‘พิช’ ชอบ ‘สนิมสร้อย’

โดย...จีไอโจ / ภาพ ภัทรชัย ปรีชาพานิช

ลัดฟ้าไปดังไกลถึงจีนแผ่นดินใหญ่ จนกลายเป็นซุป’ตาร์ขวัญใจแฟนคลับตี๋หมวย กำลังป๊อปปูลาร์สุดๆ กับผลงานเพลงภาษาจีน “หาย ห่าว ยู่ เจี้ยน หนี่” (Fortunately I met you) ที่เมืองไทย ก็ไม่น้อยหน้า กลับมาก็กำนัลแฟนชาวไทย ด้วยอัลบั้มพิเศษครบเบญจเพส Quarter

ใช่เพียงจะโดดเด่นแค่ดนตรี โลกบรรณภพ “วิชญ์วิสิฐ หิรัญวงษ์กุล” หรือ “พิช” ก็แสดงตัวตนชัดเจนว่าเป็นหนอนอนุบาล ผู้ชอบสิงสถิตในห้องสมุด ไม่ก็ร้านหนังสือใกล้บ้าน เล่มไหนชอบก็มักจะบอกต่อกับคนรอบข้าง เช่นเล่มนี้ที่เขาบอกผ่านเราให้รีบหยิบขึ้นอ่าน

“หนึ่งเล่มที่พิชชอบมากและหยิบมาอ่านอยู่บ่อยๆ คือ สนิมสร้อย ของ อา’รงค์ วงษ์สวรรค์ เวลานั่งรถผ่านบางลำพู พิชก็จะชอบชะเง้อหาว่าที่ไหนน้า ที่อยู่ในหนังสือเล่มนี้ จริงๆ ก็อยากจะไปเดินตามรอยเหมือนที่อา’รงค์พูดถึงนะครับ พิชชอบแง่มุมที่ท่านเล่า โดยเฉพาะตัวละครผู้หญิง มีแง่มุมที่ลุ่มลึก ทำให้พิชอยากรู้จักตัวจริงของผู้หญิงเหล่านั้น อีกเรื่องที่พิชชอบ คือ เรื่องอาหาร อา’รงค์อธิบายและพรรณนาไว้จนน้ำลายสอเลยละครับ อ่านแล้วประหนึ่งเรากำลังนั่งอยู่ ณ ตรงนั้น

ส่วนตัวพิชชอบอ่านของอา’รงค์อยู่แล้ว เพราะชอบภาษาของท่าน ภาษาท่านค่อนข้างสร้างสรรค์ สวิงสวาย ดิ้นได้ตลอด จับทางไม่ถูก ชอบที่ท่านเอาตัวเองไปอยู่ในเหตุการณ์ จากนั้นก็ฟูมฟักเรื่องราวได้อย่างเข้มข้นและน่าติดตาม บ่อยครั้งที่พิชมักจะนึกถึงภาษที่ท่านใช้ เวลาแต่งเพลง พิชก็แอบนำภาษาท่านมาต่อยอด ท่านเป็นทั้งเป็นครูและเป็นคลังภาษาให้กับพิช นักคิดหลังแก้วเหล้า ย่างเนื้อจนเลือดตกสีแดงระวี หื้อ!!! คนอะไรคิดคำเจ๋งๆ เดิร์นๆ ได้ถึงเพียงนี้”