การให้เกียรติทางความคิด

โดย...โยโมทาโร่

ปัญหา ศศิประภา ผู้บริหารสาวบริษัทเอเยนซีโฆษณา มักมีปัญหากับลูกน้องอยู่เป็นประจำในเรื่องงานที่จะนำเสนอลูกค้า ไอเดียของเด็กๆ ในทีมไม่เข้าตาเธอเลยสักคน และมักเกิดการโต้เถียงทางความคิดบ่อยครั้ง ทำให้เธอต้องประกาศรับสมัครหาลูกน้องใหม่เกือบทุก 3 เดือน ไม่มีใครอยู่นานพอผ่านโปรได้สักคน ที่อยู่ได้ก็มีแต่คนกลุ่มสโลแกน “ได้ครับพี่ ดีครับผม เหมาะสมครับท่าน” ไม่มีเด็กหัวครีเอทีฟใหม่ๆ เข้ามาในบริษัท แม้ผู้บริหารสาวอยากให้อยู่ด้วยกันนานๆ ก็ตามที ซึ่งดูแล้วเราก็ไม่รู้จะสงสารใคร ระหว่างนายจ้างกับลูกน้อง ที่คนหนึ่งอยากให้ “อยู่ทน” แต่อีกคนไม่อยาก “ทนอยู่”

ปัญหาเรื่องการขัดแย้งทางความคิดไม่เฉพาะกับลูกน้องของเธอ การกระทบกระทั่งทางความคิดในเฟซบุ๊กก็มีมาแล้วด้วยการโพสต์ข้อความโต้เถียงกับคนโน้นคนนี้อยู่ตลอด จนจำนวนเพื่อนของเธอก็ลดลงไปเฉยๆ แต่หลังจากนั้น ศศิประภาก็หันไปเอาดีทางด้านการเล่นทวิตเตอร์ ซึ่งดูเหมือนว่าผลที่ได้จะดีเกินคาด เพราะทุกครั้งที่เธอแสดงความเห็นก็มีจำนวนรีทวีตและยอดฟอลโลว์เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ สวนทางกับเฟซบุ๊ก ซึ่งเราก็ดีใจที่เธอค้นหาเส้นทางของตัวเองพบ เพราะในทวิตเตอร์ไม่ค่อยจะมีใครเถียงกันไปมามากนัก ซึ่งเกือบๆ จะเป็นการสื่อสารทางเดียวเสียด้วยซ้ำ เธอจึงระบายออกมาได้อย่างเต็มที่

แต่มาวันหนึ่ง ศศิประภาก็เริ่มรู้สึกว่าแม้เธอมีเพื่อนมากมาย แต่ไม่มีใครที่รู้ใจพอที่เธอจะพูดคุยด้วยได้อย่างสนิทใจสักคนเดียว ไม่มีใครสักคนที่ได้ดั่งใจเธอต้องการ

ทางออก ปัญหาของศศิประภาในมุมมองของคนทั่วไปน่าจะเรียกได้ว่าเข้าข่าย “เยอะ” ซึ่งมักจะเกิดขึ้นกับคนที่เอาความคิดตัวเองเป็นใหญ่ แรกๆ ก็คืออยากโชว์เพาเวอร์ทางความคิดให้คนอื่นยอมรับ ขั้นต่อมาคือเริ่มไม่ให้เกียรติความคิดผู้อื่น ด้วยการดูถูกความคิดที่แตกต่างกับตัวเอง

ถึงแม้ว่าความคิดคนอื่นอาจจะดูไม่ถูกต้องในความคิดของศศิประภา แต่ก็มีหลายวิธีในการพูดคุยสำหรับเรื่องความเห็นต่างๆ แม้ผลสุดท้ายเราจะโน้มน้าวความคิดเห็นของเขาไม่ได้ ก็ควรปล่อยให้เป็นสิทธิทางความคิดส่วนบุคคล ที่เราไปห้ามความคิดของใครไม่ได้ เพื่อแสดงการให้เกียรติผู้อื่น เช่นเดียวกับตัวของศศิประภาที่อยากให้ผู้อื่นให้เกียรติความคิดของตัวเองเช่นกัน

แต่ถ้าศศิประภาคิดว่าตัวฉันก็เป็นแบบนี้ ฝืนไปก็ไม่ใช่ตัวเอง ทางออกของศศิประภาน่าจะเป็นคนคิดหลักในการทำงานและให้ลูกน้องคอยทำตามที่สั่งอย่างเดียวก็พอ เพื่อลดความขัดแย้งทางความคิด ส่วนการแสดงความเห็นในโลกออนไลน์นั้น เน้นการแสดงความคิดทางทวิตเตอร์อย่างเดียวจะเหมาะที่สุด ใครคิดแบบเดียวกันก็รีทวีต ไม่ชอบก็แค่ผ่านไปแค่นั้น

สุดท้ายเราอยากให้ศศิประภาคิดว่า ในโลกนี้ไม่มีถูกผิดในเรื่องการแสดงความคิดเห็น หากเรารู้จักเป็นผู้ฟังที่ดี และเมื่อไหร่ที่เธอเป็นผู้ฟังที่ดี เชื่อว่าเพื่อนๆ ที่เข้าใจเธอจะค่อยๆ กลับมาพูดคุยด้วยเหมือนเดิม

Ask the expert

คำถาม แฟนผมค่อนข้างขี้งอนมากจนออกแนวขี้โมโห บางครั้งก็ง้อสำเร็จ แต่บางครั้งก็ใช้เวลาอยู่หลายวันกว่าจะเข้าใจ อยากได้เคล็ดลับง้อแฟนใหม่มาใช้บ้างครับ

คำตอบ ผู้เชี่ยวชาญจากสายด่วนสุขภาพจิต 1667 แนะนำว่า เรื่องของคนรักทะเลาะกันมีหลายปัจจัย เช่น อยู่ในอารมณ์โกรธ เครียด หิว เหนื่อย หรือมีความขัดแย้งใจอยู่ภายในก่อนหน้านี้ ซึ่งทำให้เกิดการขัดแย้งกันได้ ดังนั้นเราต้องเตรียมใจให้พร้อม ไม่ต้องคิดว่าอีกฝ่ายจะโกรธเราแค่ไหน จะโมโหแค่ไหน ไม่ต้องไปคิดแทน คิดว่าความรักคือการให้อภัย ไม่ต้องคิดด้วยว่าเราจะเสียเปรียบที่เราต้องเป็นฝ่ายไปง้อก่อน ความรักไม่ใช่การแข่งขัน แต่เป็นการให้อภัย เข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายหนึ่งเป็น ไม่ใช่สิ่งที่เราอยากให้อีกฝ่ายเป็น

ถ้าฝ่ายหนึ่งกำลังอารมณ์ไม่ดี จะเป็นฝ่ายหลบออกจากสถานการณ์ จังหวะและเวลาที่เหมาะสมก็เป็นอีกวิธี ควรง้อในช่วงเวลาที่อีกฝ่ายกำลังผ่อนคลาย เช่น ดูทีวี หรือก่อนนอน หรืออาจจะหาสิ่งที่อีกฝั่งชอบมาง้อก็ดี หรือในกรณีที่ไม่กล้าพูดหรือไม่กล้าแสดงความรู้สึกให้อีกฝ่ายหนึ่งเห็น อาจใช้วิธีอื่นๆ เช่น การส่งข้อความทางโทรศัพท์มือถือ เขียนการ์ดวางไว้บนโต๊ะทำงาน เขียนโน้ตแปะไว้ที่ตู้เย็น ส่งอีเมล พร้อมทั้งมีของขวัญเล็กๆ น้อยๆ หรือของที่อีกฝ่ายหนึ่งชอบเพื่อเป็นการแสดงคำขอโทษก็ได้เช่นกัน

He Said / She Said

กีธุรกิจส่วนตัว

“สเปกผมง่ายนิดเดียวครับ ใครก็ได้ที่อยู่ด้วยแล้วมีความสุข สามารถทำให้ผมยิ้มตามได้คนนั้นละครับ เพียงแต่ตอนนี้ผมยังไม่เจอเลยครับ (หัวเราะ)”

เนยพนักงานบริษัท

“เนยชอบผู้ชายที่ขี้อ้อน จริงๆ แล้วอยากได้ความอบอุ่น อยากได้ผู้ชายที่มีอายุมากกว่า มีความเป็นผู้นำสูง และชอบผู้ชายที่มีความมั่นใจ กล้าคิด กล้าทำค่ะ”

Quote

“ในค่ำคืนแสนเงียบเหงา ฉันมักจะภาวนาว่าจะได้ยินเสียงกระซิบเพียงไม่กี่คำจากคนคนเดียวที่เรารัก มากกว่าเสียงเยินยอจากคนพันๆ คนเสียอีก”

จูดี การ์แลนด์ นักแสดงฮอลลีวู้ดยุคทศวรรษ 1930