สร้างพลังชีวิต...ร่วมกันแก้วิกฤตการณ์ในแผ่นดิน...ถวายเป็นพระราชกุศลฯ เนื่องในวันเฉลิมพระชนมพรรษาฯ‘๕ ธันวามหาราช’ (ตอน ๘)

โดย...พระอาจารย์อารยะวังโส

การสร้างกลไกขึ้นควบคุมสังคมจึงเกิดขึ้นด้วยระบบการเมืองที่เรียกว่า ประชานิยม คือ การขยายความต้องการด้วยการจัดสนองความต้องการ... นั่นหมายถึง การเพิ่มพูนความอยากที่เรียกว่า การเติบโตของความโลภให้มากขึ้นในโลภจิต จนเกิดกำลังกล้า ยกระดับเป็นอภิชฌาวิสมโลภะ หรือโลภะที่กล้าแข็ง จนยกระดับความอยากที่ควบคุมได้... จนเข้าสู่ความอยากที่ยากต่อการควบคุม แม้กฎหมาย...กฎศีลธรรม กฎสังคม ก็สามารถถูกทำลายได้ นี่คือผลพวงพิษร้ายของต้นไม้พิษ ที่มากไปด้วยฤทธิ์โลภะ... อันน่าสะพรึงกลัว ถ้ารู้เข้าใจในโทษภัยของอำนาจโลภะดังกล่าว

เมื่อคนในสังคมถูกทำลายด้วยวิธีคิดจากพาลชน ที่มุ่งหวังประโยชน์จากการกระทำในทางการเมืองสังคม โดยการโปรยปรายพิษภัยประชานิยมอันมากไปด้วยพิษโลภะ สู่จิตใจของมหาชนในประเทศ ที่มีความอ่อนแอทางจิตวิญญาณด้วยทฤษฎีหลากหลายในสังคมไทย ที่ดำเนินวิถีสืบเนื่องสังคมลักษณะผสมผสานมายาวนาน... อะไรๆ จึงเกิดขึ้นได้ไม่ยาก แม้อะไรๆ ดังกล่าวนั้นจะไร้คุณค่าความหมาย ห่างไกลคุณธรรมความดี ด้วยเพราะความมีมิจฉาทิฏฐิ ได้เกิดปรากฏขึ้นอย่างชัดเจนแล้วในสังคม การสร้างแสนยานุภาพให้กับชีวิตจึงเข้ามาแทนที่ความเชื่อมั่นในธัมมานุภาพ ...ความรู้ที่ขาดสติปัญญา หรือความรู้ที่ขาดคุณธรรมจึงปรากฏขึ้นมากมายในสังคมแบบนี้ ซึ่งแน่นอนนี่คือเวลาแห่งความน่ากลัวได้ปรากฏขึ้นแล้วในสังคมที่เคยสว่าง สะอาด สงบ เพราะนี่คือ มิจฉาทิฏฐิ ภัยร้ายในการพัฒนาจิตวิญญาณของมนุษยชาติในทุกสมัย... แม้ในที่สุดแห่งอำนาจแสนยานุภาพของเผ่าพันธุ์มนุษย์ ที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยอำนาจมิจฉาทิฏฐิ ก็ย่อมถูกทำลายด้วยอำนาจมิจฉาทิฏฐิเช่นกัน การฆ่าตัดตอน การทำลายล้างเผ่าพันธุ์ การทำลายความมุ่งมั่นประพฤติพรหมจรรย์ในพระพุทธศาสนา ก็มาจากอำนาจมิจฉาทิฏฐิ... ซึ่งเป็นอำนาจที่น่ากลัว ด้วยมากไปด้วยพิษโทษภัย สมดังพระพุทธภาษิตที่ว่า

(อ่านต่อฉบับหน้า)