สบายใจ ได้ปลูกผัก (กินเอง) ‘ศิริกุล ซื่อต่อชาติ’

โดย...จีไอโจ / ภาพ อมรินทร์ HOWTO

ไม่ใช่เรื่องยาก แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ถ้าอยากจะปลูกผัก

คนไม่คิดจะปลูกผัก คนไม่เคยปลูกผักมาก่อน กระทั่งโบราณว่าไว้ คนมือร้อน ปลูกอะไรไม่ขึ้น ปลูกอะไรก็เหี่ยว เฉา ตาย ก็สามารถปลูกผักได้ ปลูกผักไว้กินเอง กำลังป๊อปปูลาร์

พิสูจน์ได้ชัดแจ้งจากเธอคนนี้ “ศิริกุล ซื่อต่อชาติ” ที่ลงมือปลูกผักด้วยมือตัวเอง ปลูกเริ่มจากในบ้าน ระเบียง ปัจจุบัน ขยายพื้นที่มาหน้าบ้าน รวมถึงกำแพงบ้าน เธอก็ไม่ปล่อยให้โล่งเปล่า ทำเป็นแปลงผักลักษณะแขวน

เธอยอมรับว่ายิ่งปลูกก็ยิ่งสนุก และเพราะความสนุกนี่แหละ จึงทำให้เธอผุดไอเดียจับปากกาเขียนหนังสือรวมประสบการณ์การปลูกผักอย่างละเอียด โดยมีนักเขียนดีกรีซีไรต์ “งามพรรรณ เวชชาชีวะ” เป็นพี่เลี้ยงเรื่องการเขียน

“ปลูกผักกันเถอะ” ง่ายๆ ซื่อๆ ตรงประเด็น สำหรับหนังสือเล่มแรกของเธอ ไม่มีประสบการณ์เขียน แต่นั่นก็หาได้เป็นอุปสรรค ศิริกุลข้ามผ่านความกังวลมาได้ เธอบอกกับเราว่า ก็เขียนให้เหมือนนั่งเล่า เล่าในสิ่งที่ตัวเองเจอ เล่าในแบบฉบับของเธอ เล่าด้วยน้ำเสียงเชิญชวน เล่าไปในบรรยากาศอบอุ่น ผ่านภาษาที่สื่อถึงพลังของการปลูกผัก ไม่ต้องสวิงสวาย ทว่า ต้องทำให้ผู้อ่านเข้าใจ เข้าถึง และพร้อมจะลุกขึ้นมาปลูกผัก

“จริงๆ มันเริ่มต้นจากแฟนค่ะ ที่แนะนำว่าน่าจะเขียนหนังสือนะ ไหนๆ ก็มีประสบการณ์ ไหนๆ ก็ลงมือปลูกผักเอง น่าจะถ่ายทอดความรู้และประสบการณ์นี้ให้คนอื่นบ้าง ตอนนั้นก็ลังเล เพราะไม่เคยเขียนหนังสือมาก่อน ไม่เคยข้องแวะกับวงการนี้เลย โชคดีที่รู้จักคุณงามพรรณเป็นการส่วนตัว พอเขียนเสร็จก็เอาต้นฉบับไปให้คุณงามพรรณช่วยดูให้”

จนสุดท้ายก็ออกมาเป็นเล่มสวยงาม เนื้อหาเข้มข้น แทรกด้วยภาพประกอบฝีมือแฟนผู้เขียน ขณะที่ภาพการ์ตูนก็เป็นฝีมือของเพื่อนที่รักการปลูกผัก ทั้งหมดใช้เวลาร่วม 2 ปี ภายใต้ สนพ.อมรินทร์ HOWTO นานสำหรับนักเขียนหน้าใหม่ แต่ก็คุ้มสำหรับการรอคอย เพราะผู้เขียนเผยหมดเปลือกถึงชีวิตที่ทุ่มลงไปกับการปลูกผักและผลลัพธ์ที่มากกว่าการมีผักไว้กิน

“แฟนบอกอย่าเขียนหนังสือวิชาการนะ เพราะหนังสือวิชาการมีคนเขียนเยอะแยะละ ลองเขียนหนังสือให้แม่บ้านคนหนึ่ง หรือคนที่ไม่รู้เรื่องการปลูกผักเลยอ่าน ถ้าจะเอาเรื่องวิชาการจากหนังสือเล่มนี้ไม่มีหรอกค่ะ เพราะดิฉันเขียนจากประสบการณ์ตรงและประสบการณ์จริง ไม่ใช่เป็นเรื่องเขียน แต่มันคือเป็นเรื่องเล่า เล่าจากสิ่งที่ดิฉันเจอมา ตอนที่ส่งไปให้คุณงามพรรณอ่าน เธอบอกดิฉันว่าถ้าวัดจากตัวเธอซึ่งปลูกผักไม่เป็น อ่านจบแล้วก็ยังจะปลูกผักไม่เป็นต่อไป คุณงามพรรณเลยแนะนำว่าให้ผู้อ่าน อ่านแล้วปลูกผักได้เลย ดิฉันก็ต้องเอาต้นฉบับกลับมาแก้ไขใหม่ โดยดิฉันเขียนจากความรู้สึกเหมือนตอนที่เริ่มปลูกผักครั้งแรก ที่เริ่มจากศูนย์แล้วค่อยๆ เรียนรู้จากประสบการณ์จริง เรียนถูกเรียนผิดจากสิ่งที่เราลงมือทำ”

หนังสือหนา 187 หน้า หยิบอ่านเพลินๆ รวดเดียวก็จบ อ่านซ้ำก็ยิ่งจะจำได้ว่าการปลูกผักไม่ใช่เรื่องยาก แล้วก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ขอแค่ใส่ใจ ใส่ความรักลงไป เฝ้าดูแล ทะนุถนอม จะปลูกในบ้าน ระเบียงบ้าน หน้าบ้าน หรือกำแพงบ้าน ล้วนไม่มีข้อจำกัด อยู่ที่ว่าคุณจะปลูกจริงๆ มั้ย ผู้เขียนบอกไว้เช่นนั้นและเธอก็ทำสำเร็จ เริ่มปลูกแล้วจะติดใจ หยุดไม่ได้ ยิ่งปลูกยิ่งสนุก

“คนเมืองกับการปลูกผักจำเป็นนะคะในยุคนี้ ปลูกกินเองปลอดภัยกว่า เพราะเราจะรู้ว่าขั้นตอนการปลูกเป็นยังไง สุขภาพตัวเองสำคัญค่ะ แถมปลูกผักกินเองยังเซฟเงินในกระเป๋าได้เยอะทีเดียว เริ่มจากปลูกผักที่ตัวเองชอบกินก่อน จะได้มีกำลังใจว่าสิ่งที่ปลูกนั้นกำลังงอกเงยในไม่ช้า”

มากกว่านั้น ผู้เขียนยังบอกว่า ปลูกผักแล้วได้เห็นโลก ได้สติ ได้สมาธิ ได้มิตรภาพ ข้างบ้านที่ไม่เคยพูดกัน จากคนห่าง ผักก็เป็นสะพานเชื่อมให้เกิดการปฏิสัมพันธ์ กลายเป็นคนใกล้ การแลกเปลี่ยนด้วยคำพูด เรื่อยไปถึงสิ่งของ ของกิน ของใช้ ก็ตามมา เพราะว่าผักแท้ๆ

หน้าบ้านเธอขึ้นป้ายตัวเบ้อเริ่ม “เด็ดได้ไม่ต้องขอ ไม่พอลองปลูกนะคะ” ในหนังสือเธอก็เช่นเดียวกัน เชิญชวนให้ทุกคนทำนองว่า “อ่านจบแล้ว เริ่มปลูกผักได้เลยนะคะ”