"เจ็ดกุญแจ" งดงามด้วยมิตรภาพในวัยเยาว์
เรื่อง อินทรชัย พาณิชกุล
เชื่อว่านักอ่านหลายๆ คนคงจะเคยคุ้นหูคุ้นตากันมาบ้างสำหรับหนังสือที่ชื่อ
“ดอกไม้บนภูเขา” (หนึ่งในหนังสือดี 100 เรื่องที่เด็กและเยาวชนไทยควรอ่าน) กับชื่อเจ้าของผลงาน “สองขา”เรื่องราวความงดงามในชีวิตของหญิงสาวตัวเล็กๆ คนหนึ่งที่บุกป่าฝ่าดงเข้าไปเป็นครูอาสาในดินแดนห่างไกลทุรกันดาร ท่ามกลางกลิ่นอายบริสุทธิ์ของธรรมชาติ สะท้อนแง่มุมความสัมพันธ์ระหว่างครูและศิษย์ ตลอดจนวิถีชนกลุ่มน้อยแห่งหมู่บ้านกองม่องทะ สังขละบุรี ในเขตทุ่งใหญ่นเรศวร เมื่อช่วงปี 25302533 หรือประมาณ 20 ปีที่แล้ว สร้างความประทับใจไม่รู้ลืมแก่ผู้อ่านมาทุกยุคทุกสมัย
หลังห่างหายไปนานจนใครๆ พากันคิดถึง ผลงานล่าสุดของนักเขียนหญิงผู้นี้ก็กลับมาอีกครั้งในชื่อ
“เจ็ดกุญแจ” สำนักพิมพ์มติชน นวนิยายไทยสไตล์อบอุ่น เนื้อเรื่องสนุก สมจริง ขำขัน เหมือนได้เดินทางย้อนเวลาไปสมัยนักเรียนรุ่นเดียวกับผู้เขียน“
หนังสือเล่มนี้มาจากความคิดถึงเพื่อนล้วนๆ และอยากรู้ข่าวคราวของเพื่อนๆ ก็เลยอยากจะตามหาเพื่อนๆ อย่างในเนื้อเรื่องนั่นเลย” ศรีสมร (กิจภู่สวัสดิ์) หรือเจ้าของนามปากกา “สองขา” บอกสั้นๆ อย่างอารมณ์ดีนวนิยายเล่มนี้เป็นเรื่องของครูใหญ่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งประกาศตามหาลูกศิษย์กลุ่ม
“เจ็ดกุญแจ” ที่เรียนจบไปกว่า 30 ปี อันถือเป็นจุดเริ่มต้นให้กลุ่มเพื่อนๆ ได้กลับมาพบเจอกันอีกครั้ง แต่ด้วยวันเวลาที่ผ่านไปเนิ่นนาน ต่างคนต่างได้พบเจอเรื่องราวต่างๆ ทั้งดีและร้าย ทำให้หลายสิ่งหลายอย่างในตัวของแต่ละคนเปลี่ยนแปลงไปไม่เหมือนเดิม แต่ท้ายที่สุดเมื่อได้กลับไปเจอเพื่อนรักและครูที่เคารพอีกครั้ง ความผูกพันของมิตรภาพที่แท้จริงก็ช่วยทำให้ทุกคนมีกำลังใจที่จะก้าวเดินต่อไปได้ด้วยความเป็นประสบการณ์จริงในชีวิต บวกกับจินตนาการและความรักความคิดถึงช่วงเวลาดีๆ เหล่านั้น ฉากเก่าๆ ตัวละครหน้าเดิมๆ และบทสนทนาที่ไม่มีวันลืมยังคงกระจ่างชัดอยู่ในความทรงจำ นี่เองที่ทำให้เธอลงมือเขียนอย่างมีความสุข
“
เขียนรวดเดียวอย่างสนุกและมีความสุขจนจบเลยค่ะ สุขที่ได้คิดถึงเพื่อนคนนั้นคนนี้ ไปหยิบเฟรนด์ชิปมาอ่าน หยิบรูปถ่ายมาดู ภาพพวกเราสมัยวัยรุ่นก็พรั่งพรูออกมาเลย ทั้งเรื่องดีและไม่ดี แต่ก็เป็นเสน่ห์แห่งวัย ทำให้เรารักชีวิตช่วงนั้นมากๆ คิดถึงเมื่อไรก็ยิ้มได้เสมอ”“
แก่นหลักของเรื่องก็คงจะเป็นเรื่องชีวิตและการดำเนินชีวิต ซึ่งเป็นสิ่งที่แปลก ชวนให้ตามดูไม่ว่าจะชีวิตของใคร แต่จะเน้นไปที่เรื่องมิตรภาพ เพราะมิตรภาพเป็นเรื่องใกล้ตัว เป็นเรื่องที่ทุกคนเชื่อมโยงกับตัวเองได้ ใครอ่านแล้วคงคิดถึงเพื่อนๆ ที่เราเคยเยาว์วัยและเติบโตมาด้วยกัน นึกถึงแล้วมันก็น่าจะเป็นน้ำหวานของชีวิตในยามที่เราประสบพบเจอกับเรื่องขมๆ ความทุกข์ ปัญหามากมายสารพัดรูปแบบ อีกอย่างก็อยากจะให้กำลังใจ เพราะเชื่อว่าสิ่งดีๆ ยังรอเราอยู่นะ ลุกเถอะ จะได้มีแรงเดินไปหามัน”“
ความรู้สึกคิดถึงมิตรภาพในสมัยเก่าๆ และความอยากเจอเพื่อน อย่าไปหวังเลิศเลอว่าไม่ได้เจอกันนาน เพื่อนเราแต่ละคนคงจะได้เป็นผู้จัดการ อาจารย์ หมอ หรือสวย รวย เก่ง หล่อ เลิศ เท่ ประสบความสำเร็จ แต่ขอให้แค่คิดว่าการได้มาเจอกันอีกนี่มันดีแค่ไหนแล้ว”แม้วันนี้
“สองขา” นักเขียนหญิงเจ้าของผลงานหลากหลายเล่ม ทั้งนวนิยาย บทกวี และหนังสือประเภทฮาวทูเกี่ยวกับพัฒนาการเด็ก จะใช้ชีวิตอยู่ในต่างประเทศ ไม่ได้พบหน้าพูดคุยเพื่อนฝูงง่ายดายเหมือนสมัยก่อนแต่นวนิยายเล่มนี้ก็น่าจะเป็นบันทึกความทรงจำอันล้ำค่าระหว่างความรักความผูกพันของเธอที่มีต่อเพื่อนๆ ได้เป็นอย่างดี
