั่วหัวระแหง ไม่เว้นในทุกภาค

วันนี้แห่งสังคมไทยจึงหมักหมมไปด้วยปัญหาจิปาถะ ไล่เรียงตั้งแต่สากกะเบือยันเรือรบ ตั้งแต่ปัญหายุวอาชญากร จนถึงปัญหาอันธพาลล้นเมือง เศรษฐกิจตกต่ำ ชาวนาขายข้าวไม่ได้เงินต้องฆ่าตัวตายหนีความทุกข์... หนีหนี้นอกระบบ ไม่มีอำนาจยุติธรรมใดๆ ยื่นเข้าไปช่วยเหลือเพื่อดับทุกข์ให้ชาวนา เกษตรกรที่เป็นสันหลังของชาติ

ปัญหาน้อยใหญ่ของประชาชนจึงพุ่งตรงไปที่สถาบันกษัตริย์ เสาหลักของประเทศ ที่ค้ำชูประเทศชาติมาช้านาน “ทุกข์ของแผ่นดิน คือ ทุกข์ของพระมหากษัตริย์ไทย”...

ใคร่ขอเรียนมาเพื่อเปิดเผยความรู้สึกว่า มันน่าเศร้าใจกับสถานการณ์ในสังคมไทยที่เป็นไปตามที่กล่าวพอสังเขป ซึ่งไม่ควรปล่อยให้สังคมไทยเป็นไปแบบนี้อีกต่อไป เพราะจะมีแต่ทรุดกับทรุดในทุกด้าน จึงควรชักชวนกันหันหน้าเข้าหากันในหมู่คนดีที่มีศีลธรรม ร่วมกันช่วยกันคนละไม้คนละมือ คนละหนึ่งจิตใจ เพื่อหาทางออกให้กับประเทศไทย โดยวิธีที่ถูกต้องตามหลักพระพุทธศาสนา จึงขอเรียนมาเพื่อกรุณาวิสัชนาตามเห็นสมควรเถิด

วิสัชนา ขอเจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธาในพระพุทธศาสนา กฎความจริงข้อหนึ่งที่ปฏิเสธไม่ได้ของสัตว์โลก คือ การเป็นไปตามกรรม มีกรรมเป็นผู้ให้ผล มีกรรมเป็นแดนเกิด มีกรรมเป็นผู้ติดตาม มีกรรมเป็นที่พึ่งอาศัย จักทำกรรมอันใดไว้ จะต้องได้รับผลของกรรมนั้น...

จากหนึ่งกรรม หนึ่งคน เมื่อรวมเข้าก็เป็นมวลกรรมของสังคมประเทศชาติ เรียกว่า พหุลกรรม ที่ประมวลรวมตัวกันเพื่อขับเคลื่อนสังคมนาวาไปในทิศทางตามแรงกรรม ที่ให้มีวิบากกรรมเกิดขึ้นตามแรงกรรมนั้น

เรื่องธรรมดาดังกล่าว เป็นเรื่องเข้าใจยากสำหรับคนพาล แต่เข้าใจไม่ยากสำหรับบัณฑิต นักวิทยาศาสตร์ตะวันตกจึงคิดค้นหากฎธรรมดานี้ได้จากการสังเกตธรรมชาติรอบตัว การเรียนรู้ความเป็นธรรมดาของโลก ก็เพื่อเข้าให้ถึง เห็นให้จริง ในความเป็นธรรมดา จะได้ไม่ผิดเพี้ยนไปจากความเป็นธรรมดา เรียกว่า ไม่วิปลาส...

การไม่วิปลาสนั้นจะมีขึ้นได้ด้วยอำนาจสติปัญญา ที่ทรงคุณานุภาพอันใหญ่หลวง ยากที่จะบรรยายได้หมด แต่สรุปกล่าวรวมลงที่ว่า “ปัญหาทั้งปวง แก้ไขให้ดับสิ้นไปได้ด้วยสติปัญญา”

พระพุทธศาสนาจึงมีธรรมวิธีอบรมจิตเพื่อให้นึกคิดอย่างมีสติปัญญา ด้วยองค์คุณของสัมมาวายา สัมมาสติ สัมมาสมาธิ ความต้องการ สติ สมาธิ ปัญญา จึงนำไปสู่กระบวนการอบรมพัฒนาจิตของสัตว์มนุษย์ทั้งหลาย ที่เรียกว่า อบรมจิตภาวนาเพื่อการก่อเกิดจิตตานุภาพ

จิตตานุภาพนั้น เมื่อเกิดขึ้น มีขึ้นแล้วในจิตใจของผู้ใด บุคคลผู้นั้นจะมีสติปัญญา ก่อเกิดตาม ซึ่งหากอำนาจจิต สูง เข้ม มั่นคง สติปัญญาก็จะเฉียบคม แก่กล้า จึงเปรียบ สติปัญญาดุจอาวุธ...

แต่การที่จะสร้างสติปัญญาให้เกิดขึ้นได้นั้น จะต้องสร้างความรู้สึกให้ขึ้นถึงความเห็นชอบตามธรรม ที่เรียกว่า สัมมาทิฏฐิ

ปัญหาจึงตกมาอยู่ที่ว่า วันนี้แห่งสังคมไทย มวลประชาชนตกอยู่ภายใต้อำนาจสัมมาทิฏฐิ หรือ มิจฉาทิฏฐิ ถ้าเป็นมิจฉาทิฏฐิมากกว่าครึ่งประเทศ หายนะย่อมมาจอดรออยู่หน้าประตูบ้านแล้ว และถ้าประชากรของประเทศมากยิ่งขึ้นกว่านั้นเป็นมิจฉาทิฏฐิ ความหายนะย่อมมาจ่อหน้าห้องนอนแล้ว...

สภาวธรรมทั้งปวง... เหตุการณ์ทั้งหลายที่เกิดปรากฏในขณะนี้ของสังคมไทยนั้น ก็เนื่องในอำนาจธรรมตามที่กล่าว เมื่อเข้าใจเช่นนี้ตรงกัน ก็จะนำไปสู่การแก้ปัญหาตรงจุด... นั่นคือการให้การศึกษาอบรมจิตวิญญาณสัตว์สังคมให้เป็นสัมมาทิฏฐิในเบื้องต้นแห่งโลกียธรรมให้ได้ก่อน ทั้งนี้ยังไม่ต้องพูดถึงโลกุตรธรรม นั่นหมายถึง ความมีศรัทธาในบุญ บาป ...ความเชื่อมั่นในกรรมนิยาม ด้วยความเข้าใจในสัจธรรมแห่งวัฏสงสาร ที่สามารถชี้แจงแสดงเหตุผลให้ประจักษ์ได้

ภาระหน้าที่แห่งการให้ความรู้ความเข้าใจในเรื่องดังกล่าว จึงต้องเป็นหน้าที่ของพ่อแม่ ครูบาอาจารย์ และพระภิกษุสงฆ์ นักบวชในศาสนาต่างๆ ที่จะต้องจัดการศึกษาเพื่อชีวิตให้กับสมาชิกในครอบครัว ...ในสังคมอย่างเร่งด่วน โดยจะต้องเริ่มต้นที่ตนเองเป็นเบื้องแรก ก่อนจะสั่งสอนชี้นำคนอื่น... และนี่คือปัญหาที่แท้จริงของสังคม ด้วยแม้ตัวเราเองก็ยังเป็นพวกมิจฉาทิฏฐิอยู่เลย...เอวัง