อริยสัจทูเดย์...ระวังความคิด คิดผิดชีวิตเสียหาย

โดย...ว.วชิรเมธี ผู้อำนวยการสถาบันวิมุตตยาลัย

พระรูปหนึ่งท่านบวชใหม่ พอท่านมาบวชแล้วนั่งสมาธิมีความสุขทุกวัน อยู่มาวันหนึ่ง ท่านนั่งสมาธิตอนตี 5 จิตกำลังดิ่งลึกลงสู่ภวังค์ ท่านได้ยินเสียงแมวร้อง ท่านจึงเดินลงไปดู เห็นแมวตัวเล็กๆ หิวโซ ท่านไปอุ้มมันขึ้นมา อู้ย หิวใช่ไหมลูก ลูบหัวแมว เดี๋ยวพ่อไปหานมมาให้นะลูก ลืมสมาธิไปเลย อุ้มแมวออกจากหลังวัดไป ไปบ้านโยม เคาะประตูบ้าน ก๊อกๆ โยม ขอนมหน่อย นมอะไรคะหลวงพี่ นมวัว เอามาให้แมว โยมก็เอาให้มา 1 ถ้วย รับนมวัวมา มาถึงกุฏิ มาให้แมวดื่มนม แมวก็ดื่มๆ อิ่มเสร็จแล้วก็หลับปุ๋ย พระท่านก็นั่งสมาธิต่อ

ผ่านไป 3 ชั่วโมง จิตกำลังดิ่งลงสู่ภวังค์ แมวก็ร้องอีกละ เหมียว ตื่นจากภวังค์ ไปอุ้มแมว ไปหาโยมอีกรอบ โยม ขอรบกวนหน่อย ขอนมอีกสักถ้วยหนึ่ง โยมก็ให้มาถ้วยหนึ่ง เอามาก็ป้อนแมว แมวก็หลับปุ๋ย ท่านก็นั่งสมาธิไป

ถึงบ่าย 3 แมวร้องอีกแล้ว อุ้มแมวไปหาโยม โยม ขอนมถ้วยหนึ่ง โยมเจอเข้าไป 3 ครั้งต่อหนึ่งวัน โยมรำคาญเลยประชดเข้าให้ หลวงพี่ถ้าแมวมันหิวบ่อยอย่างนี้เอาวัวไปรีดนมเองไหม เขาประชดประเทียดยังไม่รู้อีก ท่านก็พาซื่อ เอาสิโยม จูงวัวเข้าวัดด้วยมือข้างหนึ่ง อุ้มแมวด้วยมือข้างหนึ่ง มัดวัวไว้ใต้ถุนกุฏิ แมวนั่งอยู่บนตักท่าน ท่านก็นั่งสมาธิ นั่งไปสักพักหนึ่ง แมวก็ร้อง เหมียว วัวก็เอาสีข้างถูเสากุฏิ ครืดคราดๆ ท่านเลยตกลงไม่ได้นั่งสมาธิ เอาละ พอแมวหิวก็อุ้มแมวลงมา เอาแมววางบนหัวบันได ลอดไปใต้ถุนกุฏิจะรีดนมวัว

ความลับอย่างหนึ่งของวัวกับควายนี่มันแพ้สีเหลืองสีแดง พอพระท่านลอดไปใต้ถุนกุฏิวัวเห็นมันตกใจ มันดีดท่าน โครม หน้าผากโนเท่าก้อนมะนาว ตกอกตกใจ แต่ถึงกระนั้นท่านก็ไม่ละความพยายาม เพราะว่าสงสารสัตว์โลก เข้าไปข้างหลังแสดงว่าเข้าไม่ถูกทาง ท่านเข้าไปข้างหน้า ท่านล่อวัวอยู่ 1 ชั่วโมง สุดท้ายลอดเข้าไปใต้ท้องวัวได้สำเร็จ

รีดนมวัวๆ และก็เอานมวัวมาเลี้ยงแมวอยู่ได้ 5 วัน จนวันที่ 6 รีดนมแล้ววัวไม่มีน้ำนม จึงไปหาโยม โยม มันมีปัญหาแล้ว ปัญหาอะไรหลวงพี่ วัวไม่มีน้ำนม อาตมาต้องทำอย่างไร โยมก็ถาม อ้าว แล้วหลวงพี่เอาอะไรให้วัวกิน อ้าว แล้ววัวต้องกินอะไร กินหญ้าสิหลวงพี่ หลวงพี่นี่ฉันข้าวเสียเปล่านะ อย่างนี้น่าจะให้ฉันหญ้า ไม่รู้อะไรเลยใช่ไหม อาตมาจะไปรู้อะไรเล่า อาตมาเป็นพระ ก็รู้ซะสิ วัวต้องกินหญ้า ถ้าไม่กินหญ้ามันจะเอาน้ำนมมาจากไหน ไป ไปเอาหญ้าให้วัว

อ้าว แล้วหญ้าอยู่ไหนล่ะ หญ้าอยู่กลางทุ่ง แล้วอาตมาต้องทำอย่างไร ก็ไปเกี่ยวหญ้าสิหลวงพี่ ท่านก็อย่างไรล่ะ จากชีวิตของท่านแสนเรียบง่าย ตอนนี้ท่านมีสมบัติ 2 อย่าง คือ มีวัวตัวหนึ่งอยู่ใต้กุฏิ มีแมวอีกตัวหนึ่งอยู่บนห้อง ท่านก็ไปยืมงอบโยมและก็ยืมเคียว สวมงอบถือเคียวเดินออกไปกลางทุ่ง ผ่านไปสัก 1 ชั่วโมง กลับเข้ามาหาโยม โยม เกิดเรื่องใหญ่แล้ว นี่ดูมืออาตมาสิ มันจะขาดอยู่แล้ว เคียวเกี่ยวนิ้วมือห้อยต่องแต่งๆ เลือดแดงฉานเลย โยมต้องมาทำแผลให้ อู๊ย ยุ่งจริงๆ ท่านมีสมบัติ 3 อย่างละนะ วัวหนึ่งตัว แมวหนึ่งตัว โยมอีกหนึ่งคน ใช่ไหม เพราะโยมต้องมาแบกภาระทำแผลให้ ยุ่งจริงๆ เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน นังหนู ไปสอนหลวงพี่เกี่ยวหญ้า ไปตามนังหนู นังหนูเป็นสาว 17 กำลังน่ารัก จิ้มลิ้ม พริ้มเพรา

ทีนี้ พากันไปสองคนไปเกี่ยวหญ้าอยู่กลางแดดกลางลม เกี่ยวไปเกี่ยวมา เกี่ยวมาเกี่ยวไป น้ำตาลใกล้มดก็เป็นเหมือนกับกลอนโบราณว่า

“ผาณิตผิชิดมด ฤ จะอดบอาจจะมี

แม่เหล็กและเหล็กดี อยะยั่วก็พัวก็พัน”

ปราชญ์ท่านว่าอย่างนั้นนะ ผาณิต คือ น้ำตาล ผาณิตผิชิดมด น้ำตาลใกล้มดยากจะอดใจไหว แม่เหล็กและเหล็กดี อยะ ก็คือ เหล็ก อยะยั่วก็พัวก็พัน แม่เหล็กกับเหล็กอยู่ด้วยกันดูดไหม น้ำตาลอยู่กับมด อยู่ใกล้กันดึงดูดกันไหม หลวงพี่เกี่ยวหญ้ากับสีกาสาวสวย เกี่ยวมาเกี่ยวไป เกี่ยวไปเกี่ยวมา น้องหนูก็หมั่นไส้หลวงพี่ ทำอะไรไม่เป็นเลย มานี่จะจับมือเกี่ยว จับไปจับมาก็เลยไปเกี่ยวเอาจีวรหลวงพี่หลุด จีวรก็หลุด ผ้าถุงก็หลุด โรมรันพันตู นัวนังกันอยู่ครึ่งวัน ได้หญ้ามาครึ่งเดียวมาป้อนให้วัว

หลวงพี่ท่านก็รู้ว่าทำไม่ถูก โยม อาตมาทำผิดไปแล้ว อาตมาขอแสดงความรับผิดชอบ อาตมาจะลาสิกขา แล้วหลวงพี่จะไปอยู่ไหน มาอยู่กับโยม ถ้าไม่ให้อาตมาอยู่ด้วย ลูกสาวโยมเป็นหม้ายใช่ไหม อาตมาจะไม่อยู่ด้วยก็ได้นะ อาตมาไม่เดือดร้อน แต่ลูกสาวโยมถามดูสิ เขาจะว่าอย่างไร นังหนูร้องไห้เลย จะต้องหาคนรับผิดชอบ หลวงพี่เลยต้องรับผิดชอบลาสิกขาออกมาเลี้ยงดู

ช่วงข้าวใหม่ปลามันมันมีความสุขมาก ช่วงโปรโมชั่น มีออปชั่นเสริมเพียบไปหมด ทั้งออปชั่น ทั้งแอพพลิเคชั่น จัดเต็ม มีความสุขกับภรรยาใหม่ อยู่กันมาอยู่กันไปในที่สุดก็ผ่านโปรโมชั่น เข้าสู่ช่วงหลังโค้งอันตราย สันดานเดิมสำแดงตัว ผู้หญิงเราพอแต่งงานแล้วไม่แต่งหน้า ไม่ทาปาก เล็บมือเล็บเท้าก็ปล่อยเขรอะ หน้าท้องลายอย่างกับตุ๊กแก ปล่อยนุงนังไปหมด แขนย้วยอย่างกับรังผึ้ง น้ำก็ 3 วันอาบทีหนึ่ง ผมก็สระครั้งหนึ่งก็คุ้มไปหนึ่งสัปดาห์

พอหลังโปรโมชั่น เจ้าบ่าวบรรลุสัจธรรม หนักสุดคือ เธอไม่เลี้ยงลูก เจ้าบ่าวของเราก็เลยต้องมาเลี้ยงลูกเอง เขาไม่รู้จักทำมาหากินเพราะไม่ได้ฝึกวิชาอะไรมาเลย จู่ๆ ก็ลาสิกขาออกมาเพราะอุบัติเหตุ แม่ของภรรยากับภรรยาดูหมิ่นถิ่นแคลนมาก แกทำอะไรไม่เป็นเลยใช่ไหมไอ้ทิด หึ ทำเป็นอยู่อย่างเดียว มิน่าล่ะลาสิกขาออกมาได้ ฉันนี่ผีอะไรมันมาบังตาฉัน กรรมจริงๆ คนดีกว่านี้ก็มีไม่เลือก มาเลือกคนนี้ เขาอุ้มลูกอยู่ เคี้ยวข้าวอยู่นี่จืดไม่เป็นรสเลย ก็รู้สึกว่าทุกข์ตรมขมไหม้ ทุกข์เหลือเกิน ทุกข์เหลือเกินๆ พอสายๆ ทานข้าวเสร็จ ภรรยากับแม่ก็ไปอยู่ในวงไพ่ เขาเลี้ยงลูกคนเดียว ไปเก็บผักหักไม้มาเลี้ยงลูก กินอิ่มบ้างไม่อิ่มบ้าง ทั้งลูกทั้งพ่อ