ชีวิตที่เก้า ‘ไนน์อินช์เนลส์’

โดย...เพ็ญแข ภาพ: ไม่มีเครดิต

Nine Inch Nails

Hesitation Marks *** 1/2 (The Null Corporation/Universal Music)

หนึ่งในวงดนตรีที่มีอิทธิพลที่สุดแห่งทศวรรษ 1990 “ไนน์อินช์เนลส์” เป็นอเมริกันอินดัสเทรียลร็อก ซึ่ง เทรนต์ เรซเนอร์ เป็นผู้ก่อตั้ง เขาคนนี้มีบทบาทสำคัญของวง ด้วยทำหน้าที่โปรดิวเซอร์ นักร้อง นักแต่งเพลง และเล่นดนตรี จะเรียกว่าเป็นคนกำหนดทิศทางของวงก็ไม่ผิด

จากวงใต้ดิน ไนน์อินช์เนลส์ ตะกายขึ้นมากลายมาเป็นวงดนตรีดัง ผู้มีอิทธิพลต่อวงการและวงดนตรีรุ่นน้อง พวกเขาเป็นเจ้าของ 2 รางวัลแกรมมี่ มียอดขายอัลบั้มมากกว่า 20 ล้านชุด ส่วนเรซเนอร์นั้น นิตยสารไทม์จัดให้เป็นบุคคลทรงอิทธิพลแห่งปี 1997

ปี 2009 เรซเนอร์ ประกาศหยุดวงชั่วคราว ระหว่างนั้นเขาก็ยังมีโปรเจกต์ใหม่ๆ ทำตลอด ไม่ว่าจะสกอร์ประกอบหนัง Social Network ที่ทำให้เขาได้รางวัลออสการ์และลูกโลกทองคำ ทำสกอร์ The Girl With The Dragon Tattoo และตั้งวงชื่อ ฮาว ทู เดสทรอย แองเจิลส์ กับเพื่อน แอตติคัส รอสส์ และภรรยา มาริควีน แมนดิก

เมื่อปีที่แล้ว เรซเนอร์ ก็ประกาศออกสื่อว่าจะมาทำงานกับวงและแสดงสดอีกครั้ง ต่อมาอัลบั้มอันดับที่ 8 ของวงจึงออกวางขายในเดือน ส.ค. งานนี้ห่างจากชุดก่อนของไนน์อินช์เนลส์ถึง 5 ปี Hesitation Marks โปรดิวซ์โดย แอตติคัส รอสส์ และ อแลน โมลเดอร์ ชื่ออัลบั้มฟังดูเจ็บ เพราะหมายความถึงรอยแผลจากการทดสอบความคมของมีดโดยใช้กรีดเนื้อตัวเอง

เพลงใน Hesitation Marks เป็นอินดัสเทรียลร็อกและอิเล็กทรอนิกส์ ซึ่งมีซาวด์กว้างกว่าชุดอื่นๆ ของวง อัลบั้มนี้เบากว่าและน้อย (แต่มาก) กว่าทุกงานที่ผ่านมาของไนน์อินช์เนลส์ ซึ่งเรซเนอร์เคยให้สัมภาษณ์ว่า เป็นเรื่องยาก แต่ผลก็ออกมาดูดี

เกือบทุกเพลงกำเนิดจากแล็บท็อปในห้องนอนของผู้นำวง ได้ผสมผสานความเป็นอาร์ตร็อกเข้ามา มีสมาชิกวงคิง คริมสัน มาช่วยทำงาน รวมทั้งเสียงกีตาร์จาก ลินด์ซีย์ บัคกินแฮม แห่ง ฟลีตวู้ดแม็ค หลายเพลงสามารถเต้นรำไปด้วยได้ โดดเด่นด้วยบีตและเสียงเครื่องเคราอิเล็กทรอนิกส์ (ที่คนไม่ชอบก็อาจจะรู้สึกว่ามันนอยซ์มากกว่าวอยซ์) บางเพลงอย่างเช่น Everything เป็นพาวเวอร์ป๊อปที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นงานของวงนี้ นี่คือเพลงที่ส่องแสดงถึงด้านสว่างของไนน์อินช์เนลส์

เทรนต์ เรซเนอร์ ในวันนี้ไม่ใช่หนุ่มผู้โกรธเกรี้ยวหม่นหมองและเจ็บปวดคนเดิม แต่เป็นผู้ใหญ่ที่สงบและมีความสุข ทว่าความเจ็บปวดยังคงแสดงให้เห็นในเนื้อหาของเพลง แต่ไม่ได้หม่นหมองเหมือนเมื่อก่อน ทั้งยังมีความสดใสความสุขแทรกซ้อนอยู่ในเพลงของเขาด้วย ขณะที่เสียงร้องของเขาก็ลดความเข้มลงมาก เสียงคอรัสที่กรีดตะโกนนั้นก็แทบจะไม่เหลืออยู่

ไนน์อินช์เนลส์ ก็อาจจะเหมือนแมวที่มีเก้าชีวิต ผู้สามารถรอดพ้นทุกสถานการณ์จนมีวันนี้กับอัลบั้มล่าสุดเป็นก้าวใหม่ที่ประกาศก้องกับทุกคนว่า พวกเขายังมีชีวิตอยู่ และสามารถก้าวบนถนนดนตรีนี้ได้ต่อไปอย่างงดงามและชวนติดตามด้วยพลังสร้างสรรค์และความแปลกแตกต่าง

วันนี้ของ ‘เทรนต์ เรซเนอร์’

“ผมไม่ใช่คนเดิมเมื่อ 20 ปีที่แล้ว...” เทรนต์ เรซเนอร์ ประกาศ

ชายคนนี้คือนักแต่งเพลงผู้พิถีพิถัน เจ้าแห่งการสร้างซาวด์ที่ซับซ้อนหลากหลายชั้น ผู้เขียนบทเพลงลึกซึ้ง เจ็บปวด น่ากลัว โกรธเกรี้ยว และทำลายตนเอง เขาคือผู้ก่อกำเนิดไนน์อินช์เนลส์ เมื่อ 25 ปีที่แล้ว ในอดีตชีวิตของเรซเนอร์มืดมนด้วยความรู้สึกหวาดกลัว รวมทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์และยาเสพติด ซึ่งปัจจุบันเขาได้ทิ้งมันไว้เบื้องหลัง ในวันที่วัยเข้าสู่ปีที่ 48 เขาใช้ชีวิตเยี่ยง “แฟมิลี่แมน” กับภรรยาและลูกสองคน

ตอนทำอัลบั้มนี้ เรซเนอร์คิดถึงตัวเองเมื่อ 20 ปีที่แล้ว ตอนทำงานชุด The Downward Spiral ซึ่งเป็นอัลบั้มประวัติศาสตร์ของวง “ผมรู้จักผู้ชายคนนั้น ผมรู้ว่าเขารู้สึกยังไง แต่ผมก็ไม่ได้ชอบเขานัก ผมไม่คิดถึงเขาเลย แต่ก็กลัวเหมือนกันว่า 20 ปีต่อมาผมจะยังคงเป็นคนเดิมอยู่หรือเปล่า

ผมมีความสุขกับสิ่งที่เป็นอยู่ในปัจจุบัน สำหรับงานเพลงในชุดนี้คือ อีกด้านหนึ่งของการเดินทาง ความสิ้นหวัง ความเหงา ความโกรธ การแปลกแยก ทั้งหมดยังคงอยู่ในตัวผม เพียงแต่ผมสามารถที่จะแสดงออกมาอย่างเหมาะสมกับสิ่งที่ผมเป็นอยู่ตอนนี้ บ่อยครั้งที่ความโกรธมันจะเกิดขึ้นและเป็นไปอย่างเงียบสงบ”