โออิชิ (จริงๆ) ราเมงออริจิ (นัล)

โดย...จีไอโจ / ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

มีโอกาสไปเยือนญี่ปุ่น (อีกแล้ว)

อะแฮ่ม!!! ล้อเล่น ก็แค่มีโอกาสไปร้านอาหารญี่ปุ่นแถวทองหล่อ ไปแล้วก็ต้องแวะชิม “ราเมง” สูตรออริจิ (นัล) สักหน่อย ต้นกำเนิดอยู่ที่ญี่ปุ่นนู่น (ใครจะตามไปกินที่นั่นก็ได้นะ ไม่ว่ากัน อิอิ) แต่เขานำเข้ามาเพื่อเอาใจสาวกราเมงโดยเฉพาะ

มาแว้วววววว ราเมงชามโต เล็กๆ ไม่เสิร์ฟ ที่นี่ต้องชามบิ๊กเบิ้มเท่านั้น กินให้สะใจไปเลย ชามเดียวอิ่มตื้อ ถ้าไม่อิ่ม ก็เบิ้ลต่อ เพราะมีตั้ง 47 ชามให้ได้ลิ้มลอง

ทำไมมีแยะขนาดนั้น 47 ชาม ก็คือ 47 ประเภทราเมงที่มาจาก 47 จังหวัด ทั่วแคว้นแดนอาทิตย์อุทัยนั่นไง ถือเป็นของดีเลื่องชื่อ หนึ่งตำบลหนึ่งผลิตภัณฑ์จากญี่ปุ่นประมาณนั้น 

จะให้ชิมครบทั้ง 47 ชาม ก็คงไม่ไหว มีหวังท้องแตกตายแน่ๆ 2 เจ้าภาพ โมโน ช็อป กับ เอเชียน วิลล์ จึงคัดสรรมาเพียง 6 ชาม จาก 6 ร้านป๊อปปูลาร์และเก่าแก่

อันว่าราเมงนั้นอยู่คู่ชาวญี่ปุ่นมานมนานเน แม้ไม่มีการบันทึก แต่ราเมงที่ชาวญี่ปุ่นกินเป็นล่ำเป็นสัน ว่ากันว่า ก็มาจากประเทศจีน ปรากฏชัดในยุคเมจิ คริสต์ศตวรรษที่ 17 ซึ่งราเมงก็น่าจะเพี้ยนมาจาก “ลาเมียน” อันหมายถึง เส้นก๋วยเตี๋ยวที่ใช้มือนวด

 

บะหมี่น้ำของญี่ปุ่น หรือราเมง สืบทอดกันมาอย่างต่อเนื่อง จากรุ่นสู่รุ่น สิ้นรุ่นปู่ย่าตายาย ลูกหลานที่รักในวิถีราเมงก็ยังคงสานต่อความอร่อย เฉพาะที่ญี่ปุ่นเองราเมงมีทั่วทุกหัวระแหง สูตรใครก็สูตรใคร อร่อยแบบไม่ซ้ำใคร มีให้กินเฉพาะที่เฉพาะท้องถิ่น กลายเป็นโลโก้ประจำจังหวัดก็เยอะ มาถึงถิ่นแล้วไม่ได้ซดราเมง ก็ถือว่ายังมาไม่ถึง 

เช่นเดียวกับ 6 ชาม จากร้านราเมง 6 แห่ง ที่เสิร์ฟต่อหน้าเรา ดั้งเดิมและเก่าแก่ เห็นหน้าค่าตาบวกกับกลิ่นที่ลอยมา น้ำลายก็เริ่มสอ ยิ่งได้ฟังเรื่องราวเกี่ยวกับราเมงของแต่ละร้าน ฟังจบ น้ำตาจะไหล ราเมงไม่ใช่แค่เส้นบะหมี่ น้ำซุป และเครื่องเครา แต่มันคือลมหายใจ คือจิตวิญญาณ คือเทพแห่งความอร่อย

“โชยุราเมง” ต้นตำรับราเมง พระเอกคือซอสโชยุ ฟังดูง่าย แต่ทำจริงๆ ไม่ง่าย ทำซอสให้รสกลมกล่อม รสไม่เค็มจัด กลิ่นไม่ฉุนเฉียว ไปกันได้ดีกับราเมง ซดน้ำซุปแล้วเหมือนขึ้นสวรรค์ ยากกก!!! แต่ร้านนี้ “โฮไรเคน ซาโนะ” จากจังหวัดโทกิ ชนะเลิศ

 

“มิโสะราเมง” กลิ่นเฉพาะตัวของมิโสะ หรือเต้าเจี้ยว หอมขึ้นจมูก ใส่ในน้ำซุปก็ยิ่งได้ความเข้มข้น เส้นราเมงนุ่มและเหนียว สูตรเด็ดจากร้าน “ชิราคาบะ ซันโซ” จากซัปโปโร เกาะฮอกไกโด แต่ละคำของน้ำซุปที่ซด กลิ่นน้ำมันงด ซอสหอยนางรม และกระเทียม กำจายในปาก  

“ชิโอะราเมง” ใครไม่ชอบความเค็มของเกลือ ต้องกราบขออภัย เพราะนี่คือราเมงรสเกลือ ส่งต่อความอร่อยมาจากราเมง “ตระกลูโซ” จังหวัดฮะโคทะเทะ เกาะฮอกไกโด เกลือนำความกลมกล่อมมาสู่ชามราเมง รสเค็ม เข้ม และหนักแน่น ตามสูตรของถิ่นที่มีเกลือดีที่สุด

“ทงคัตสึราเมง” ซุปกระดูกหอมหวานเค็ม กลายเป็นสิ่งที่มัดใจ ซดคำแรกเฉยๆ ซดคำต่อไป และต่อๆ ไป อร่อยมากๆ น่าจะถูกกลิ่นคนไทย ซุปสีขาวขุ่นเสิร์ฟคู่ราเมงเส้นเล็กเรียว จากร้าน “ฮากาตะดารุมะ” จังหวัดฟุคุโอกะ อร่อย ไม่อร่อย ก็ให้วัดที่อายุขัย ซึ่งสืบทอดมาตั้งแต่สมัยโชวะที่ 38

“ราเมงซุปกระดูกหมูกับปลา” ความอร่อยที่เกิดจากประยุกต์ส่วนผสมโดยไอเดียนี้มาจากร้าน “โซบะจีน โทมิดะ” แห่งโตเกียว นำส่วนผสมมาประยุกต์ กระดูกหมูกับปลาคาซึโอะ (ปลาซาร์ดีนแห้ง) น้ำซุปรสเข้ม เหมาะที่จะจับคู่กับราเมงเส้นใหญ่ นำซุปซึมเข้าเส้น ซู้ดเสียดังๆ นั่นละคือความอร่อยเต็มคำ

“ซึเคะราเมง” ไม่ค่อยเห็นกันบ่อย ราเมงเสิร์ฟแยกเส้นกับน้ำซุป พอเสิร์ฟแยกกันมาก็น่าสนใจไม่หยอก จะกินก็นำราเมงผ่านน้ำเย็น สะเด็ดน้ำแล้วก็จุ่มลงไปในซุปร้อนๆ สูตรนี้มาจากร้าน “กันจะ” น้ำซุปเข้มด้วยส่วนผสมหลากหลาย ปลาซาบะแห้ง ปลาซาร์ดีนแห้ง กระดูกหมู กระดูกไก่ ขาหมู และใบเมเปิ้ล กินกับราเมงเส้นเหนียวนุ่ม เข้ากั๊น เข้ากัน

รู้เลยว่าการได้กินราเมงออริจิ (นัล) มันช่างโออิชิ (จริงๆ)

เมนูราเมงทั้ง 6 มีให้กินที่เอเชียน วิลล์ ทองหล่อซอย 18 โทร. 02-714-7918 ส่วนเส้นราเมงนำเข้าจาก 47 จังหวัดของญี่ปุ่น หาซื้อที่โมโน ช็อป ชั้น 5 ศูนย์การค้าเซ็นทรัลเวิลด์ โทร. 02-305-6802