มงคลธรรม...นำชีวิตสู่สันติ...เนื่องในปีใหม่ (พ.ศ. ๒๕๕๗)(ตอน ๓)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

การพัฒนาชีวิตโดยดำเนินตามหลักธรรมจริยา จนเข้าถึงประโยชน์แห่งธรรมได้นั้น หมายถึง การเข้าถึงชีวิตที่มีคุณภาพ ประกอบด้วยสาระธรรมอันให้เกิดประโยชน์ตนได้แล้ว ก็จะเป็นไปเพื่อประโยชน์แห่งสังคม (ผู้อื่น) ซึ่งการทำให้สังคมมุ่งสู่ทิศทางอันมีจุดมุ่งหมายเดียวกัน อันสามารถเกิดขึ้นโดยสติปัญญา ของบุคคลที่มีธรรมจริยาอันปกติแล้ว ที่สามารถประสานสังคมให้เป็นหนึ่งเดียวกันได้ โดยการใช้หลักธรรมที่ส่งเสริมให้มีความสามัคคีกัน ซึ่งในข้อแรกจะต้องจัดให้มีการประชุมกันในหมู่ชน โดยคำนึงเห็นประโยชน์ของการประชุม ที่สามารถทำให้เกิดความเข้าใจกันได้ด้วยการแลกเปลี่ยนความคิดเห็นซึ่งกันและกัน ทั้งนี้ มิใช่การคำนึงถึงเสียงข้างมากหรือข้างน้อยเป็นสำคัญ แต่จะต้องคำนึงถึงเนื้อหาสาระธรรม อันเป็นเหตุผลที่มีประโยชน์โดยธรรมเป็นใหญ่ ซึ่งจะต้องยึดหลักความพร้อมเพรียงกันในการประชุมหรือเลิกประชุม และพร้อมเพรียงในการทำกิจที่ได้รับมอบหมาย หากต่างคนต่างพูด ต่างคนต่างคิด ต่างคนต่างทำ หรือต่างเกี่ยงงานกันทำ ก็ยากที่จะทำให้สังคมมีน้ำหนึ่งใจเดียวกัน ที่สามารถรวมตัวประสานกันเป็นหนึ่ง สู่ความเป็นเอกภาพแห่งธรรม และในสุดท้ายก็จักพบความเสื่อมส่วนเดียว จักหาความเจริญไม่ได้เลย...

ในข้อที่ ๒ อันเป็นหลักธรรมเพื่อประสานสังคมให้เป็นหนึ่งเดียวกัน จะต้องใช้หลักธรรม เป็นที่พึ่ง เป็นสรณะ เพื่อความยุติธรรมในสังคมที่มีมาตรฐานอันเดียวกัน ซึ่งจะทำให้คนในสังคมเกิดความรู้สึกมั่นใจในการทำความดี ที่สามารถนำไปถึงประโยชน์โดยธรรมได้ และเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่า... ธรรม ย่อมรักษาผู้ประพฤติธรรมเสมอ ไม่ว่ากาลใด สมัยใด

ในข้อที่ ๓ เป็นความสำคัญอย่างยิ่งต่อการนำไปสู่ความเป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันของสังคม คือ การให้ความเคารพต่อกันตามหลักอาวุโส เพื่อการจัดความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันของคนในสังคม โดยมีหลักเกี่ยวกับวุฒิ ประกอบด้วย... วัยวุฒิ (อาวุโสด้วยอายุ)... ชาติวุฒิ (อาวุโสโดยชาติกำเนิด)... คุณวุฒิ (อาวุโสโดยสมบัติ)