รักเก่าๆในความทรงจำหม่นเศร้าของวิษณุพงษ์ หนูนันท์
เรื่อง อินทรชัย พาณิชกุล
ขึ้ นชื่อว่าลูกผู้ชาย ใครๆ ก็เคยอกหักมาด้วยกัน ทั้งนั้น
แต่เชื่อว่าคงมีน้อยคนที่จะเหมือน วิษณุพงษ์ หนูนันท์ ศิลปินหนุ่มผู้เก็บเอาความทรงจำอันแตกร้าวของรักเก่าๆ มาปัดฝุ่น ปะติดปะต่อ ใช้สมองและฝีมือดัดแปลงสร้างสรรค์ให้เป็นงานศิลปะอย่างน่าทึ่ง
นิทรรศการ
“ความจริงของเวลา ความลวงของความสัมพันธ์” ที่กำลังจัดขึ้นในขณะนี้ยาวไปจนถึงวันที่ 26 พ.ค.นี้ ณ แกเลอรีเอ็น ถนนวิทยุ ผลงานของศิลปินหน้าใหม่ผู้โดดเด่นวัยเพียง 23 ปี ด้วยแนวคิดจินตนาการอันไม่มีที่สิ้นสุด ถ่ายทอดผ่านเรื่องราวการซ้อนทับระหว่างมิติในงานจิตรกรรมและประติมากรรม ให้สีและปริมาตรเป็นดั่งบทสนทนาโต้ตอบผลงานภาพเขียนสีน้ำมันทั้ง 18 ชิ้นแสนสะดุดตา เป็นภาพหญิงสาวสวยใบหน้าเศร้าซึ้งตรึงใจ กับบรรยากาศหม่นๆ เดียวดาย อ้างว้าง สร้างความแปลกใหม่ด้วยเทคนิคภาพนูนต่ำ ลงสีภาพซ้อนลงบนชิ้นงาน
“
เป็นเรื่องเกี่ยวกับความรักความผูกพันภายใต้เงื่อนไขเวลา ความรักความสัมพันธ์ที่ออกไปในโทนหม่นๆ เศร้าๆ เป็นรักที่ไม่สมหวัง ทั้งหมดดัดแปลงมาจากประสบการณ์ตรงของผมและคนที่ผมรู้จัก ชื่อ ความจริงของเวลา ความลวงของความสัมพันธ์ ผมต้องการจะสื่อว่าเวลาคือความจริงที่ดำรงอยู่เป็นนิรันดร์ ส่วนความรักความสัมพันธ์นั้นต่างหากที่เป็นความลวง เกิดขึ้นแล้วก็จากไป จนบางทีก็ทำให้รู้สึกคล้ายๆ กับว่า ‘สุดท้ายแล้วคนเราพบกันก็เพื่อจากลา’ อย่างนั้นหรือเปล่า” ศิลปินโรแมนติก เล่าขณะที่เทคนิคในการสร้างสรรค์ผลงานซึ่งได้รับเสียงชื่นชมมากมาย
“เป็นเทคนิคที่ผมค้นพบได้จากการทดลองไปเรื่อยๆ ใช้วิธีปั้นเป็นประติมากรรมนูนต่ำจากดินเหนียว แต่วัสดุพอเรียบร้อยแล้วก็จะกลายเป็นไฟเบอร์กลาส จากนั้นจึงเขียนภาพสีน้ำมันทับลงไปอีกที ก็ใช้วิธีนี้เรื่อยมาจนกลายเป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวอีกอย่างที่คนพูดถึงงานผมอยู่เสมอๆคืออารมณ์เศร้าหม่นหมอง อ้างว้าง เปล่าเปลี่ยวเดียวดาย ดีใจครับที่คนจำผมได้จากผลงานล้วนๆ” เจ้าของผลงานบอกอย่างภูมิใจศิลปินวัย 23 ปีจากนครปฐม เชี่ยวชาญการวาดภาพมาตั้งแต่เด็ก สำเร็จการศึกษาจากคณะสถาปัตยกรรมศาสตร์ ภาควิชาวิจิตรศิลป์ สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง เคยสร้างชื่อด้วยการผ่านเวทีการประกวด แสดงผลงาน และรับรางวัลมาแล้ว ทั้งรางวัลรองชนะเลิศอันดับ 2 การแข่งขันวาดภาพสีน้ำ
“HHK Painting contest” ครั้งที่ 15 ในปี 2550 รางวัลสนับสนุนศิลปินรุ่นเยาว์ ศิลปกรรมร่วมสมัยของศิลปินรุ่นเยาว์ ครั้งที่ 25 หรือรางวัลยอดเยี่ยมอันดับ 2 จิตรกรรมร่วมสมัย พานาโซนิค ครั้งที่ 10 จากภาพเขียนชื่อ “ถอนหายใจครั้งหนึ่งแล้วหลับตาลงในที่สุด” นอกจากนี้ยังเคยได้รับทุนส่งเสริมการศึกษาการสร้างสรรค์ศิลปะมูลนิธิรัฐบุรุษ พลเอก เปรม ติณสูลานนท์ อีกด้ว"ทุกวันนี้ ผมยังคงทำงานอย่างหนักและต่อเนื่องสม่ำเสมอ ในส่วนของเนื้อหางานก็ยังวนเวียนอยู่ในเรื่องของความรักและความทรงจำที่มาจากประสบการณ์ของตัวเอง ไม่มีเรื่องใดที่จะเล่าได้ดีไปกว่าเรื่องของตัวเองใช่ไหมครับ เวลาคิดอะไรสักอย่างแล้วมันเกิดทำได้ขึ้นมาก็เป็นเรื่องที่ดี บางภาพที่มันติดอยู่ในใจแล้วได้ระบายออกมา มันก็ทำให้เรารู้สึกดีกับการวาด ฉะนั้นสำหรับผม สุดท้ายแล้วศิลปะก็เหมือนกับการระบายสิ่งที่คิดที่รู้สึกมันออกมา ...เท่านั้นเอง”อารมณ์โศกเศร้าของรักเก่าๆในความทรงจำอันสลับซับซ้อน บวกกับเทคนิคการสร้างสรรค์งานด้วยกลวิธีแปลกใหม่ไม่เหมือนใคร ทั้งหมดจึงทำให้ผลงานชุดนี้ไม่ควรพลาดเป็นอย่างยิ่งย
