เรื่องเล่าจากนักเดินทาง เอกปวีณ นิลรัตน์

สําหรับบางคนก็ไม่เคยคิด และนึกอยากจะเขียนหนังสือ แต่ก็นั่นล่ะ จะมีสักกี่คนที่จะล่วงรู้อนาคตได้ เช่นเดียวกันกับ “เอกปวีณ นิลรัตน์” ที่ไม่เคยคาดคิดมาก่อนว่า ชีวิตนี้จะมีโอกาสถูกเรียกว่า “นักเขียน” พ่วงท้ายชื่อ

ตอนศึกษาร่ำเรียนก็ไม่ใกล้เคียงกับงานขีดๆ เขียนๆ ความสนใจในการอ่านก็เฉพาะเจาะจงที่สนใจจริงๆ แต่ด้วยความที่รักการท่องเที่ยว แถมยังไม่ตีกรอบการท่องเที่ยว สถานที่แปลก แหวก ไปยาก ไปไกล มีประวัติศาสตร์น่าสนใจ บริษัททัวร์ไม่นิยมจัดไม่เป็นไร เพราะลุยเดี่ยวไปเองได้ แถมยังสามารถเป็นหัวขบวนนำผองเพื่อนเที่ยวได้ด้วย

“ผมชอบเดินทาง ถ้าไปกับครอบครัวมีผู้ใหญ่ไปด้วยก็จะซื้อทัวร์เพื่ออำนวยความสะดวกสบาย แต่ถ้าไปกับเพื่อนหรือไปคนเดียวก็จะไปเอง ส่วนประเทศที่ไปก็จะเลือกเมืองที่แปลกๆ ผมเปลี่ยนประเทศไปเรื่อยๆ ไม่ชอบกลับไปซ้ำ พอไปเที่ยวเยอะ เจอสถานที่ที่น่าสนใจ รู้สึกประทับใจ เจอเหตุการณ์มากมายจากการเดินทาง จากการได้เจอผู้คน ก็รู้สึกอยากเล่า ก็เลยลองเขียนดู”

นับตั้งแต่เรียนที่ เอกปวีณ เริ่มเปิดโลกทัศน์ด้วยการท่องเที่ยว กินเวลามาหลายสิบ ไปมาแล้ว 20 ประเทศ ตอนนี้ เอกปวีณ มีผลงานเขียนทั้งหมด 5 เล่ม คือ “เก็บเบี้ยริมทาง” “ม่วนหลายไปลาว” “ข้ามทะเลแดง...สีน้ำเงิน” “เที่ยวไปกลับขับรถเล่น” และล่าสุด “แพรไหมบนทางสายฝุ่น”

“บางเรื่องไปมาแล้วเป็นปีถึงมาเขียน บางเรื่องก็ตั้งใจก่อนเลยว่าจะไปเพื่อกลับมาเขียนหนังสือ ส่วนประเทศที่เลือกมาเขียนก็เป็นที่ประทับใจเรา เป็นมุมที่ยังไม่มีใครนำเสนอ เช่น จอร์แดน อียิปต์ เพราะผมอ่านหนังสือเดินทาง ท่องเที่ยวเยอะมาก ในจุดนี้ก็ช่วยในการเขียนของเราด้วย ทำให้เรารู้ว่าการเขียนแบบไหนที่คนอ่านแล้วสนใจ อ่านแล้วสนุก คนอ่านอยากรู้ ผมก็จับจุดนั้นมา

ในงานเขียนของผมก็มีทั้งแบบไกด์บุ๊ก และออกแนวสารคดีท่องเที่ยว การเขียนก็แตกต่างกันเรื่องรายละเอียด อย่างไกด์บุ๊กเราต้องแม่นยำเรื่องของสถานที่ คนอ่านตามแล้วไปเที่ยวได้ เลือกแนะนำที่น่าสนใจให้คนอยากไป ส่วนสารคดีก็มีการใส่ประวัติศาสตร์ของสถานที่ต่างๆ ลงไป แต่ไม่ได้เยอะ มีการอ้างอิงแหล่งข้อมูลเยอะมาก อย่างผมหาข้อมูลมาได้ 20-30 หน้า แต่เอามาใช้แค่หนึ่งย่อหน้า ผมจะคิดว่าเขียนให้คนอ่านแล้วสนุกอยากไปเที่ยว ถ่ายทอดจากมุมมองของเรา ประสบการณ์จริงของเราที่เราเผชิญมาก มีเรื่องของบรรยากาศอารมณ์เข้ามาด้วย ให้คนได้สัมผัสวัฒนธรรมจริงๆ ของเมืองนั้นๆ ซึ่งส่วนมากของผมจะออกแนวลุยๆ ผจญภัยหน่อย”

อย่างเรื่องล่าสุด “แพรไหมบนทางสายฝุ่น” หนังสือที่เด่นทั้งด้านความรู้ทางประวัติศาสตร์ และประสบการณ์ท่องเที่ยวคล้ายกองคาราวาน เปิดรูปแบบใหม่ของการเดินทางท่องเที่ยวที่คิดไม่ถึงว่ามีอยู่จริงบนเส้นทางสายไหม รอนแรมไปกองคาราวาน นอนกลางดินกินกลางดาวไปกับธรรมชาติจากสุดแดนตะวันออกประเทศจีน สู่ขอบประตูยุโรปที่ประเทศตุรกี ซึ่งเป็นเส้นทางการค้าสำคัญที่ร้อยโลกตะวันตกและตะวันออกเข้าด้วยกัน

ทุกวันนี้การท่องเที่ยวและการเขียนหนังสือร้อยรัดเข้ากันเป็นหนึ่งเดียว แม้หลายๆ ที่ที่เดินทางไปเยือนจะไม่นำมาเขียน แต่ทุกเรื่องราวยังคงประทับตรึงในใจ และยังมีอีกหลายเรื่องที่อยากนำมาเขียนถ่ายทอดให้นักอ่านได้รับรู้ และอยากเปิดประตูออกจากบ้านไปท่องโลกบ้าง

“การออกจากบ้านไปที่ใหม่ๆ ทำให้เราได้ใช้ชีวิตระหว่างการเดินทาง ได้เจอผู้คนใหม่ๆ มากมาย ต่างความคิด ต่างที่มา ได้เรียนรู้จักคน รวมถึงวัฒนธรรมต่างๆ ที่เราไป ทุกสิ่งที่เราเจอเป็นความรู้ใหม่ เรียนรู้ได้ไม่สิ้นสุด ผมก็อยากให้หนังสือของผมกระตุ้นให้คนเกิดความสนใจที่จะออกเดินทาง”

ด้วยหน้าที่การงานหลักเป็นเภสัชกร มีร้านขายยาของตัวเอง ทำให้เอกปวีณมีเวลาที่จะท่องเที่ยว ซ้ำยังออกเดินทางได้เป็นเวลาหลายวัน ส่วนเรื่องค่าใช้จ่ายก็มาจากงานหลัก ส่วนรายได้จากงานเขียนนั้นจัดเป็นความภูมิใจที่ได้รับ