วิกฤตพลิกชีวิตสมดุล

โดย...วารุณี อินวันนา

วิกฤตในชีวิตเมื่อผ่านมาได้ มักจะทำให้คนเราเปลี่ยนแนวความคิดในการใช้ชีวิตที่มีความยืดหยุ่นมากขึ้น ดั่งนักคณิตศาตร์ประกันภัยหนุ่ม พิเชฐ เจียรมณีทวีสิน (ทอมมี่) ประธานคณะอนุกรรมการคณิตศาสตร์ประกันภัยของสมาคมประกันชีวิตไทย และรองนายกสมาคมนักคณิตศาสตร์ประกันภัยแห่งประเทศไทย

ปัจจุบัน ทอมมี่ อายุ 36 ปีแล้ว ผ่านประสบการณ์ทำงานเป็นนักคณิตศาสตร์ประกันภัยในต่างประเทศและกับองค์กรขนาดใหญ่ ซึ่งแน่นอนว่ารายได้ของเขาย่อมไม่ธรรมดา

แต่วิกฤตหลายอย่างเกิดขึ้นเกือบจะพร้อมๆ กัน ทั้งการขาดทุนจนทำให้เงินเก็บทั้งหมดหายวับไปกับตาหลายล้านบาทในช่วงวิกฤตการเงิน เช่น หุ้นบางบริษัทที่เคยถือไว้ 50 เหรียญสหรัฐต่อหุ้น ได้ตกลงไปจนแทบไม่เหลือมูลค่าเป็นแค่กระดาษเปล่าใบหนึ่ง และบางตัวจากราคาหุ้นละ 80 เหรียญฮ่องกง ตกลงมาเหลือ 30 เหรียญฮ่องกง

รวมถึงการเจ็บป่วยจากโรคออฟฟิศซินโดรมเมื่อ 56 ปีที่แล้ว ทำให้มีเวลากลับมาทบทวนและได้คิดว่า “เงินไม่ใช่ทุกอย่าง” ในชีวิต เข้าใจว่าทฤษฎีการลงทุนอย่างเดียวไปไม่รอด ต้องดูสภาพแวดล้อมของสังคมและตลาดโดยรวมไปด้วย

“ตอนนั้นทำให้เราคิดว่า ถ้ามีเงิน สุขภาพไม่ดีก็ทำอะไรไม่ได้ แล้วกับครอบครัวเราล่ะ พ่อ แม่ ปู่ น้อง เราไม่ได้ให้เวลาเขาเลย มุ่งทำงานอย่างเดียว ซึ่งการทำงานที่ฮ่องกงแข่งขันสูงมาก ในทุกๆ วันเราจะต้องทำงานให้ได้มากขึ้นทุกวัน แต่เมื่อเจอวิกฤตอย่างที่พูดมาจึงต้องทบทวนใหม่” ทอมมี่ กล่าว

 

วันนี้ ทอมมี่ จัดสรรชีวิตออกมาเป็น 3 ส่วน คือ งาน ความสัมพันธ์กับครอบครัวและสังคม สุขภาพ ซึ่งทั้งสามอย่างนี้ต้องไปด้วยกัน เปรียบเหมือนขาตั้งกล้องที่มี 3 ขา หากขาดขาใดขาหนึ่งไปจะทำงานได้ไม่มีประสิทธิภาพ หรืออาจจะทำไม่ได้เลย

ในมุมของงาน ยังทำงานเต็มที่ แต่สร้างคนที่มีศักยภาพขึ้นมาให้แบ่งเบางานออกไป สนับสนุนผู้ที่มีศักยภาพให้แสดงฝีมือเต็มที่ เหมือนมี ทอมมี่ เพิ่มขึ้นมาอีก 10 คน งานเสร็จเร็วขึ้น

อีกมุมคือ สุขภาพ มีเวลาในการไปออกกำลังกาย ว่ายน้ำ พาครอบครัวไปสูดอากาศบริสุทธิ์ต่างจังหวัด ทำให้อารมณ์ผ่อนคลาย

ในมุม ครอบครัว มีเวลาให้กับปู่ พ่อ แม่ และน้องๆ ยามว่างๆ ก็ไปหาอาหารทานนอกบ้าน พูดคุยกันมากขึ้น และมีเวลาบริหารสังคม ออกไปพบปะเพื่อนฝูง เป็นวิทยากรและเขียนหนังสือแบ่งปันความรู้ให้กับคนรุ่นใหม่

“ชีวิตผ่อนคลายมากขึ้น รู้สึกว่าสมดุลแล้ว เมื่อก่อนผมประหยัดมาก เพราะพ่อแม่เป็นคนสมถะและไม่ได้ร่ำรวยมาก ก็พยายามที่จะพุ่งไปข้างหน้าทุกวัน หลังเกิดวิกฤต ก็ใช้เงินมากขึ้นให้กับตัวเองและคนที่เรารัก เพื่อสร้างความสมดุลในชีวิตให้มากขึ้น ตามกำลังและความสามารถที่เรามี” ทอมมี่ กล่าว

ทอมมี่ ทิ้งท้ายว่า อยากให้คนเราสร้างสมดุลชีวิตให้เหมาะสม จะทำให้ไม่สูญเสียส่วนใดส่วนหนึ่งของชีวิต ทั้งความสัมพันธ์กับครอบครัว สังคม สุขภาพ และงานก็ยังมีประสิทธิภาพ

เกษียณ

เตรียมตัวตายอย่างสงบ

โดย...วารุณี อินวันนา

คุณหญิงจำนงศรี หาญเจนลักษณ์ นักเขียนชื่อดัง ที่ยังคงดูสดใสผ่านสีหน้าและแววตา ถึงจะย่างเข้าวัย 75 ปี แต่ความจำเป็นเลิศ เห็นได้จากการเป็นวิทยากรที่พูดโดยไม่มีบท ร้อยเรื่องราวได้อย่างไม่สะดุด

คุณหญิง เล่าว่า ด้วยวัยที่เลยผ่าน ทำให้ได้พบเจอคนวัยเดียวกันที่นอนป่วย เจ็บปวด อยู่บนเตียงที่เต็มไปด้วยสายระโยงระยางบนตัวที่โรงพยาบาล ไม่มีสิทธิตัดสินชีวิตตัวเอง เพราะในประเทศไทยยังไม่มีกฎหมายให้ผู้ป่วยเลือกจบชีวิตตัวเองเพื่อให้พ้นจากความเจ็บปวดและทุกข์ทรมานเหมือนต่างประเทศ

เป็นแรงบันดาลใจให้ลุกขึ้นมาทำบ้านที่เชียงใหม่เป็นที่อบรมเรื่อง วิถีสู่ความตายอันสงบ เพื่อลดความทุกข์ใจ ลดความเครียด ความกังวลใจ ให้กับผู้สูงวัย

จังหวะเดียวกับที่ทราบว่าทางมหาวิทยาลัยมหิดลจะขับเคลื่อนเรื่องการเตรียมตัวตายดีเป็นเรื่องใหญ่ จึงได้บริจาคที่ดิน 100 ไร่ให้ทางมหาวิทยาลัย เพื่อสร้างศูนย์การเรียนรู้เรื่องดังกล่าว

 

คนวัยเกษียณจะมีความเสื่อมทางกายภาพและมีอาการหลงลืม ซึมเศร้า ที่ลูกหลานต้องเข้าใจ และผู้สูงวัยก็ต้องเตรียมตัวเองให้พร้อมรับมือ

จากประสบการณ์ การจากไปด้วยดีจะเกิดกับคนสูงวัยในต่างจังหวัด มีลูกหลานล้อมรอบ เป็นไปตามธรรมชาติ ซึ่งร่างกายจะกินอาหารน้อยลงเรื่อยๆ ลูกหลานไม่ยัดเยียด ร่างกายจะหลั่งฮอร์โมนที่ทำให้รีแลกซ์ และในที่สุดร่างกายจะไม่หิวและไม่ดื่ม สภาพจิตจะดี

ต่างจากคนในเมืองใหญ่ที่ถูกแพทย์ยื้อชีวิตด้วยเครื่องมือต่างๆ ให้อาหารทางสายยางผ่านการเจาะลำคอ กระตุ้นหัวใจ เมื่อความดันตก ร้องไห้ทรมาน บางคนกว่าจะจากไปใช้เวลาร่วมครึ่งปี

เมื่อถึงวัยเกษียณ การเตรียมใจ เตรียมตัวให้พร้อมในการจาก ตัดความกังวล ลดความขัดแย้งในใจ จึงเป็นสิ่งจำเป็น เพื่อการจากไปอย่างสงบไม่ทรมาน