ถ้อยคำแห่งความเกลียดชัง

โดย...โยโมทาโร่ ภาพไม่มีเครดิต

สถานการณ์ คมสันต์เป็นคนหนึ่งที่ติดตามข่าวสารบ้านเมืองอยู่ตลอด และมักจะอัพสเตตัสเกี่ยวกับความเคลื่อนไหวทางการเมืองของทั้งสองฝ่ายเป็นประจำวันไม่ว่าข่าวเล็กหรือข่าวใหญ่ ข่าวจริงและข่าวลวง หากเห็นว่าข้อมูลนั้นตรงกับจริตแนวคิดเดียวกันคมสันต์จะรีบแชร์ทันที เพื่อให้เพื่อนๆ ที่มีแนวความคิดเดียวกันได้ร่วมแสดงความคิดเห็น หลายครั้งก็แสดงความคิดด้วยถ้อยคำหยาบคาย จนดูเหมือนอีกฝ่ายแทบไม่เป็นผู้เป็นคน ทั้งที่หลายๆ เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นและส่งต่อกันในโซเซียลมีเดียนั้นเป็นเรื่องที่แต่งขึ้น หรือนำภาพมาบิดเบือน

พอความจริงเปิดเผย คมสันต์ก็ไม่ได้แชร์ความจริงนั้น แต่ค้นหาข้อมูลที่สนับสนุนฝ่ายตัวเองโพสต์ต่อไปด้วยความเกลียดชัง จนกระทั่งความรุนแรงก็เกิดขึ้นกับผู้บริสุทธิ์ คมสันต์จึงหยุดหันไปประณามผู้ก่อเหตุอย่างรุนแรงและพยายามหาคนร้ายด้วยกูเกิล หรือพยายามทำตัวเป็นนักสืบออนไลน์ด้วยการปักธงไว้ในใจอยู่ก่อน จากนั้นก็ลงทุนตัดต่อภาพพร้อมข้อความโพสต์เฟซบุ๊กขึ้นอีกครั้ง และข้อมูลก็ถูกแชร์ส่งต่อกันไป จนเรื่องเท็จกลายเป็นเรื่องจริง ส่งความเกลียดชังให้ฝังรากลึก จนเพื่อนที่ไม่ได้สนใจเรื่องราวทางการเมืองมากนักอาศัยติดตามคอยดูอยู่ห่างจากข่าวคราวที่เพื่อนในเฟซบุ๊กแชร์กัน เริ่มรู้สึกว่าความรุนแรง ในโลกออนไลน์นั้นถูกแสดงออกในโลกความจริงด้วยเช่นกัน

ทางออก เราจะไปร่วมม็อบ เราไม่ชอบนักการเมืองคนนี้ เราไม่ชอบนโยบาย หรือเราไม่ชอบสิ่งที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งทำ การที่เราจะมีแนวคิดทางการเมืองและแสดงความเห็นในโซเซียลมีเดียนั้นไม่ได้เป็นเรื่องผิด แต่หากคำพูดที่เราแสดงความคิดเห็นนั้นเต็มไปด้วยความหยาบคาย ความเกลียดชังและอคติ ก็คงไม่ทำให้เราดูดีไปกว่าคนที่เรากล่าววิจารณ์สักเท่าไหร่นัก

สำหรับคมสันต์แล้ว เราอาจหาทางออกให้กับเขาด้วยการ พูดคุยบอกเล่าอย่างตรงไปตรงมาเช่นกัลยาณมิตรจะเตือนซึ่งกันและกัน ว่าเขาแสดงความเห็นได้แต่ก่อนจะโพสต์หรือแชร์ช่วยช้าลงอีกนิดเพื่อให้ได้มีเวลาคิด ว่าจะโพสต์ต่อดีหรือไม่ หากเสียงเล็กๆ ในใจบอกว่าอย่าแทรกขึ้นมาขอให้หยุด เพราะทุกครั้งที่เราใส่ถ้อยคำแห่งความเกลียดชังลงไป ทุกตัวอักษรไม่ต่างจากกระสุนปืนและระเบิดที่ทำให้เกิดความแตกร้าว

ไม่ได้ห้ามแต่ขอให้ช้า ไม่ได้ห้ามแต่ขอให้ตั้งสติคิดอีกนิด สุดท้ายคมสันต์จะฟังหรือไม่ก็สุดแท้แต่การตัดสินใจ อย่างน้อยเราก็ได้ทำหน้าที่มิตรที่ดี และช่วยลดความขัดแย้งจากถ้อยคำแห่งความเกลียดชังที่พรั่งพรูอย่างขาดความยั้งคิด

Ask the expert

Q : มีเพื่อนเป็นเกมเมอร์ดูแลเกมออนไลน์ วันๆ ก็อยู่แต่ในเกม เล่นแต่อินเทอร์เน็ต สมัยเรียนก็เป็นคนที่พูดจาปกติ แต่พอเรียนจบแยกย้ายกัน นานๆ เจอกันครั้งดูเขากลายเป็นคนขี้อายไม่กล้าพูด เงียบๆ แต่มีอะไรพิมพ์บอกในไลน์แทน จะทำยังดีครับอยากให้เพื่อนกลับมาเหมือนเดิม

A : ผู้เชี่ยวชาญจากสายด่วนกรมสุขภาพจิต 1667 แนะนำว่า ปกติแล้วคนขี้อายมักจะรู้สึกว่าตัวเองเป็นเป้าสายตาของคนอื่นอยู่เสมอ ไม่กล้าพูด ไม่กล้าแสดงออก เด็กๆ เคยถูกล้อเลียนบ่อยๆ แต่กรณีนี้อาจเกิดจากความเคยชินกับการเก็บตัวอยู่คนเดียวกับเกมออนไลน์ พูดคุยกันผ่านตัวอักษร ไม่ค่อยพบปะผู้คนทำให้นานวันเข้าจึงเกิดความไม่มั่นใจในตัวเอง สามารถแก้ไขได้ด้วยการชวนเพื่อนออกมาสังสรรค์ กินอาหารกลางวัน หรือแค่ชวนมาเดินเลือกซื้อของ เพื่อนก็จะค่อยๆ ปรับตัวได้เอง

He Said / She Said

กายพนักงานบริษัท

“ผมจะชอบผู้หญิงน่ารักๆ เล่นตัวนิด ดูมีของหน่อย และเป็นตัวของตัวเอง ดูมีสไตล์ และแต่งตัวเป็น ใช่เลยครับ”

ผิงพนักงานบริษัท

“ชอบหนุ่มๆ ที่ใส่ใจเรา แคร์ความรู้สึกเรา และชอบหนุ่มที่ดูแลตัวเอง มีความสุขกับตัวเอง ดูมีเสน่ห์ดีค่ะ”

Quote

“ฉันไม่สนใจหรอกว่า ใครจะมาตัดสินฉัน หรือจะตัดสินฉันด้วยกฎเกณฑ์อะไร ไม่มีสิ่งไหนจะมาหยุดยั้งฉันให้ใช้ชีวิตในแบบที่ปรารถนา ในแบบที่ฉันเลือกเองได้หรอก”

อะแมนด้า โฮลเด้น นักแสดงสาวชาวอังกฤษ