สันติสุข...จะเกิดขึ้นในสังคมไทยได้อย่างไร !? (ตอน ๑)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

ปุจฉา : ... เป็นห่วงเรื่องราวในบ้านเมืองที่เกิดขึ้นในเวลานี้ เกรงว่า คนไทยเราจะมีความคับแค้น ผูกพยาบาท เบียดเบียนกันไปไม่รู้จบ... สังคมจะหาความสุขสงบไม่ได้... มีหลักธรรมปฏิบัติอย่างไรที่จะรักษาจิตไม่ให้ฟุ้งซ่านไปจนเสียสภาพ และจะทำอย่างไร สอนใจเราให้เป็นกลาง ไม่ลำเอียงไปข้างใดข้างหนึ่ง จนเสียคุณความดี ...สุดท้ายบ้านเมืองเราจะเป็นอย่างไรในวันข้างหน้าครับ !...

วิสัชนา : เจริญพรสาธุชนผู้มีศรัทธามั่นคงในพระพุทธศาสนา อาตมาเดินทางมาเจริญภาวนาอยู่แถบเขาใหญ่ (ย่านเขาจันทร์หอม) อากาศเย็นสบาย... มีความเงียบสงบ กลางคืนได้ยินแต่เสียงสัตว์ร้อง เพราะที่พักซึ่งศรัทธาสร้างถวายอยู่ติดกับภูเขาลูกย่อมๆ คืนนี้บรรยากาศควรแก่การเจริญภาวนา มองขึ้นไปบนท้องฟ้า พระจันทร์เต็มดวง ส่องสว่างไปทั่วราวป่า พรุ่งนี้ตรงกับวันพระใหญ่ พระสงฆ์ต้องลงอุโบสถ หากครบ ๔ รูป ก็ต้องฟังสวดปาฏิโมกข์ อันเป็นวัตรที่ต้องถือปฏิบัติอย่างเคร่งครัด เพื่อการดำเนินชีวิตไปตามมรรคาแห่งพระธรรมวินัย ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัสแสดงไว้ดีแล้ว

การฟังสวดปาฏิโมกข์ศีล ๒๒๗ สิกขาบท ทุก ๑๕ วัน/ครั้ง เป็นเรื่องสำคัญอย่างยิ่ง เพื่อตรวจสอบทบทวนข้อประพฤติปฏิบัติว่า เรายังเป็นสมณะอยู่หรือไม่... ด้วยการพิจารณาให้เห็นความจริงที่ปรากฏอยู่ในการดำเนินชีวิตว่า เรามีข้อปฏิบัติเป็นอย่างไร ควรแก่การติเตียนหรือสรรเสริญ... ทั้งนี้ เพื่อความไม่ประมาทในการประพฤติตนให้เหมาะสมตามฐานะที่ได้ปฏิญญาว่าเป็นสมณะในพระพุทธศาสนา...

(อ่านต่อฉบับหน้า)