เพลินเพลง ตระกูล ‘ไฮม์’

โดย...เพ็ญแข สร้อยทอง

HAIM

Days Are Gone *** (Polydor/Universal)

น้องใหม่มาแรงผู้สร้างสีสันสดใสให้กับวงการดนตรีในปีที่ผ่านมาคือ สามสาวอเมริกันเชื้อสายอิสราเอลที่เรียกตัวเองว่า “ไฮม์”

ชื่อวงมาจากนามสกุลของ อลานา, แดเนียลล์ และเอสเต (อายุ 27, 24 และ 21 ปี ตามลำดับ) ลูกครึ่งอเมริกัน/อิสราเอลจาก ซาน เฟอร์นานโด แวลลีย์ แคลิฟอร์เนีย สาวๆ เติบโตมาโดยมีดนตรีงานของ โจนิ มิทเชลล์, เดอะ บีเทิลส์, ซานตานา, ศิลปินจากโมทาวน์ ฯลฯ ซึ่งพ่อแม่เปิดให้ฟัง จนเหมือนซาวด์แทร็กของชีวิต พวกเธอมีโอกาสได้ร่ำเรียนดนตรีตั้งแต่เด็ก ต่อมาก็ตั้งวงออกแสดงในละแวกบ้าน จนกระทั่ง เอสเต (กีตาร์/เบส) พี่สาวคนโตต้องจากบ้านมาเรียนต่อทางด้านดนตรีที่ยูซีแอลเอ ส่วนน้องคนกลาง แดเนียลล์ (ร้อง/กีตาร์) ไปออกทัวร์กับศิลปินหญิง เจนนี ลิวอิส และจูเลียน คาซาบลังกาส์ แห่งวงสโตรกส์ น้องเล็ก อลานา (กีตาร์/คีย์บอร์ด) ก็หยุดเรียนมหาวิทยาลัยเพื่อมาจริงจังกับการเล่นดนตรีเมื่อพี่สาวทั้งสองกลับมารวมตัวกัน ครั้งนี้มี แดช ฮัตตัน เข้ามาทำหน้าที่มือกลอง เพื่อให้การแสดงสดของพวกเธอมีความสมบูรณ์มากขึ้น

ไฮม์มีโอกาสเล่นร่วมเวทีกับศิลปินรุ่นพี่ที่มีประสบการณ์มากมาย และในปี 2012 ประกายดาวของพวกเธอก็เปล่งประกาย หลังจากโชว์ที่งานเทศกาลดนตรีเซาธ์ บาย เซาธ์เวสต์ ทำให้วงได้รับความสนใจ ต่อมาจึงได้เซ็นสัญญากับสังกัดในอังกฤษ ก่อนจะมีอีพีชื่อ Forever ตามออกมา

นักวิจารณ์ดนตรีให้ความสนใจงานดนตรีที่ขัดเกลาผสมผสานระหว่างร็อกแบบวงฟลีตวู้ด แม็กเข้ากับซินป๊อปแห่งทศวรรษ 1980 และอาร์แอนด์บี ปี 1990 ของ ไฮม์ อย่างมาก ก่อนที่ผลงานของพวกเธอ (โดยเฉพาะซิงเกิล Don't Save Me) จะไปกระทบหูโดนใจคนฟังเพลงชาวอังกฤษจำนวนมาก (พวกเธอเอาชนะ จัสติน ทิมเบอร์เลก ในชาร์ตความนิยม) ส่งให้วงกลายเป็นวงดนตรีหญิงวงแรกที่ได้รับรางวัลบีบีซีซาวด์ ประจำปี 2013

ไฮม์ ถูกเลือกให้ขึ้นเล่นในเวทีหลักของเทศกาลดนตรีชื่อดังอย่างกลาสตองบิวรี ไม่นานต่อมาอัลบั้มเต็มชุดแรกของวง Days Are Gone ก็สำเร็จภายใต้การดูแลของ เอเรียล เรชต์เชด โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกันที่เคยทำงานร่วมกับแวมไพร์ วีคเอนด์, อัชเชอร์ ฯลฯ และ เจมส์ ฟอร์ด ชาวอังกฤษ ซึ่งเคยทำงานให้กับ อาร์คติค มังกีส์, ฟลอเรนซ์ แอนด์ เดอะ แมชีน มาก่อน ทั้งมีนักดนตรีและนักแต่งเพลงมืออาชีพมาเสริมทัพให้แข็งแกร่ง

และเด็กสาวจากเมืองหุบเขาเล็กๆ ก็พร้อมแล้วที่จะฮุบหัวใจคนฟังดนตรีทั่วโลก

ไฮม์นำดนตรีของอดีตมานำเสนอให้กลายเป็นแฟชั่นใหม่ Days Are Gone เป็นอัลบั้มที่โดดเด่นด้วยเสียงกีตาร์ เมโลดี้ติดหู ฟังชิลชิล เสียงร้องของ แดเนียลล์ ที่ลึกซึ้งและวิธีการร้องแบบอาร์แอนด์บี แต้มสีสันด้วยเสียงเพอร์คัสชั่น

เพลงเด่นอย่างเช่น Falling, The Wire, My Song 5, Running If You Call My Name ฯลฯ

Falling และ Running If You Call My Name เป็นเพลงป๊อปที่ดี ขณะที่ The Wire เป็นคันทรี่ป๊อป ที่มีสำเนียงคล้าย ชไนอา ทเวน My Song 5 มีจังหวะและเมโลดี้เร้าใจ เป็นการผสมร็อกกับอาร์แอนด์บีได้อย่างน่าสนใจ Running If You Call My Name เหมือน เคต บุช พบกับ ทอม เพ็ตตี้ เสียงกลองทำให้นึกถึง ฟิล คอลลินส์

Honey & I เพลงนี้ทำให้นึกถึง ฟลีตวู้ด แม็ก เป็นซอฟต์ร็อกหวานๆ เช่นเดียวกับ Don’t Save Me ส่วน If I Could Change Your Mind โดดเด่นด้วยเสียงซินธ์ Go Slow นั้นเป็นเพลงบัลลาด ท่อนร้องซ้ำๆ เสียงคอรัส น่าจะทำให้ป๊อปได้ง่ายๆ เพลงเสียงเรียกร้องถึงอิสรภาพอย่าง Let Me Go เสียงคล้าย ฟลอเรนซ์ แอนด์ เดอะ แมชีน เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้มเป็นซินธ์ป๊อป

Days Are Gone ไม่ใช่การปฏิวัติทางดนตรี ไม่ใช่ศิลปะชั้นเลิศที่เปลี่ยนแปลงโลก แต่งานเพลงของ ไฮม์ ก็ไม่ควรถูกมองข้าม เพราะมันเต็มเปี่ยมด้วยวิญญาณอันสดใสบริสุทธิ์ของวัยเยาว์ มีชีวิตชีวา ไม่ซับซ้อน เป็นบทเพลงของเหมาะกับคนฟังทั้งวัยรุ่นและผู้ใหญ่

เป็นอัลบั้มแรกที่ประสบความสำเร็จ เหมือนเป็นออร์เดิร์ฟที่เรียกน้ำย่อยให้ทำงาน และรอคอยที่จะได้ชิมจานต่อไป