สายป่าน รักนี้มีแต่ให้กับสัตว์เลี้ยงนับร้อย
วันพรรษา อภิรัฐนานนท์ /ภัทรอนงค์ สิรีพิพัฒน์
ฝนกระหน่ำลงมาตั้งแต่เช้า แต่งานรวมพลคนรักสุนัข “ด็อกมินิมาราธอน” ที่ใต้สะพานข้ามแยกพุทธมณฑลสาย 2 เมื่อสัปดาห์ก่อนคึกคักแบบไม่กลัวสายฝน รวมทั้ง สายป่านอภิญญา สกุลเจริญสุข สาวน้อยสดใสอยู่ในลุคใหม่ผมบ๊อบสั้น และกำลังจะมีผลงานภาพยนตร์ “เขี้ยวอาฆาต” สายป่านเล่าให้ฟังถึงความรักที่มีต่อสุนัขในบ้าน 21 ตัว ไก่ชนอีกนับร้อย หมู และลูกลิงแสมอีกต่างหากบ้านของสายป่านเป็นบ้านไร่นา โดยเป็นบ้านเก่าแก่ที่อยู่มาตั้งแต่เล็ก บ้านไม้รายล้อมด้วยต้นไม้ต้นสวน พื้นที่กว้างขวางกว่า 1 ไร่ อยู่ที่ จ.นครนายก สายป่าน เล่าว่า สัตว์เลี้ยงตั้งแต่เด็กจนโตคือสุนัข ทั้งหมดเป็นพันธุ์ทางที่เก็บตกมาเลี้ยง บางตัวแอบเข้ามาจีบหมาในบ้าน จู๋จี๋เสร็จแล้วไม่ไปไหน เพราะติดใจบ้านไร่ของสายป่าน อ้าว!
ประชากรสุนัขในบ้านส่วนใหญ่เป็นตัวผู้ ตัวเมียมีแค่ 67 ตัว ทำให้เจ้าของบางทีก็ปวดหัว เพราะตัวผู้ไม่ลงให้กัน ขนาดว่า
“ฉี่ทับกัน” ยังไม่ได้เลย เวลาทะเลาะ (กัด) กันจะมีคุณป๋าที่ช่วยห้าม ส่วนคุณแม่เป็นหลักในการเลี้ยง โดยหมาทุกตัวจะเกรงใจคุณแม่มาก“
แม่จะเลี้ยงหมา แล้วป๋าจะเลี้ยงไก่ แต่ป๋าจะช่วยดูเวลาหมาตัวผู้ทะเลาะกัน ตัวเมียกับตัวเมียไม่ค่อยเท่าไหร่ แต่กับตัวผู้ด้วยกัน ป่านคิดว่าบางทีมันก็นึกว่ามันมีศักดิ์ศรีของมัน ฆ่าได้หยามไม่ได้” สายป่าน เล่า ส่วนไก่ในบ้าน ก็เป็นไก่ในบ้านที่เลี้ยงแบบบ้านๆ ออกลูกออกหลานหลายต่อหลายรุ่น ใช้ชีวิตอิสระ ปัญหาคือหมาพันธุ์ไทยจะหยอกแรง หมาหยอกไก่บ้านนี้บางทีจึงเล่นเอาถึงไก่ตาย โดยมากเป็นลูกไก่เล็กๆ ส่วนหมูก็มีบริเวณของเขา ไม่ก้าวก่ายกัน“
หมาที่บ้านตั้งชื่อตามลักษณะ อย่างสี่ตา ตัวสีดำหมด มีสีขาวตรงคิ้ว ตัวนี้พิเศษ มันขออยู่ในบ้าน และมันก็ได้สิทธินั้น ไม่ใช่เพราะเลือกที่รักมักที่ชัง แต่เพราะตอนไปเจอครั้งแรก สี่ตาอยู่ในดงไมยราบ ถูกหนามตำเต็มตัว ในเบื้องต้นจึงปฐมพยาบาลและฟูมฟักเป็นพิเศษ จากนั้นก็กลายเป็นสุนัข VIP ได้อยู่ในบ้านเพียงตัวเดียว” สายป่าน เล่า“
พวกเขามาอยู่กับเรา ทำให้เรามีความสุข ช่วยดูแลเรา เหมือนเป็นเกราะป้องกันบ้าน” สายป่าน เล่า หมาไทยธรรมดาไม่เคยผ่านการฝึก แต่พอเรากลับมาก็พร้อมใจกันวิ่งมาต้อนรับ วันไหนนับรถในบ้านยังไม่ครบ พวกมันจะพากันไปยืนคอยที่กลางซอยคุยไปคุยมาสายป่านชวนเดินไปดื่มน้ำ
“ระวังกิ้งกือค่ะ!” แน่นอนไม่ใช่รังเกียจ แต่เป็นความใจดีของเธอที่เผื่อแผ่ไปถึงสัตว์เล็กสัตว์น้อย เมื่อไม่นานมานี้บ้านไร่มีสมาชิกใหม่ เป็นลูกลิงแสมชื่อนิดา ประวัตินิดาน่าสงสาร ป่านไปเจอตอนไปถ่ายละครส้มหวานน้ำตาลเปรี้ยวที่สระบุรี ชื่อนิดาก็ได้มาจากชื่อตัวละครของป่านในเรื่องนี่เอง“
รถกองถ่ายของเราขับรถตามกระบะคันหนึ่งลงจากเขา เห็นฝูงลิงกลางถนน แต่กระบะคันนี้ไม่รู้ใจเขาทำด้วยอะไร ไม่เบรกเลย ขับรถพุ่งเข้าไปกลางฝูงลิง ฝูงลิงแตกกระเจิง เหลือแต่ลูกลิงเคราะห์ร้ายที่นอนนิ่ง ป่านรีบเอาไปโรงพยาบาล ลิงน้อยกะโหลกร้าว จมูกแตก เลือดออกในสมอง” สายป่าน เล่านิดารอดตายแต่ตาบอด เป็นอัมพฤกษ์ตลอดชีวิต แม้ตอนนี้กินอาหารได้เอง แต่ต้องดูแลทำกายภาพบำบัด บางทีหงุดหงิดก็ทำฤทธิ์ แต่โดยรวมเป็นลูกลิงที่น่ารัก วันนี้ไม่มีรูปนิดามาฝาก มีแต่รูปที่ด็อกมินิมาราธอน ไม่เป็นไรเพราะวันหลังป่านจะพาแฟนๆ โพสต์ทูเดย์ไปทัวร์ที่บ้านไร่นครนายกกันเลย
