ล้วงใจผู้ชายมีฝัน

โดย...จีไอโจ

แมวเป็นแค่แรงผลักดัน กีตาร์เป็นแค่เครื่องมือ แต่ฝันจะสำเร็จได้ อยู่ที่ตัวและหัวใจคุณ

ภาพยนตร์แนวๆ ติสต์ๆ ที่ตั้งชื่อไทยแบบซื่อๆ ว่า “คน กีตาร์ แมว” 3 องค์ประกอบที่ขับเคลื่อนให้กลายเป็นผลงานน่าจับตามอง

อาจไม่ใช่ผลงานที่ดีที่สุดของสองพี่น้องตระกูลโคเอน “อีธาน” กับ “โจเอล” แต่ทั้งคู่ก็แสดงลายเซ็นของตัวเองได้ค่อนข้างชัด ผ่านการเสียดสี ตลกร้าย อารมณ์ขัน น่าหมั่นไส้ อบอุ่น และง่ายงาม

การแสดงของพระเอกตาซึ้ง “ออสการ์ ไอแซก” (เคยรับบทสมทบในภาพยนตร์ดังนับไม่ถ้วน อาทิ Robill Hood, Drive, Agora, The Bourne Legacy แต่คนกลับจำเขาไม่ได้สักที) ถือเป็นหัวใจหลักของภาพยนตร์ก็ว่าได้ ด้วยการแสดงอันยอดเยี่ยม ฉายเดี่ยวจนนักแสดงคนอื่นๆ นั้นเป็นแค่ไม้ประดับ ยิ่งเฉพาะในแง่ความสามารถทางดนตรี ไอแซกโชว์เล่นกีตาร์พร้อมกับเสียงร้องสดๆ ได้เจ๋งทีเดียว

ที่ไม่พูดถึงไม่ได้เลยนั่นคือ การถ่ายภาพและงานในภาคดนตรี ฉากหลังยุค 60 กำลังพาคนดูย้อนกลับไปอยู่ในบรรยากาศเก่าๆ ความหนาวเหน็บของหิมะ เสียงเพลงระดับตำนาน จังหวะดนตรีโฟล์กที่มีความหมายต่อการดำเนินชีวิต

การเดินทางและการไล่ล่าฝันเริ่มขึ้นท่ามกลางความไม่ง่าย ทุกอย่างมันคือบททดสอบ ชีวิตต้องก้าวเดินไป หกล้มบ้าง สูญเสียบ้าง หัวเราะบ้าง ผิดหวัง ท้อแท้ หดหู่ ซึมเซา ใครก็เป็นและรู้สึกได้ ไม่เว้น กระทั่ง “ลูวิน เดวิส” ชายหนุ่มผู้มีแมวและกีตาร์เป็นเพื่อนอยู่คู่กาย เขาออกตามหาฝันเพื่อเป้าหมายใหญ่ “นักร้อง” และ “นักดนตรี”

สองพี่น้องผู้กำกับเลือกหยิบมุมขี้แพ้มาเล่า พวกเขาอยากทำให้เรื่องราวดูดาร์กหรือเปล่า ก็ไม่อาจจะเดาได้ว่าใช่ทั้งหมด แต่ชีวิตของ “ลูวิน เดวิส” ที่ปรากฏในภาพยนตร์ คือแรงบันดาลใจ คือพลังใจ คือกรณีศึกษา ให้คนรุ่นนี้เรียนรู้ว่า ไม่มีอะไรมาได้ง่ายๆ ความสำเร็จต้องแลกด้วยหยาดเหงื่อ เมื่อมีความฝัน ถ้าเอาแต่นั่งๆ นอนๆ นิ่งๆ ไม่ลุกขึ้นมาไล่ล่า จ้างให้ก็ไม่เจอความฝัน และความฝันนั้นคงกลายเป็นแค่อากาศธาตุ อยากเป็นนักร้อง อยากเล่นดนตรี แต่ว่าคุณกลับไปเตะฟุตบอล ไปต่อยมวยไทย คำว่านักร้อง หรือนักดนตรี ไม่มีทางที่จะโคจรมาหาคุณได้

Inside Llewyn Davis จึงเป็นภาพสะท้อนอีกมุมหนึ่งชีวิตและเส้นทางฝันของนักร้องนักดนตรี “ลูวิน เดวิส” กว่าจะมีชื่อเสียง กว่าจะได้รับกรายอมรับ เขาต้องผ่านอะไรโหดร้ายมามากมาย เขาต้องตะลอนไปกลางหิมะเพื่อการออดิชั่น สิ่งที่เขาเจอคือคำปฏิเสธจากเหล่าค่ายเพลงและโปรดิวเซอร์ เขาไม่เก่งเช่นนั้นหรือ ผิดถนัด ถ้าดูหนังเรื่องนี้จบแล้ว คุณจะพบว่า เก่งอย่างเดียวไม่พอ ต่อให้เก่งมาแบบเทพ ก็ย่อมต้องแพ้ความเฮง ซึ่ง “ลูวิน เดวิส” ก็เข้าข่ายเก่ง แต่ดันไม่เฮง โอกาสถูกปิดตาย จังหวะชีวิตล้มเหลว ความฝันการเป็นนักร้องนักดนตรีค่อยๆ ดับหรี่ จนถึงขั้นที่เขาประกาศก้องจะไปเป็นกะลาสีเรือประมง แต่เพราะยังมีฝัน ยังไม่หยุดที่จะไล่ล่า ยังคิดว่าสักวันจะเป็นวันของเขา นั่นทำให้เขาหวนกลับสู่ยุทธจักรดนตรี

คนขี้แพ้วันนี้อาจกลายเป็นคนชนะในวันข้างหน้า ขออย่างเดียว เมื่อมีความฝัน อย่าละทิ้งความฝัน จงตามหาความฝันนั้นให้เจอ แม้อาจต้องใช้เวลานานกว่าคนอื่นๆ ก็เถอะ “ลูวิน เดวิส” ใน Inside Llewyn Davis ทิ้งท้ายไว้อย่างนั้น

Inside Llewyn Davis เป็นงานกำกับของสองพี่น้องตระกูลโคเอน ลำดับที่ 16 เข้าชิงออสการ์ 2 สาขา ถ่ายภาพและผสมเสียง โดยก่อนหน้าทั้งคู่เคยคว้าออสการ์มาแล้ว 4 สาขา จาก No Country for Old Men ผู้กำกับ บทดัดแปลง ภายนตร์ยอดเยี่ยม ปี 2008 และอีกหนึ่งจาก Fargo บทยอดเยี่ยม ปี 1997

คว้ารางวัลจากสถาบันภาพยนตร์ดังๆ ยาวเหยียด เช่น รางวัลกรังด์ปรีซ์ เมืองคานส์ สมาคมวิจารณ์บอสตันให้ชนะเพลงและดนตรีประกอบยอดเยี่ยม ภาพยนตร์แห่งปีเวทีก็อตแธม แฮมป์ตัน อวอร์ด มอบรางวัลการแสดงโดนใจจากฝีมือของไอแซก สมาคมวิจารณ์ลาสเวกัส ยกให้เพลง Please Mr.Kennedy เป็นที่สุดเพลงประกอบ สมาคมวิจารณ์แอลเอให้ชนะสาขาเพลงประกอบ (เพลงดนตรี สร้างสรรค์โดย ทีโบน เบอร์เน็ตต์)

รางวัลด้านการถ่ายภาพก็ไม่น้อยหน้า ชนะหลายเวทีที่มีชื่อเข้าชิง ได้แก่ คาเมอร์อิมเมจ สมาคมวิจารณ์ฟลอริดา สมาคมวิจารณ์นิวยอร์ก (ถ่ายภาพโดย บรูโน เดลบอนเนล)

Inside Llewyn Davis

ปี 2013

ประเภท ชีวิต/เพลง

ประเทศ สหรัฐอเมริกา/ฝรั่งเศส

ความยาว 104 นาที

ภาษา อังกฤษ

เรตติ้ง ท (เหมาะสำหรับผู้ทั่วไป)

กำกับ อีธานโจเอล โคเอน

แสดงนำ ออสการ์ ไอแซก/แครีย์ มัลลิแกน/จัสติน ทิมเบอร์เลค/จอห์น กูดแมน/การ์เรตต์ เฮดรันด์