สูดลมหายใจสดชื่นที่ฮาดง

ด้วยการพัฒนาทางเศรษฐกิจแบบค่อยเป็นค่อยไปในภูมิภาคตอนใต้ของประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งในปัจจุบันได้กลายมาเป็นเสน่ห์และเป็นจุดขายสำคัญของหลายๆ เมืองที่ตั้งอยู่ในภูมิภาคนี้ ด้วยเหตุนี้ โลก 360 องศา จึงไม่รอช้า ออกเดินทางไปค้นหามนต์เสน่ห์ของภูมิภาคตอนใต้ โดยมีเป้าหมายคือเมืองฮาดง (Hadonggun) ในจังหวัดกียองซังนัม (Gyeongsangnamdo)

ผลจากการปฏิวัติอุตสาหกรรมภายหลังสิ้นสุดสงครามคาบสมุทรเกาหลี ส่งผลให้ภูมิภาคทางเหนือของประเทศเกาหลีใต้ถูกวางให้เป็นศูนย์กลางของการพัฒนาประเทศโดยใช้อุตสาหกรรมเป็นตัวนำ

ดังนั้นความเจริญทางด้านต่างๆ จึงกระจุกตัวอยู่ในกรุงโซลและเมืองรอบๆ ด้วยเหตุนี้ภูมิภาคตอนใต้จึงไม่ใช่เป้าหมายของการพัฒนาภาคอุตสาหกรรมในขณะนั้น แต่ถูกวางให้เป็นแหล่งเกษตรกรรมที่ผลิตอาหารเพื่อรองรับความต้องการภายในประเทศ

ฮาดงเป็นอีกหนึ่งเมืองที่เป็นแหล่งอู่ข้าวอู่น้ำที่สำคัญของจังหวัดกียองซังนัม เพราะตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำซอมจิน (Seomjingang) ซึ่งได้พัดพาเอาแร่ธาตุอาหารอันอุดมสมบูรณ์มาสู่เมืองฮาดง ชาวบ้านที่นี่มากกว่าร้อยละ 90 ยังคงยึดถืออาชีพเกษตรกรรม เช่น นาข้าว ไร่ชา สวนสาลี่ และสวนลูกพลับ ล้วนแล้วเป็นสินค้าเกษตรขึ้นชื่อของเมืองนี้ที่ส่งออกไปไกลถึงต่างประเทศ

พื้นที่มากกว่าครึ่งหนึ่งของเมืองฮาดงเป็นเขตอุทยานเทือกเขาจิริซาน (Jirisan) ซึ่งพาดผ่านจากทางเหนือลงสู่ทางใต้ ความสูงชันของเทือกเขาแห่งนี้เองคือคุณลักษณะพิเศษที่ช่วยดักจับความชุ่มชื้นจากลมทะเล แล้วกลั่นตัวเป็นหยาดฝนและไอหมอก ส่งผลให้เมืองฮาดงและอีกหลายเมืองที่ตั้งอยู่ในบริเวณเทือกเขาจิริซานมีน้ำท่าอุดมสมบูรณ์ตลอดทั้งปี ชาวบ้านในแถบนี้จึงมีน้ำสำหรับการทำเกษตรกรรมได้ตลอดทั้งปี ดังนั้นอาชีพเกษตรกรจึงเป็นอาชีพหลักที่สามารถสร้างความมั่นคงให้กับชาวฮาดงมาจนกระทั่งถึงปัจจุบัน

การขับเคลื่อนและการพัฒนาจังหวัดด้วยภาคอุตสาหกรรม เป็นหนึ่งในรูปแบบสำคัญที่หลายๆ จังหวัดในประเทศเกาหลีใต้นำมาใช้ในการสร้างความเจริญ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจังหวัดทางตอนใต้ ซึ่งแน่นอนว่าจังหวัดกียองซังนัมก็คงหนีไม่พ้นเช่นกัน ว่ากันว่าในอนาคตเมืองฮาดงนั้นถูกวางให้เป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรมการต่อเรือ ในขณะเดียวกันฝั่งตรงกันข้ามแม่น้ำซอมจิน คือเขตจังหวัดชอลลานัม ได้เป็นที่ตั้งของนิคมอุตสาหกรรมถลุงเหล็กขนาดใหญ่ไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ชาวบ้านที่นี่ก็ไม่ปฏิเสธหากจะมีการตั้งนิคมอุตสาหกรรมในอนาคต เพราะเล็งถึงรายได้จากการเก็บภาษีในภาคอุตสาหกรรม ซึ่งจะนำมาพัฒนาระบบสาธารณูปโภค เช่น ระบบคมนาคมขนส่ง ไฟฟ้า และสวัสดิการต่างๆ เป็นอีกหนึ่งแบบอย่างที่ประสบความสำเร็จมาแล้วหลายเมืองทั่วทั้งประเทศเกาหลีใต้ ในขณะเดียวกันหน่วยงานภาครัฐและผู้ประกอบการภาคอุตสาหกรรม ก็จะต้องมีจริยธรรม ความโปร่งใสและใส่ใจถึงสิ่งแวดล้อม ไม่เช่นนั้นความหายนะจะเกิดขึ้น

ในวันนี้เมืองฮาดงจึงมีการจัดโซนนิง แบ่งเขตระหว่างเกษตรกรรมและอุตสาหกรรมชัดเจน รวมถึงการกำหนดมาตรการทางด้านสิ่งแวดล้อมต่างๆ ที่สามารถควบคุมได้ด้วยกฎหมาย และชาวบ้านมีสิทธิที่จะตรวจสอบความไม่ชอบมาพากล ดังนั้นไม่ว่าอุตสาหกรรมจะเติบโตไปมากน้อยเพียงใด ก็จะไม่ส่งผลกระทบต่ออาชีพเกษตรกรรมดั้งเดิมที่เคยเป็นอยู่

เมืองฮาดงในวันนี้แม้อาจจะไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง แต่วิถีชีวิตเรียบง่ายท่ามกลางกระแสทุนนิยม คือมนต์เสน่ห์ที่เชื้อเชิญให้ผู้คนอยากมาทำความรู้จักกับเมืองนี้ ไม่ว่าจะเป็นเทือกเขาจิริซานที่ยังคงเขียมชอุ่มของผืนป่า สลับกับไร่ชาและสวนผลไม้ แม่น้ำซอมจินที่ไหลเชี่ยวเลาะเลียบโขดหินมุ่งสู่ปากแม่น้ำ ที่ซึ่งชาวบ้านยังคงสามารถมีรายได้เป็นกอบเป็นกำจากการทำประมงน้ำกร่อย และปากอ่าวฮาดงก็ยังคงเป็นที่ที่ผู้คนยังนิยมชมชอบมาใช้เวลาในวันหยุดเพื่อตกปลาหรือรับประทานอาหารทะเลตามฤดูกาล พร้อมกับสูดอากาศที่บริสุทธิ์ สิ่งที่ฮาดงเป็นอยู่นี้ จะยังคงดำเนินไปได้อีกนานแค่ไหนคงไม่มีใครรู้ แต่ที่แน่ๆ ณ วันนี้ฮาดงเป็นหนึ่งในปลายทางที่ชาวเกาหลีจำนวนไม่น้อยใฝ่ฝันอยากจะมาใช้ชีวิตบั้นปลายเพื่ออยู่กับธรรมชาติอันแสนบริสุทธิ์