โชติกา อนันต์พรพิมล กับ ป๊อกกี้ น้องคนเล็กของครอบครัว

โดย...วรธาร ภาพ วิศิษฐ์ แถมเงิน

หากจะหาครอบครัวที่รักสุนัขมากส์ แบบว่ารักเหมือนลูกในท้องและเหมือนน้องที่คลานตามกันมา ก็คงต้องยกให้ครอบครัว “อนันต์พรพิมล” แบบว่าเห่อและรักมาก โดย “ปุ๊ก” โชติกา อนันต์พรพิมล เพื่อนรักของ เก๋ชลลดา เมฆราตรี ลูกสาวคนโตของบ้าน อาสามาแบ่งปันเรื่องราวของน้องชายคนเล็กของบ้าน “ป๊อกกี้” สุนัขพันธุ์ชิห์สุ สีขาวดำ วัย 4 ขวบเศษ

ปุ๊กเล่าถึงการนำป๊อกกี้เข้ามาในบ้านว่า เป็นการนำเข้ามาเลี้ยงโดยที่ไม่ขออนุญาตพ่อ เพราะรู้ว่าพ่อเป็นคนที่ไม่ชอบสุนัขและไม่ค่อยกล้าเล่นด้วย ถ้าขออาจจะไม่อนุญาตให้นำเข้า แต่ปรากฏว่าตอนหลังกลายเป็นว่าพ่อรักมาก เลี้ยงดูเอาใจใส่ดียิ่งกว่าลูกเสียอีก

“คุณพ่อเป็นคนกลัวสุนัข ไม่ค่อยชอบ ไม่กล้าเล่นกล้าหยอก และไม่สนับสนุนให้นำมาเลี้ยง เราพี่น้องอยากเลี้ยงก็แอบนำเข้ามาโดยไม่ขอก่อน พอผ่านไปพักหนึ่งปรากฏว่ากลายเป็นว่าคุณพ่อรักมาก แบบว่ารักยิ่งกว่าลูกของตัวเองอีก ทั้งพาไปอาบน้ำ ตัดขน หาหมอ พาไปเที่ยว ให้นอนในห้องนอนตัวเองอีก

 

ทุกวันนี้น้องเป็นเหมือนโซ่ทองของที่บ้าน คือ ที่บ้านเราส่วนใหญ่จะทำงานต่างจังหวัด เป็นลูกสาวทั้งหมด 4 คน ปุ๊กเป็นคนโตอยู่กรุงเทพฯ ต่อให้ใครไม่ว่างยังไงก็ต้องหาโอกาสมาเจอกัน เพราะอดคิดถึงน้อง (ป๊อกกี้) ไม่ไหว

พอมาพบกันก็จะออกไปรับประทานอาหารนอกบ้านพร้อมกัน ซึ่งก็จะเลือกร้านที่มีพื้นที่กว้างและอนุญาตให้นำสุนัขเข้าไปได้ เพราะเราทุกคนรู้สึกต่อเขาเหมือนน้องชายคนเล็กของครอบครัว ไปไหนก็ต้องพาไปด้วย”

ฟากป๊อกกี้ดูเหมือนจะมีความรู้สึกที่ไม่ต่างจากคนเลี้ยง ทั้งรักทั้งหวง และไม่อยากให้มีสุนัขตัวอื่นอยู่ในบ้าน ถ้าพูดได้กับทุกคนก็คงจะบอกว่า ผมรักทุกคนครับ

“ครั้งหนึ่งเราพยายามจะเลี้ยงตัวที่สอง พันธุ์ชิห์สุ ซึ่งเป็นพันธุ์เดียวกันกับป๊อกกี้ ไปเอามาจากเพื่อน พอเอามาปรากฏว่าน้องไม่รับเลย น้องจะออกอาการงอน เสียใจ กินข้าวไม่ลง สุดท้ายก็นำไปคืนเพื่อนซึ่งเขามีหลายตัว แต่ว่าที่บ้านเราก่อนนี้ก็จะมีน้องลักกี้ เป็นสุนัขของน้องสาวที่เลี้ยงมาก่อน และเป็นลักกี้นี่แหละที่ทำให้มีป๊อกกี้

เดิมทีน้องสาวเลี้ยงลักกี้ แฟนเขาให้มาเป็นของขวัญวันเกิด แต่ช่วงหนึ่งมีงอนกัน แฟนก็เลยเอาไปเลี้ยง แต่ว่าน้องสาวเลี้ยงจนติดบ้านแล้ว ก็เลยไปซื้อมาอีกตัว คือ ป๊อกกี้นี่แหละ ตอนนั้นอายุเดือนเศษ ตัวเล็กๆ แค่ฝ่ามือ ก็ช่วยกันเลี้ยงจนโต ทุกคนรักมาก ถือเป็นน้องชายคนเล็ก เพราะที่บ้านไม่มีลูกชายมีแต่ลูกสาว”

ปุ๊ก เล่าว่า ป๊อกกี้จะติดคุณแม่มาก เพราะคุณแม่จะอยู่บ้านกับเขาตลอด แต่พอแม่ไม่อยู่บ้านก็จะกระโดดและร้องหาตลอด แต่พอทุกคนเข้ามาบ้านก็จะรีบวิ่งเข้ามาหาพลางกระดิกหางด้วยความดีใจ

 

ส่วนนิสัยและความน่ารักของป๊อกกี้ พี่สาวคนโต เล่าว่า ตะกละ ชอบกินเป็นที่หนึ่ง ซึ่งเป็นปกติของพันธุ์นี้อยู่แล้ว คือ กินอะไรจะไม่รู้ตัวว่าอิ่ม กินได้ตลอด แถมที่บ้านสปอยล์อีกต่างหาก พอกินเยอะก็จะอ้วกออกมาบ่อย จึงต้องคอยระวังในเรื่องอาหาร เพราะอาจทำให้เขาไม่สบายได้

ขณะที่ความน่ารัก ปุ๊ก บอกว่า แค่เห็นหน้าและได้กอดน้องก็มีความสุขแล้ว แต่สิ่งหนึ่งที่เขาทำต่อเรา คือ เวลาเรากลับมาจากข้างนอกเหนื่อยๆ น้องจะรีบวิ่งมาคลอเคลียกระดิกหาง แค่นี้ก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้ง

อย่างไรก็ตาม แม้ป๊อกกี้จะทำให้ทุกคนในบ้านมีความสุข แต่ทุกคนก็อดเป็นห่วงไม่ได้ เพราะป๊อกกี้จะมีปัญหาเรื่องตาบ่อยมาก จนครั้งหนึ่งก็ทำให้ทุกคนเป็นทุกข์และแม่ร้องไห้

“ช่วงหนึ่งไม่แน่ใจเหมือนกันว่าน้องกระโดดไปโดนอะไรที่ตาขวาเป็นรอย ไปหาหมอที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งไม่รู้เขาทำอะไรผิด เหมือนตาน้องจะบอด แม่ก็ร้องไห้เสียใจ กลัวน้องจะมองไม่เห็น ตอนนั้นทุกคนห่วงมาก โชคดีไปตรวจที่โรงพยาบาลอีกที่หนึ่ง หมอ บอกว่า ช่วยได้แต่ต้องผ่าตัดตา สุดท้ายก็ผ่าตัด ประมาณเดือนหนึ่งอาการดีขึ้น แล้วตาน้องก็มองเห็นปกติ ทุกคนดีใจ แต่อย่างไรก็ตามทุกวันนี้ที่ตาข้างนั้นยังมีรอยสีขาวปรากฏอยู่”

ป๊อกกี้ที่รักของทุกคน

พันธุ์ชิห์สุ น้ำหนัก 6 กก.

ชอบกินมะระและตับนุ่มๆ

เวลากินไม่ค่อยชอบเคี้ยว แต่ชอบกลืน

ชอบให้เปิดกระจกรถลงให้ลมโกรกใส่หน้าเวลาขับรถพาไปข้างนอก

ชอบวิ่งเล่นในสนามหญ้า บนหาดทราย และชอบเล่นของเล่น

ความสามารถพิเศษ คือ แกล้งตาย โดยจะนอนหงายท้องสงบนิ่ง หลับตา แต่ส่วนใหญ่ตาไม่ค่อยจะหลับเพราะห่วงของกิน