
รู้หน้าไม่รู้ใจ
โดย...จีไอโจ
โดย...จีไอโจ
เขารู้เรา แต่บางทีเราก็แทบไม่รู้เขา (เอาซะเลย) ยิ่งเฉพาะเพื่อนที่ทำงาน นั่งโต๊ะข้างๆ ร่วมหัวจมท้ายกันมาหลายปี สิ่งที่ซ่อนอยู่ภายในช่างยากเหลือเกินที่จะหยั่งใจเขาออก บางคนเป็นพวกปากหวานก้นเปรี้ยว บางรายเข้าข่ายปากว่าตาขยิบ ประเภทตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จก็เยอะ นี่ล่ะหนาที่โบราณว่าไว้ รู้หน้าไม่รู้ใจ
ขอใจแลกใจเธอ (ไปโลด)
“เบอร์โทรอื่น จะได้ยินเสียงรอสาย แบบ แบบ แบบ ว่าให้รอ แต่เบอร์นี้ จะได้ยินเสียงใจบอกว่า” วิธีนี้ลูกทุ่งลำซิ่ง “หญิงลี ศรีจุมพล” ใช้มาแล้ว ได้ผลไหม ไม่รู้ รู้ก็แต่ว่าเธอให้อีกฝ่ายเข้าสู่บริการรับฝากหัวใจ ลงทะเบียนฝากไว้ตัวเอากลับไป ใจให้เก็บรักษา เป็นเราเหรอ ได้เบอร์แล้วก็ต้องได้ใจกลับมาด้วย คงไม่บ่อยให้อีกฝ่ายเข้าสู่บริการรับฝากหัวใจหรอก หรือไม่งั้น ก็ขอเปลี่ยนวิธีใช้ใจแลกใจ เรียกว่าเป็นการซื้อใจต่อใจ ให้รู้ดำรู้แดงไปเลย ตกลงเพื่อนร่วมงานคนนั้น เขาคิดอะไร ยังไงกับเรา รู้สึกแฮปปี้ หรือโน โน โน ที่ทำดีต่อหน้าอยู่ แค่หวังผลประโยชน์ ให้ใจเขาก่อน วันหนึ่งเขาคงจะให้ใจเรา (บ้าง) น้อยมากไม่เกี่ยง ขอให้เป็นใจที่จริงก็พอ
ควักหัวใจออกมา (เดี๋ยวนี้)
“ใหม่ เจริญปุระ” บอกให้ “ควักหัวใจออกมา เอาออกมาพิสูจน์ เพราะเพียงแค่คำพูด ไม่พอ” แหม!!! ถ้ามันง่ายอย่างนั้น ทุกคนก็คงเดาใจเพื่อนร่วมงานประเภทรู้หน้าไม่รู้ใจได้หมดทุกซอกทุกมุมแล้วล่ะ ว่าไหม? แต่เพราะอะไรๆ มันไม่ง่าย มนุษย์ใจยากหยั่งถึง จึงทำให้ใครๆ ต้องมานั่งกุมขมับปวดเศียรเวียนเกล้ากับเพื่อนร่วมงานที่ใจกับหน้าไม่ตรงกัน ทำดีต่อหน้า ลับหลังว่าร้าย ไม่พอ ยังดีแต่ปาก ทว่าไม่เคยลงมือปฏิบัติให้เห็นเป็นตัวอย่าง เจอคนเยี่ยงนี้ไม่ไหวจะเคลียร์ จะตัดขาดไม่ยุ่งเกี่ยวก็ใช่เรื่อง เพราะยังต้องร่วมงาน อยู่แผนกเดียวกัน คงได้แต่ปล่อยไป ทางใครทางมัน อย่าเสียเวลาไปควักหัวใจ ให้เขานั่นล่ะ ควักหัวใจตัวเองออกมาพิสูจน์







