วิถีแห่งชีวิตที่พอเพียง

โดย...บงกชรัตน์ สร้อยทอง/ภาพ:***เฉพาะภาพ นิเวศน์ : กิจจา อภิชนรจเรข***

โควด“เราต้องใช้เงินอย่างมีคุณค่า การประหยัดเงินไว้หนึ่งบาทก็เท่ากับหาเงินได้หนึ่งบาทแล้ว” วิวรรณ กล่าว

“เงินทองเป็นของมีค่า โปรดใช้สอยอย่างประหยัด” เป็นคำที่คุ้นชิน แต่เอาเข้าจริงมีสักกี่คนที่สามารถยับยั้งชั่งกิเลส เมื่อใจร่ำร้องว่าอยากจะได้สิ่งที่ชอบตรงหน้า

ยิ่งคนรุ่นใหม่ที่เติบโตมากับยุคสื่อสารและข้อมูลโฆษณาล้นทะลักด้วยแล้ว การใช้ชีวิตเสพสุขตรงหน้า ง่ายดายกว่าการสะกดใจให้มองอนาคต

บุคคลตัวอย่างของชีวิตพอเพียงจึงควรค่าแก่การศึกษายิ่ง ในภาวะที่ชีวิตถูกบีบรัดจากภาระด้านต่างๆ มากขึ้นทุกวันคือ

“นิเวศน์ เหมวชิรวรากร” นักลงทุนแบบเน้นคุณค่า (วีไอ) หรือวอร์เรน บัฟเฟตต์ เมืองไทย ที่เพิ่งได้รับการจัดอันดับจากหนังสือของ Magnus Angenfelt ตีพิมพ์โดย Roos&Tegner ว่าเป็น 1 ใน 99 นักลงทุนผู้ประสบความสำเร็จและทรงอิทธิพลทางการลงทุนของโลก และ “วิวรรณ ธาราหิรัญโชติ” ที่ปรึกษาสมาคมนักวางแผนทางการเงินไทย

‘นิเวศน์’ ใช้เงินคุ้มค่าเหมือนลงทุน

“นิเวศน์” ในวัยประมาณ 60 ปีปัจจุบัน แม้ร่ำรวยมีพอร์ตลงทุนหลักพันล้านบาท แต่การดำเนินชีวิตของเขากลับเรียบง่าย ภายในบ้านพื้นที่ 20 ตร.วาภายใต้บริเวณที่ดินของแม่ยาย กับภรรยาและลูกสาวโดยไม่จ้างคนทำความสะอาดบ้าน

ด้วยชีวิตที่เคยเผชิญความลำบากตั้งแต่เด็กและผ่านวิกฤติต้มยำกุ้งมาแล้ว

เขาต้องออกจากงานด้านการเงินตอนอายุ 40 ปี ช่วงวิกฤตปี2540 แล้วตัดสินใจนำเงินก้อนสุดท้ายนั้นไปซื้อหุ้นในกิจการหรือบริษัทที่ได้รับผลกระทบจากเศรษฐกิจน้อยที่สุด ด้วยรูปแบบการลงทุนซื้อหุ้นจำเป็นต้องกินต้องใช้ และลงทุนเสมือนเป็นเจ้าของธุรกิจเอง จนวันหนึ่งพอร์ตดังกล่าวก็เริ่มเห็นผล สามารถนำเงินปันผลนั่นมารองรับการใช้จ่ายสำหรับครอบครัวคือ เขา ภรรยา และลูก

วิกฤตได้กลายเป็นโอกาสมหาศาลสำหรับเขา เพราะวันนี้พอร์ตการลงทุนของ “นิเวศน์” แตะระดับกว่า 1,000 ล้านบาท แต่การใช้ชีวิตของผู้ชายคนนี้ถือว่าไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปจากตอนที่ไม่มีเงินเท่านี้

“นิเวศน์” เล่าว่า พื้นฐานมาจากครอบครัวที่ยากจน บิดาเป็นช่างไม้ทำงานก่อสร้าง จะมีกินมีใช้หรือไม่ต้องลุ้นกันเป็นรายวัน ทำให้รู้จักประหยัดมาตั้งแต่เด็ก ความเป็นน้องคนสุดท้องจึงมีโอกาสได้เรียนมากกว่าพี่น้องใน 3 คน และหนทางเดียวที่จะทำให้เขาเรียนได้ ต้องเรียนเพื่อให้ได้ทุนการศึกษา ซึ่งตลอดชีวิตนี้มีเพียงระดับปริญญาโท ที่สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ (นิด้า) เท่านั้นที่ต้องออกค่าเรียนเอง

เมื่อจบวิศวกรรมเครื่องกลจากจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย เลือกทำงานต่างจังหวัดที่มีไซต์งานโรงงานน้ำตาล เพราะอัตราเงินเดือนจะมากกว่าในเมือง มีที่อยู่ที่พักและเลี้ยงอาหารให้พนักงานครบทั้ง 3 มื้อ ทำให้ประหยัดทั้งค่าเดินทางและการกิน