ผืนผ้าแห่งความทรงจำ

โดย...จีไอโจ/ภาพ โป่งน้อย แกลเลอรี

ในเดือนแห่งความรัก ความทรงจำบางอย่างมักจะผุดขึ้นกลางใจคนจำนวนไม่น้อย จะดี จะร้าย จะแฮปปี้ หรือจะโคตรแซด เชื่อเถอะ มันไม่เคยเลือนจางหายไปจากใจง่ายๆ

เช่นกัน แม้อาจไม่ใช่ความรักแบบหนุ่มสาว ทว่า เรื่องราวอันหลากหลายที่ปรากฏแจ่มชัดในห้วงความนึกคิดของศิลปินหญิงร่างเล็ก “คหัฐ ศุจิพิศุทธิ์” ก็ยังตราตรึงในใจเธอเสมอมา

เรามีโอกาสไปตามหาความทรงจำของเธอ อยู่ไกลสักหน่อย เชียงใหม่นู่น แต่ก็ไม่ผิดหวังกับความทรงจำอันน่าพิสมัย จนอยากนำกลับมาเล่าต่อ

ความทรงจำนี้ เธอตั้งชื่อว่า The Second ความหมายซ่อนนัยสำคัญไว้มากมาย แน่นอน มันไม่ใช่ครั้งที่ 2 แต่เป็นการแสดงเดี่ยวครั้งที่ 3 ของเธอ ครั้งแรกอยู่ในร้านอาหารกึ่งบาร์ ถัดมาเธอใช้โยคะสเปซแสดงงาน ครั้งนี้ถือเป็นครั้งแรกที่ผลงานของเธอถูกจัดมาอยู่ในอาร์ตแกลเลอรี

ทำไมไม่ใช้ชื่อ The First ไม่ก็ The Third ไปเลยละ เธอบอกกับเราเป็นความจงใจ (และอาจจะถือเคล็ดเล็กๆ) ที่อยากจะให้การแสดงงานครั้งนี้เป็นครั้งที่ 2 เพื่อจะมีการแสดงงานครั้งที่ 3 4 และ 5 ต่อๆ ไป

จะยังไงก็ตาม ชื่อนิทรรศการคงไม่ใช่หัวใจหลักมากไปกว่าสิ่งที่เธอนำเสนอ ผ่านการแสดงแบบจัดวาง โดยมีผ้าเก่าที่เจ้าตัวรวบรวมมาจากบุคคลผู้ซึ่งเป็นความทรงจำของเธอช่วยสะท้อนแนวคิด

“เป็นการลำดับเหตุการณ์และฟื้นความทรงจำที่ดีต่อกัน” เธอว่าอย่างนั้น ศิลปินเลือกใช้เสื้อผ้าเก่าของคนที่เธอเคยรู้จัก นำมาประติดประต่อกันด้วยวิธีเย็บมือ ผ้าผืนใหญ่แปะต่อด้วยผ้าผืนเล็ก โดยเธอทำเป็นรูปวงรีปลายแหลม ทุกชิ้นถูกขมวดเป็นก้อน ดูแล้วไม่เรียบร้อยและเนี้ยบเท่าที่ควร แต่นั่นละคือก้อนแห่งความทรงจำ

“ส่วนตัวเป็นคนชอบจดบันทึกอยู่แล้วค่ะ แล้วก็เป็นคนชอบเก็บ เก็บทุกอย่างที่เราเคยไปเคยใช้เคยดูเคยกิน เก็บไว้เพราะคิดว่ามันก็เหมือนเป็นการเก็บความทรงจำไว้ และก็เป็นความทรงจำดีๆ ที่เราไม่เคยลืม เป็นเรื่องที่น่าประทับใจ”

ผืนผ้าที่ศิลปินนำมาจัดแสดง มีหลากขนาด ไม่ได้เน้นใหญ่เข้าว่า แต่ผืนขนาดใหญ่ก็ถือเป็นไฮไลต์ ถือเป็นพระเอกที่ดึงดูดสายตา ที่น่าสนใจ ผลงานทุกชิ้นจะแทรกด้วยบทความที่เธอบรรจงเขียนจรดปากกาเขียนขึ้น

ศิษย์เก่าจากคณะวิจิตรศิลป์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่บอกสั้นๆ ไม่ใช่เพื่อให้นิทรรศการสมบูรณ์ แต่มันคือการทำให้นิทรรศการและผลงานแต่ละชิ้น รวมไปถึงความทรงที่ซ่อนอยู่ในผืนผ้าจะได้มีความกลมกล่อม

“โทนสีของผ้าสไตล์และดีไซน์ของผ้า กระทั่งกลิ่นของผ้า มันคือภาพสะท้อนตัวตนของคนคนนั้น มันคือสิ่งที่บ่งบอกถึงตัวตนคนคนนั้น”

ล่วงผ่านเวลาเนิ่นนานปานใด แต่คนคนนั้นยังมีตัวตนต่อศิลปิน ดั่งเช่นเสื้อผ้าเก่าที่เธอนำมาหลอมรวมกัน ก็เป็นการหวนรำลึกถึงคนรอบข้างที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเธอ เรื่องราวดีๆ เรื่องน่าประทับใจ ความสุข ความสนุก ล้วนแต่แฝงอยู่ในผืนผ้าที่ขึงและแขวนอยู่ภายในแกลเลอรี

“ทุกคนมีความทรงจำค่ะ ความทรงจำที่เกิดจากการสั่งสมประสบการณ์ต่างๆ ของตัวเอง เจ้าของความทรงจำนั้นก็มักจะมีความหลัง หรือความประทับใจกับประสบการณ์ ความทรงจำจะช่วยย้ำเตือนให้ตัวเองเข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้น อาจไม่ใช่วันนี้ แต่อนาคตคุณจะเข้าใจในความทรงจำนั้นๆ”

นิทรรศการ The Second จัดแสดงจนถึงวันที่ 23 ก.พ.นี้ ณ โป่งน้อย คอมมูนิตี อาร์ตสเปซ ต.สุเทพ อ.เมือง จ.เชียงใหม่ สอบถามรายละเอียด โทร. 081-288-3908